Μια Διακήρυξη Πολιτών στην σωστή Left Liberal κατεύθυνση

Δημοσιεύθηκε η ακόλουθη Διακήρυξη Πολιτών
Βρίσκουμε και το περιεχόμενο αλλά και την συγκυρία σημαντική.
Μια περιήγηση των πρώτων υπογραφών (κλικ στον τίτλο) αποδεικνύει ότι η αίσθηση μας ότι Αριστερο Φιλελεύθερες συνθέσεις είναι δυνατόν να αναγεννήσουν την πολιτική ζωή.

Οι Έλληνες πολίτες, που υπογράφουμε αυτήν την διακήρυξη, εκφράζουμε την πεποίθησή μας ότι οι σημερινές κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις της χώρας:
Έχουν παύσει να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες και τις αξίες του ελληνικού λαού, με τους αγώνες και το αγωνιστικό φρόνημα του οποίου αποκαταστάθηκε το 1974 το δημοκρατικό μας πολίτευμα,
Βρίσκονται σε κατάσταση ηθικής και πολιτικής σήψης,
Έχουν εξελιχθεί σε πελατειακή ολιγαρχία τριτοκοσμικού τύπου, με κύρια χαρακτηριστικά την οικογενειοκρατία, την αναξιοκρατία, την ημετεροκρατία, την συναλλαγή και την ιδιοτέλεια,
Όχι απλώς αδυνατούν να επιλύσουν τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του ελληνικού λαού, αλλά δεν είναι σε θέση ούτε καν να διεκπεραιώσουν την στοιχειώδη διαχείριση των κοινών,
Έχουν αποκοπεί από τα δυναμικά και προοδευτικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και δεν εκφράζουν παρά μόνον τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους,
Έχουν απαξιωθεί στην συνείδηση της κοινής γνώμης, όπως αποδεικνύεται από τα πρωτοφανή ποσοστά απόρριψης του κομματικού συστήματος σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοσκοπήσεις,
Επιβιώνουν μόνον λόγω της δύναμης της αδράνειας και διότι δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί αξιόπιστη εναλλακτική λύση.
Τα σημερινά πολιτικά κόμματα, μικρά και μεγάλα, εκφράζουν λογικές του παρελθόντος και αδυνατούν να συλλάβουν τις ανάγκες και τα προβλήματα του σήμερα. Η δομή, η λειτουργία και η νοοτροπία τους υστερούν δραματικά σε σχέση με την διεθνή πραγματικότητα και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Τα περισσότερα ηγετικά στελέχη τους είναι κατά κανόνα προϊόντα κομματικών φυτωρίων και μηχανισμών και δεν έχουν προκύψει από την σκληρή πραγματικότητα της εργασίας και της βιοπάλης ούτε μέσα από την κοινωνική προσφορα. Ταυτόχρονα, αναπτύχθηκαν πολιτικά σε περιβάλλοντα όπου η συνδιαλλαγή θεωρείται αυτονόητη και η διαφθορά όρος αναπαραγωγής του συστήματος εξουσίας.

Σήμερα, τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, με κυριότερα: την καταλυτική οικολογική καταστροφή και την διαρκή ανάδειξη νέων απειλών, όπως οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής ή οι αλλεπάλληλες διατροφικές κρίσεις, την εντεινόμενη νέα φτώχεια, που απειλεί τη μεσαία τάξη και τους εργαζόμενους νέους της «γενιάς των 700 ευρώ», τη μεγάλης έκτασης εγκληματικότητα, την εγκληματική οδική ανασφάλεια, την αποσύνθεση της δημόσιας παιδείας, του συστήματος υγείας και του κράτους πρόνοιας, τη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, την απειλητική για το βιοτικό επίπεδο τροπή που έχει λάβει η πορεία της οικονομίας, την ασφυκτική κοινωνικοοικονομική πίεση που υφίστανται οι Ελληνίδες, με αποτέλεσμα την πρωτοφανή υπογεννητικότητα, η οποία υπονομεύει την προοπτική ύπαρξης έστω και του μισού πληθυσμού της χώρας τον 22ο αιώνα, συνδυάζονται με την εξαιρετικά επικίνδυνη διεθνή και περιφερειακή αστάθεια, υπονομεύουν τις ίδιες τις προϋποθέσεις της συλλογικής μας επιβίωσης και απαιτούν άμεσες και ριζικές λύσεις. Λύσεις τις οποίες το σημερινό καταρρέον κομματικό σύστημα αδυνατεί να δώσει.

Σ' αυτό το κλίμα, οι πρωτοφανείς αποκαλύψεις για εξαγορές συνειδήσεων και χρηματισμό πολιτικών προσώπων και κομμάτων και η ανάδειξη της διαφθοράς ως εθιμικού και γενικευμένου όρου λειτουργίας της πολιτικής διαδικασίας αποτελούν πρόκληση προς τον ελληνικό λαό, που αντιμετωπίζει το φάσμα της επερχόμενης σοβαρής οικονομικής κρίσης, πλήγμα στην λειτουργία της δημοκρατίας και απιστία στο δημόσιο συμφέρον. Ταυτόχρονα, δημιουργούν κλίμα πολιτικής αστάθειας, που εγκυμονεί κινδύνους αποσταθεροποίησης, ανάπτυξης ακραίων πολιτικών τάσεων και ευτελισμού των δημοκρατικών θεσμών.

Οι υπογράφοντες:
Θεωρούμε ότι η ηθική έκπτωση και η πολιτική χρεωκοπία των σημερινών πολιτικών σχηματισμών μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνον από την κοινωνία των πολιτών και μέσω της προσφυγής στην πρωτοβουλία και στον πατριωτισμό των Ελλήνων πολιτών, όπως επιτάσσει η ακροτελεύτια διάταξη του Ελληνικού Συντάγματος,
Ζητούμε την πολιτική καταδίκη όσων πολιτικών σχηματισμών και μεμονωμένων προσώπων αποδειχθεί δικαστικά ότι χρηματοδοτήθηκαν παρανόμως από ιδιωτικές εταιρείες με αντάλλαγμα συμβάσεις ασύμφορες για το ελληνικό κράτος.
Καλούμε την ελληνική δικαιοσύνη να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και απαιτούμε την επιστροφή των χρημάτων στο δημόσιο ταμείο και την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.
Ζητούμε την εφαρμογή των μη εφαρμοζομένων νόμων αλλά και τη θέσπιση θεσμών που να εγγυώνται την διαφάνεια, την εντιμότητα και την αποτροπή των νοσηρών και ποινικά κολάσιμων φαινομένων στον χώρο της πολιτικής. Επίσης θεωρούμε απαραίτητο να πραγματοποιηθούν μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση της ευρείας, διαρκούς και άμεσης συμμετοχής των πολιτών στην διακυβέρνηση της χώρας, όπως η κατάργηση της οικογενειοκρατίας, ο διαχωρισμός νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, η ανακλητότητα των αξιωματούχων, η δυνατότητα λαϊκής πρωτοβουλίας για διενέργεια δημοψηφίσματος, η εφαρμογή του πόθεν έσχες στους πολιτικούς, η κατάργηση των απαράδεκτων προνομίων των βουλευτών και του ισχύοντος αντισυνταγματικού νόμου περί ευθύνης υπουργών, η δημοσιοποίηση της χρηματοδότησης των κομμάτων και των πολιτικών κ.ά.
Καλούμε τους δημιουργικούς και σκληρά εργαζόμενους πολίτες, τους βιοπαλαιστές, τους επιστήμονες, τους δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, τους αγρότες, τους εργάτες και κυρίως τη νεολαία να εγκαταλείψουν τους διεφθαρμένους πολιτικούς σχηματισμούς, που προσβάλλουν την αξιοπρέπεια και την νοημοσύνη τους και να αναλάβουν την αναπαλλοτρίωτη δημοκρατική ευθύνη τους.
Απευθύνουμε πρόσκληση για την άμεση δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών, με κοινό παρονομαστή την υπευθυνότητα και την εντιμότητα, αποτελούμενων από πρόσωπα εκτός του σημερινού φθαρμένου κομματικού δυναμικού, πρόσωπα με παιδεία, όραμα, επαγγελματική εμπειρία και ικανότητα, που να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις δύσκολες απαιτήσεις των καιρών.
Ζητούμε από τις κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις του τόπου, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τη διανόηση, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και την ομογένεια να στηρίξουν την προσπάθεια ριζικής πολιτικής αναμόρφωσης και αναγέννησης της χώρας, διότι το μέλλον είναι κοινό για όλους. Μπορεί οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις να μην διαθέτουν άλλες εφεδρείες, αλλά η κοινωνία διαθέτει.
Οραματιζόμαστε:
Ένα ελληνικό κράτος αξιοκρατικό και λειτουργικό, με διεθνές κύρος, σύγχρονο, εξυπηρετικό και φιλικό προς τον πολίτη, με στελέχη πεπαιδευμένα, ικανά και έντιμα.
Μια κοινωνία δημιουργική, παραγωγό πολιτισμού αντάξιου της ιστορικής κληρονομιάς μας.
Μία εθνική οικονομία διεθνώς ανταγωνιστική, που να στηρίζεται στις αρχές της αειφορίας και της αλληλεγγύης.
Πολιτικές δυνάμεις που θα συγκεντρώνουν τα καλύτερα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, ικανές να αντιμετωπίσουν τα σύνθετα προβλήματα της εποχής μας.
Μια Δημοκρατία των Πολιτών, που θα οδηγήσει την Ελλάδα σε μια νέα εποχή ακμής.
Αθήνα, 24 Ιουλίου 2008

Η ομάδα πρωτοβουλίας θα συνεχίσει τη συλλογή υπογραφών μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου 2008, επιδιώκοντας την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση των πολιτών που έχουν αντίστοιχους προβληματισμούς. Όποιος επιθυμεί να υπογράψει μπορεί να στέλνει e-mail στη διεύθυνση: metapolitefsi@gmail.com ή info@ppol.gr, fax στο 210 6142769 ή να αφήνει μήνυμα στην τηλεφωνική θυρίδα 210 6812723. Παράκληση, στην κοινοποίηση της υποστήριξης να αναγράφεται μαζί με το ονοματεπώνυμο η ιδιότητα και (προαιρετικά) κάποιο τηλέφωνο επικοινωνίας

Πολύμορφη ,πολυδαίδαλη κοινωνία Πολιτών,ως αντίβαρο στην κρατική αυθαιρεσία.Ενα αριστεροφιλελευθερο προτυπο

Μια απο τις πιο αντιφατικές και ενδιαφέρουσες συναντήσεις της πολιτικής θεωρίας είναι η κεντρικός ρόλος που παίζει το πλέγμα των εθελοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων,τόσο στην κλασσική αριστερή όσο και φιλελεύθερη αποτύπωση.

Σε μια συμβατική,ανάγνωση μπορούμε να πούμε ότι εκκινώντας από διαφορετικες αφετηρίες,συναντιώται σε ένα σημείο που προκαλεί αμηχανία.

Η αριστερά στην τρέχουσα πολιτική δράση της,εκφράζεται μέσα από τις πολιτικές δράσεις ομάδων,συλλόγων,σωματείων,κλπ σε μια αντίθεση με τις κυβερνητικές επιλογές ,δημιουργόντας ένα καταπληκτικό πλέγμα οργανώσεων .

Το Ευρωπαικό φόρουμ στην Αθήνα μας παρουσίασε αυτήν την πολυμορφία στην απόλυτη έκταση της.

Πολιτικές σχεχταριστικές γκρούπες,δίπλα σε ορειβατικούς συλλόγους,σε ομάδες τέχνης,φόρουμ διαλόγου κλπ κλπ

Η δυσεπίλυτη αντίφαση,που προκαλεί αμηχανία,είναι ότι αυτή ακριβώς η κοινωνική μορφή διακλάδωσης,αυτά τα ριζώματα (Deleuze) είναι και το πολιτειακό πρότυπο του φιλελευθερισμού.

Για να κάνουμε το πράγμα πιο ερεθιστικό ,ας σημειώσουμε ότι η οργανωσιακή θεωρία ,στην ουσία δεν μπορεί να διακρίνει την οριζόντια ευέλικτη σύχρονη εταιρεία υψηλης τεχνολογίας,από τα πολύμορφα κινήματα της αριστεράς.
Στην ουσία είναι και οι δύο ριζωματικές οργανώσεις.Καμία σοβαρή επιχείρηση με έκθεση στο διεθνές περιβάλλον έχει την πολυτέλεια να είναι απλοικά ιεραρχική.

Ετσι για να συνενοηθούμε χοντρά,ας πούμε ότι μορφολογικά σύχρονες εταιρείες και «αντι καπιταλιστικοί» αγώνες είναι πανομοιότυποι.

Ο αδέσποτος ιστολόγος,που και που εργάζεται και πιο συστηματικά,βρήκε ένα κείμενο του Hayek ,το μετάφραασε,και αναρωτιέται δημόσια.


Υπάρχει κανένας έντιμος αριστερός που δεν θα συνιπέγραφε τα παρακάτω;


Η σπουδαιότητα των εθελοντικών ενώσεων (O φιλελευθερισμός δεν είναι ατομικισμός) Μετάφραση LLS από το F.Hayek The Mirage of Social Justice p 151-3

Θα ήταν θλιβερή παρανόηση των βασικών αρχών της ελεύθερης κοινωνίας αν έβγαινε το συμπερασμα ότι επειδή πρέπει να αποδυναμώσουμε τις μικρές ομάδες από όλες τις αναγκαστικές επιβολές,δεν θα δώσουμε την ύψιστη αξία στις εθελοντικές δράσεις .
Περιορίζοντας τις αναγκαστικές δράσεις στα κυβερνητικά όργανα,και περιορίζοντας την ενέργεια τους μόνο στην ενίσχυση των γενικών κανόνων και νόμων ,αυτές οι αρχές (της ελεύθερης κοινωνίας) σκοπεύουν να περιορίσουν τον καταναγκασμό ,δίνοντας τον μεγαλύτερο χώρο στην εθελοντική δράση.

Η κακόβουλη ιδέα ότι όλες οι δημόσιες ανάγκες πρέπει να υπηρετηθούν από από υποχρεωτικές οργανώσεις και όλα τα μέσα που προσφέρουν τα άτομα στην εξυπηρέτηση δημοσίων σκοπών, πρέπει να είναι κάτω από κυβερνητικό έλεγχο,είναι τελείως ξένη προς τις αρχές της ελεύθερης κοινωνίας.
Ο πραγματικός φιλελεύθερος πρέπει να επιθυμεί όσον το δυνατόν «ειδικές κοινωνικές ενώσεις εντος του κράτους»,εθελοντικές οργανώσεις μεταξύ του κράτους και της κυβέρνησης,τις οποίες ο λανθασμένος ατομικισμός του Rousseau και η Γαλλική Επαναστάση ήθελαν να υποτάξουν.Αντιθέτως θέλει να τις αποστερήσει όλες από τα αποκλειστικά και υποχρεωτικά στοιχεία.

Ο φιλελευθερισμός δεν είναι ατομικισμός στην έννοια «καθένας για τον εαυτό του»,παρότι είναι καχύποπτος για την τάση των οργανώσεων να προσπορίζονται αποκλειστικά δικαιώματα για τα μέλη τους.

Θα διαπραγματευτούμε πληρέστερα τα προβλήματα που προκύπτουν από την θεώρηση ότι αυτές οι εθελοντικές οργανώσεις ,εξαιτίας της μεγαλύτερης ισχύος που αποκτούν σε σχέση με τα άτομα,πρέπει αναγκαστικά να περιορίζονται από τον νόμο και ειδικώτερα πρέπει να αρνηθούν μερικά δικαιώματα τα οποία είναι σημαντικά για την ζωή των ατόμων.

Αυτό όμως που θέλουμε να υπογραμμίσουμε ,δεν είναι τα απαραίτητα όρια,αλλά η σημασία της ύπαρξης των εθελοντικών ενώσεων,όχι μόνο για το συμφέρον αυτών που τις απαρτίζουν,αλλά για την αληθινή υποστήριξη του δημοσίου συμφέροντος.

Η κυβέρνηση πρέπει να έχει το μονοπώλειο της κατανομής των υποχρεώσεων,για περιορίζει τον καταναγκασμό των υποχρεώσεων,αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κυβέρνηση πρέπει να έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να προωθεί τα δημόσια αγαθά.

Σε μια αληθινά ελέυθερη κοινωνία,οι δημόσιες υποθέσεις δεν περιορίζονται ως υποθέσεις της κυβέρνησης,και ή έννοια του δημοσίου δεν πρέπει να εξαντλείται στην κυβερνητική ευθύνη.

Είναι μια απο τις μεγαλύτερες αδυναμίες του καιρού μας,το γεγονός ότι μας λείπει η υπομονή και η πίστη να κτίσουμε εθελοντικούς οργανισμούς για σκοπούς με μεγάλη αξία,και αμέσως ζητάμε από την κυβέρνηση να επιβάλει αναγκαστικά (ή με άλλους τρόπους που προέρχονται απο καταναγκασμό) οτιδήποτε είναι επιθυμητό σε μεγάλη κλίμακα.

Τίποτα δεν μπορεί να έχει πιο καταστροφικό αποτέλεσμα στην πραγματική συμμετοχή των πολιτών,από μιά κυβέρνηση,που αντί απλώς να παρέχει το βασικό πλαίσιο για την αυθόρμητη ανάπτυξη,γίνεται (η κυβέρνηση) μονολιθική και αναλαμβάνει την πρόβλεψη και όλη την ευθύνη ,για ζητήματα που μπορούν να λυθούν από τις κοινές προσπάθειες.

Είναι μεγάλη αξία της αυθόρμητης τάξης,που προκύπτει από την συνύπαρξη μεγάλου αριθμού διακριτών εθελοντικών οργανώσεων και κοινοτήτων,που υπηρετούν αξίες όπως η επιστήμη,οι τεχνές,ο αθλητισμός κλπ.

Είναι ακόμα μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη ,όταν αυτές οι ομάδες επεκτείνονται εκτός συνόρων.Ενας Ελβετός ορειβάτης έχει περισσότερα κοινά με ένα Ιάπωνα συνάδελφο του,από όσα με ένα ποδοσφαιριστή της πατρίδας του.Συμμετέχουν λοιπόν σε μια κοινότητα ισχυρότερη ίσως και από την πολιτική ομάδα στην οποία ανήκουν.

Η παρούσα τάση των κυβερνήεων να μεταφέρουν όλα τα δημόσια ενδιαφέροντα κάτω από τον έλεγχο τους,στην ουσία καταστρέφει το δημόσιο συμφέρον.,με αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός πολιτών να αποστρέφονται την πολιτική,παρότι έχουν ήδη αφιερώσει πολλά σε αυτήν.