Friday, November 5, 2010

H μονομανία των διλημμάτων

Μερικές ώρες πριν τις δημοτικές εκλογές , είναι σαφές ότι μπροστά από τον κίνδυνο μιας εκλογικής συντριβής ο ΓΑΠ υιοθέτησε την λαϊκιστική εύπεπτη ατζέντα του μνημονίου. Αποτέλεσμα άνοδος των spreads, διάλυση της πολιτικής. Η κλασσική φόρμουλα της ανάδειξης ενός θεμελιακού διλήμματος , τελικά δεν λειτούργησε. Γιατί κανένας μα κανένας μνημονιακός ή αντιμνημονιακός δεν μπορεί να δώσει ένα ακριβή ορισμό ,μαθηματικά μετρήσιμο της νίκης ή ήττας.



Ενώ οι εκλογές είναι μοναδική ένδειξη δυσφορίας, και ήταν μοναδική ευκαιρία να καταδειχθεί αυτή μέσω μιας ήττας των Πασοκικών επιλογών ο δεξιός λαϊκισμός έκανε το θαύμα του.


Αν δεν είχε δοθεί ο αντιμνημονιακός χαρακτήρας τότε η ήττα Πασοκικών ή Πασοκογεννών ψηφοδελτίων θα εμφανιζόταν από τον ΓΑΠ ως φυσιολογική φθορά χωρίς επιπτώσεις. Μια φθορά εντός προγράμματος ,εντός προδιαγραφών, εντός αντοχών ΓΑΠ. Η δεξιά λαϊκιστική μαξιμαλιστική ατζέντα ,χωρίς υπαρκτή αντιπρόταση , υπολόγιζε στις ανύπαρκτες αντοχές του ΓΑΠ ,και τελικά τζίφος. Ο ΓΑΠ δεν έχει αντοχές, πήρε την μπλόφα στα σοβαρά και τραβάει στα άκρα. Αντί η φθορά του να γίνει διαχειρίσιμη ως αυτοδιοικητικό επεισόδιο, γίνεται πλήγμα ,και ο ΓΑΠ κάνει contra relance ανεβάζοντας το ποντάρισμα.


Η αριστερά σε όλες τις εκφράσεις, αιφνιδιάζεται και η ίδια από τις εξελίξεις. Χάνει την αντιμνημονιακή πρωτοπορία, και βρίσκεται αμήχανη στο ποντάρισμα του ΓΑΠ. «Είπαμε να σε καταψηφίσουμε στις εκλογές ,αλλά όχι και να το πάρεις σοβαρά κύριε ΓΑΠ»


Το μνημονιακό δίλημμα στις εκλογές είναι λάθος, πολιτικής εκτίμησης που τελικά θα βλάψει την αριστερά και τους εργαζόμενους.


Δεν είναι όλες οι συγκυρίες κατάλληλες για ανάδειξη διλημμάτων μαύρων άσπρων. Είναι μυθολογία ότι το Ναι – Όχι είναι ένδειξη αποφασιστικότητας, και αγωνιστικότητας .Η κατάχρηση του διλλήματος είναι ένδειξη ανεπεξέργαστης πολιτικής , απερίσκεπτης πρωτοβουλίας.


Υπάρχει και μια μυθολογία ότι οι πολιτικές των αποχρώσεων είναι ίδιον των πιο μεταρρυθμιστικών των πιο συστηματικών των πιο «ήπιων» αριστερών εκφράσεων. Πρόκειται για ιδεοληψίες προ-πολιτικού περιεχομένου. Ας δούμε τι μας λέει και κάποιος που δηλώνει Μαοϊκός, που δεν συμμετέχει στην «απάτη» των εκλογών ,τέλος πάντων δεν προέρχεται από την χλωρίδα του μεταρρυθμιστικού δάσους.




Η διαλεκτική του «περισσότερο ή λιγότερο» κανονίζει μια ορισμένη μορφή της συλλογικής σκοπιμότητας ή της συλλογικής δέσμευσης ,αλλά δεν οδηγεί τα πράγματα σε μια διπολική λογική.

Θα έλεγα χρησιμοποιώντας μια μεταφορά από την άλγεβρα δεν είναι αναγκαίο να εμφανίζονται με μια λογική δύο τιμών. Όλοι πρέπει να δεχθούμε την ύπαρξη ενδιάμεσων αποχρώσεων.

Ο ίδιος ο Μαο –και ένας θεός ξέρει πόσο βίαιη ήταν η πολιτιστική επανάσταση- ανέπτυξε ένα αρκετά περίπλοκο δόγμα σχετικά με τις διαφορές μεταξύ αντιφάσεων μεταξύ ανθρώπων αλλά και μεταξύ ανταγωνιστικών αντιφάσεων που υφίστανται σε κάθε διαδικασία της αριστεράς του κέντρου και της δεξιάς. Ποτέ δεν σταμάτησε να υποστηρίζει ότι στις διαδικασίες υπάρχει πάντα μια ευάριθμη πολλαπλότητα αποχρώσεων ,και αν δεν αξιοποιήσουμε αυτήν την πολλαπλότητα , τότε οδηγούμαστε αναπόδραστα στην διάλυση της διαδικασίας.

Είναι αλήθεια ότι πολλές πολιτικές διαδικασίες ενσωματώνουν ως νόμο την διπολική λογική, αλλά χρειαζόμαστε να αναρωτιόμαστε σε κάθε ειδική περίπτωση πως αυτή η διπολικότητα συνδέεται με την μοναδικότητα της συγκυρίας. Δεν είναι πρόβλημα της διαδικασίας της αλήθειας.

A.Badiou “Ethics” p 119

7 comments:

Anonymous said...

Δίλημμα

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Thanks Anonymous!!!

leo said...

Πόσο σωστό είναι αυτό που γράφεις και πόσο έξω από τη γραμμική αντίληψη για την πολιτική που έχουν όλοι αυτοί. Για να το απλοποιήσω, δηλαδή αν δεν βγει ο Σγουρός πάμε για εκλογές; τα τινάζουμε όλα στον αέρα, αν ο Σγουρός λέγεται Δημαράς;
Πριν από λίγες μέρες έγραφες για περίεργες σιωπές που θα δούμε/ Οι σιωπές στο τέλος θα γίνουν κλάματα καθώς θα βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στην κρίση. Ο Σαμαράς κάτι κατάλαβε και πήγε να το μαζέψει, αλλά ο ΓΑΠ είχε δαγκώσει τη φόλα. Τι μικροπολιτική ρε φίλε;

Elias said...

«Αν παίζουν δύο, συμφέρει να μπλοφάρεις μόνο όταν έχεις τα χειρότερα χαρτιά, όχι όταν έχεις μέτρια».έλεγε ο Morgensen στην θεωρία Παιγνίων.

Το καλύτερο σύστημα δεν είναι πάντα αυτό στο οποίο καθένας αγωνίζεται για το ατομικό συμφέρον του.

Ερχόμαστε λοιπόν στο περιβόητο ερώτημα. Τι πρέπει να κάνει ο ψηφοφόρος; Πρέπει να μπορεί να «παίξει» και με τα δύο δεδομένα. Και με το ΝΑΙ και με το ΟΧΙ στο δίλημμα.

Εδώ όμως χρειάζεται προσοχή .Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να καθορίσουμε ποιος από τους συμμετέχοντες «παίκτες» στο παιγνίδι έχει τον έλεγχο, γιατί οι πιθανές συμμαχίες καθιστούν απρόβλεπτη την κατάσταση...
Την έπαθε ο ΓΑΠ και πάει σε εκλογές ή τα κατάφερε και πάει σε εκλογές ? Αυτό είναι το δίλημμα..

leo said...

O ΓΑΠ έχει μάλλον δεδομένα που του λένε ότι μάλλον τα κατάφερε και μια νέα εκλογή θα τον κάνει απόλυτο κυρίαρχο. Οι άλλοι λένε μέσα τους μια πλάκα κάναμε και αυτός το πήρε σοβαρά. Αν ο ΓΑΠ βγει αλώβητος και η Αριστερά δεν τσιμπίσει τίποτα, ποιος την κλαίει.
Αλλά η χώρα τι χρωστάει να συμμετέχει στο παιχνίδι τους;

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Leo
Μα δεν είδαμε το κλίμα μετα τον εκβιασμό του Γιώργου;
Χάλια, απουσία πολιτικής
Σαν να του λένε " μα καλά βλάκας είσαι εμείς για παιχνίδι το κάναμε και εσυ το πήρες σοβαρά"
Νομίζω ότι η μεγάλη πλάκα θα γίνει την ερχόμενη εβδομάδα
Αίσθηση μου είναι ότι όλοι θα πάνε πάσο μέσω σιωπής,"αλλα λόγια ναγαπιώμαστε" κλπ κλπ
Η τρίτη δόση είναι κοντά και κανένας δεν θελει να "παιξει " με τις συνταξεισ.

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Ηλιας
Ας μην βιαστούμε
Την ερχόμενη εβδομάδα θα γελάσει ο καθε πικραμάνος.
Η σιωπή,η παραπλάνηση, θα επικρατήσουν