Πέραν του μύθου και του θείου:η τελετουργική βία

Πριν από ενενήντα περίπου χρόνια ο W.Benjamin έγραψε ένα κείμενο για την βία. Σήμερα όσοι ασχολούνται με το θέμα, αναφέρονται σε αυτό το κείμενο σχεδόν υποχρεωτικά με μια κουραστική μονομέρεια και ρουτίνα σχεδόν ως μόδα Ο Benjamin ταξινομεί την βία σε μυθική και θεία, αναφερόμενος περίπου στην επαναστατική και συνταγματική βία . Έτσι λοιπόν σε κάθε εκδήλωση πολιτικής βίας, οι σχολιασμοί αναγκαστικά αναδεικνύουν το αυτονόητο: καμία πολιτική ριζική αλλαγή ή καμία επιβολή του νόμου δεν γίνεται χωρίς την άσκηση κάποιας μορφής και έντασης βίας.


Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι η ανάλυση ή και δικαιολόγηση διαφόρων μορφών πολιτικής βίας. Αυτή είναι μια κουβέντα την οποία μάλλον ο Benjamin εξάντλησε , και αναμασούν μερικοί ράθυμοι αναγνώστες του. Το πραγματικό σύγχρονο πρόβλημα είναι τι γίνεται όταν η βία επανεισέρχεται στο πολιτικό κύκλωμα ως θέαμα και εξοικείωση .Τι γίνεται όταν η κοινωνία ασκείται σε μια συνθήκη εξοικείωσης, αποδοχής , προληπτικού συνυπολογισμού της βίας;


Είναι άλλη η εμπειρία της βίας όταν διαδηλώνεις μαζί με τον Κουμή και τον βλέπεις να πέφτει δίπλα σου, και άλλη η εμπειρία της βίας , όταν Τρίτη Πέμπτη και Σαββάτο κάποιος δολοφονείται και η περίπτωση του εισάγεται στον βίο ως αναπαράσταση και ως αίσθημα ως η αυτονόητη «δόση βίας» της εβδομάδας. Αυτή η δεύτερη είναι η βία που μένει αστόχαστη, προβληματική άγγιχτη και τελικά απροσπέλαστη.

Αυτή η βία έχει χαρακτηριστικά τελετουργίας. Είναι πέραν του μύθου και του θείου του Benjamin. Αν η πολιτική θεολογία είναι ίσως η μόνη ικανή να διαμορφώσει ένα πολιτικό ρεπερτόριο στοχασμού για το μέλλον, το σατανικό τελετουργικό της επανεισερχόμενης βίας μάλλον προηγείται καθώς διεξάγεται στο παρόν.Ας μην γελιόμαστε. Τις μέρες που ακολουθούν ο καθένας ανάλογα με τις πεποιθήσεις του θα λάβει μέρος σε διαδηλώσεις καταδίκης μιας μορφής βίας. Και ο καθένας θα ανασύρει από το ντουλαπάκι με τις πολιτικές ρετσέτες αυτή που του κάνει , για να επαναλάβει αυτά που επαναλαμβάνονται .Το ζήτημα είναι ότι αυτή η συνθήκη είναι επαναλαμβανόμενη , είναι σχεδόν θεσμισμένη, είναι σχεδόν ιεροτελεστία. Δηλαδή μια θεατρική συνθήκη εξορκισμού καλέσματος ή απώθησης φαντασμάτων που υποτίθεται γεννούν την βία. Όμως η κοινωνία , δεν λαμβάνει μέρος σε αυτές τις τελετές, αλλά τις υιοθετεί ως λυτρωτικές δράσεις, και κατόπιν έλλογα αναπροσαρμόζεται. Αν έχεις πιθανότητα να σκοτωθείς σε διαδήλωση, παίρνεις τα μέτρα σου, αν έχεις πιθανότητα να σκοτωθείς στην γειτονιά σου πράττεις αναλόγως. Δηλαδή έχεις ενσωματώσει την βία, σε όλες τις μορφές της και έχεις αναλύσει τις αιτίες της.

Αυτήν την τελετουργία της βίας παρατηρώ με μεγαλύτερη φρίκη και από την ίδια την βία. Αυτό γίνεται γιατί η τεχνολογία του θεάματος που επικρατεί , στηρίζεται στο ακραίο, στο σοκαριστικό. Άρα η πρωτογενής βία δεν είναι παρά το υλικό που καταναλώνεται, για να κινήσει το θέαμα. Με όρους του Negri η βία τροφοδοτεί την βιοπολιτική μηχανή, όχι ως δράση αλλά ως συναισθήματα, νοήματα, στάσεις και όψεις ζωής.

Το αίνιγμα είναι λοιπόν διπλό : Πως αντιμετωπίζεις την βία και πως τις τελετουργίες της. Μέχρι στιγμής περίσσευσαν οι στάσεις για την βία, αλλά απουσιάζουν εκκωφαντικά σχεδόν τρομακτικά οι ενστάσεις για την τελετουργία της. Ίσως γιατί αυτή η τελετουργία είναι πλέον τόσο αφομοιωμένη όσο και τα αυγά του Πάσχα.

Μηπως τελικα ζουμε την δικιά μας 11η Σεπτεμβρίου

Προσπερνάμε τα αυτονόητα
Ενα ηφαίστειο που έχει δώσει από καιρό τα προδρομα φαινόμενα του ,εκρηγνυται με μια αφορμή.
Η ζωώδης,προπολιτισμική αντίδραση ενός οπλοφόρου,είναι αρκετή για να πυροδοτήσει ένα φαινόμενο που σοκάρει τους πάντες.
Το ζητούμενο γιατί μας σοκάρει,και τι ακριβως μας σοκάρει.
Φωτιές,λεηλασίες έχουμε ξαναδεί,οσοι τουλάχιστον κυκλοφορούμε πεζη στους δρόμους αυτής της χώρας.Δεν είναι καινούργιο φαινόμενο.
Αυτό που είναι καινούργιο είναι ότι,η πρωτογεννής έκρηξη έχει διαμεσαλοβηθεί από την τηλεόραση για να γίνει η έκρηξη που βιώνουμε.
Την βραδιά αυτή,χιλιάδες άνθρωποι την έχουν φανταστεί πριν την υλοποιήσουν,και κάτι εκατομύρια έχουν προετοιμαστεί αισθητικά για να απολαύσουν το υπερθέαμα απο τις τηλεοράσεις.
Με κάποιον τρόπο,όλα είναι έτοιμα από καιρό
Τα έχουμε φαντασιωθεί όλοι,πριν να γίνουν ,και και όλα γίνονται καθώς κινούμαστε στην θέση που έχουμε προκαβολικά αναλάβει,για να συμμετάσχουμε στο παιχνίδι
Ε καλά τώρα κουκουκολοφόροι,βανδαλοι,άγνωστοι μας σοκάρουν.
Μα καλα καλέ εσεις λέτε ότι οι μεγάλες πολιτικές ρωγμές που εμπεριέχουν την λαική αγανάκτηση,γίνονται χωρίς τέτοια παρελκόμενα.Οσοι αρέσκονται σε μυθολογικές κολακείες ας παραμείνουν στην πιστη τους.
Η οργή είναι το θερμοκήπειο του ανεύθυνου ,ανέκαθεν.
Ε καλα τώρα δεν βλέπαμε τι θα γίνει
Μα καλά όλοι πήραμε θέση στις τηλεοράσεις με τα αξεσουάρ ,για να απολαυσουμε το θέαμα,που μόνο τώρα αυτό ήταν το δικό μας μεγαθέαμα.Ενα συμβάν που έχουμε προετοιμάσει ,σκηνοθετήσει από καιρό,ακριβώς για να συμμετάσχουμε ως τηλεθεατές.
Οπως οι αμερικάνοι φλερταριζαν επι δεκαετίες ,με την τιτάνια καταστροφή μέσω των φιλμ του Χόλλυγουντ,και τελικά το θέαμα τους προκατασκεύασε τους εκτελεστές του,έτσι και εμείς προκατασκευάσαμε το δικό μας θέαμα,αλλά με τα δικά μας υλικά.
Εξάρχεια,αναρχικοί,τσαμουκάδες,μανιάτες μπάτσοι,πολιτικώς ορθά κόμματα, είναι η δικιά μας συλλογική φαντασίωση που μέσω επανάληψης έγινε η κυνητήρια δύναμη και τέλικα παρήγαγε το δικό μας μεγαθέαμα.
Βαλκάνιοι σαδομαζοχιστές,βυθιστήκαμε στον ωκεανό των δικών μας συντεταγμένων,και η συλλογική μας φαντασίωση έγινε το πραγματικό παλκοσένικο για να παιχθεί το χθεσινοβραδυνό θέαμα που κάτσαμε να απολαύσουμε.
Ετσι ωμά όπως οι λατρεις των θρίλλερ, πάνε σινεμά με την κρυφή ελπίδα να σοκαριστεί παραπάνω από ότι περιμένουν.
Τι γεύση θα αφήσουν όλα αυτά.Ας ελπίσουμε ότι θα αποφύγουμε την αμερικανική λύση
Φοβία,εγκλεισμός,τυφλότητα,παράνοια.
Μάλλον δύσκολο γιατί οι μοναδικοί κερδισμένοι των συμβάντων ,οι ενδιάμεσοι ταραβερηντζήδες ,δηλαδή τα ΜΜΕ,έκαναν την δουλίτσα τους,και τώρα υποτίθεται θα αναλάβουν και την ανασυγκρότηση μας.

Σκαι=Συκοφαντες,Κακεντρεχεις,Ανυποληπτοι,Ιδεοληπτικοί

Ενας αρχαικός αστυνομικός βγαλμένος από τα έγκατα της νεοελληνικής καθυστερησης,πυροβολει και σκοτώνει ενα δεκαπενταχρονο,και ξεσπουν επισόδεια σε όλη την Αθήνα.Πυρκαγιες,βανδαλισμοί,λεηλασίες γαι ωρες.

Και οι συντηρητικοί ξαναβγάζουν την καραμέλα του «ανυπόληπτου» καθυστερημένου κρατους.

Η Κοπενχαγη κάηκε όταν η αστυνομία έκλεισε την αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα Κριστιανα

Το Παρισι διαλυόταν επι μια εβδομάδα

Το Λονδίνο είναι των Λουνα Παρκ του κάθε ιδεοληπτικού Ισλαμιστή

Το Λος Ανζτελες κάηκε για τον φόνο ενός εγχρώμου

Παντου σε όλο τον κόσμο,η μητροπολιτική βία,είναι σύπτωμα μιας συγκεκριμμένης αναπτυξης.Δεν είναι συμπτωμα υπαναπτυξης.

Η βιοπολιτική δομή των σύγχρονων πόλεων ,παράγει αυτού του τύπου την βία,όπως σε προηγούμενες εποχές η βία είχε άλλη μορφή.

Αλλα βλέπεις οι παντού συντηρητικοί παίζουν με τα ανακλαστικά του φόβου,του εγκλεισμού.

Ουρλιάζει to Σκαι,δεν έχουμε «κράτος».Μας λείπει η Αστυνομία,

Υποπτες υστερίες,υποπτες φωνές,μιας οπισθοδρομικής,επαρχιακής Ελλάδας.,της Ελλάδας του Σκαι.

Μετανάστες:Απεργία στα Χανιά,Συνωστισμός στην Π.Ραλλη

Δεκαπέντε ξένοι μετανάστες στα Χανιά ,συνεχίζουν εδω και είκοσι μέρες την απεργία πείνας.,με αιτήματα για την διεύρυνση νομοθετικών ρυθμίσεων και έτσι να κατοχυρώσουν δυνατότητα παραμονής στην Ελλάδα.
Για την υπεράσπιση τους ,συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου,έκαναν κατάληψη του Δημαρχείου Χανίων στις 27/11/08.
Η κοινωνία πολιτών της περιοχής συμπαραστάθηκε στο αίτημα των μεταναστών ,και πλήθος συνεταιρισμών συνυπέγραψαν σχετικά ψηφίσματα.
Απο το Σαββατο δύο από τους απεργούς ευρίσκονται σε δεινή κατάσταση ,στο Νοσοκομέιο Χανίων.


Καθημερινά 2000-3000 μετανάστες συνωστίζονται σε απάνθρωπες συνθήκες επι της Π.Ράλλη ,στο τμήμα Αλλοδαπών για την απόκτηση προσωρινής άδειας παραμονής.
Οι ασφυκτικές συνθήκες επιτείνονται από τις αστυνομιοκές παρεμβάσεις,που στο όνομα της διατήρησης της «ουράς» έχουν ασκήσει βία στους μετανάστες.
Υπενθυμίζεται ότι στις 26/10 οι απάνθρωπες συνθήκες και η αστυνιμική βία, επέφεραν τον θάνατο ενός Πακιστανού και τον τραυματισμό πολλών άλλων.

Απο την Εποχή 30/11/08