Gutemberg,Stalin,Gramsci

Η τελευταία απεργία της Τετάρτης ανέδειξε ενα περίεργο και αμφιλεγόμενο γεγονός.
Τελικά υπηρξε ή δεν υπήρξε απεργία στην «Τυποεκδοτική»;

Η πραγματικότητα είναι οτι ο Ριζοσπαστης είναι κατηγορηματικός οτι υπήρξε απεργία, αλλά η κοινή λογική λέει οτι «κάτι» δεν πάει καλά καθώς ολες οι εφημερίδες που τυπώνει η Τυποεκδοτική εκτός του Ριζοσπάστη ,τυπώνονται κανονικά.

Είναι προφανές οτι οι συντροφοι του ΚΚΕ βρήκαν ένα τρόπο,οπου τα πάντα είναι ιδεολογικά νομότυπα και επαγγελματικά αψογα.Πρόκειται κυριολεκτικά για γκρίζα ζώνη ,μια πραγματικότητα πολλαπλών όψεων,μια ίντριγκα της πραγματικής ζωής.Πιστεύω οτι το το τελευταίο που έπρεπε να γίνει ήταν να καταγγελθεί το ΚΚΕ για ασυνέπεια οπως λανθασμένα κατα την γνωμη μου έκανε η Αυγή.

Η διάσταση λόγων και λογικής στην συγκεκριμμένη περίπτωση,δεν είναι προβλημα του ΚΚΕ,είναι σε συμβολικό επίπεδο το ζήτημα της Αριστεράς σήμερα.Το ΚΚΕ δεν λεει ψέμματα ,διαχειρίζεται την παραδοξότητα της περίστασης,,με τον καλύτερο τρόπο,αλλά διαχειρίζεται μια πραγματικότητα που το ίδιο δημιουργεί,δηλαδή εμπλέκεται στα συνθετα στοιχεία της ζωής στην οποία εχει προτιμήσει να εμπλακεί ,και δεν εχει προτιμήσει την ασφάλεια της απόστασης.

Στο ιστολόγιο δεν τα πάμε καλά με τις γενικές ορολογίες,και την αντιμετώπιση των πραγματων μεσα από «μεγάλες αφηγήσεις»,και τους αφορισμούς.Σε πολλές αναρτήσεις εχουμε καταδείξει την πολυπλόκοτητα του φαινομένου ΚΚΕ,το οποίο και «σταλινικό» δεν είναι ,και «ανανεωτικές» πρωτοβουλίες παίρνει.Η μπαρούφα του «Σταλινισμού» υποκρύπτει μια πολυ πιο επικίνδυνη θεολογία αυτή του «Αντισταλινισμού» (πληρης ανάλυση εδω) ,ενω ο κρατισμός του ΚΚΕ είναι ιδεολογικός ,εσχατολογικός σε αντίθεση με τον κρατισμό άλλων μερίδων της Αριστεράς που είναι συγχρονικός λειτουργικός.(πληρης αναλυση εδώ).

Ετσι λοιπον σε ένα κλιμα μεγάλων αφηγήσεων ,το ΚΚΕ γίνεται αντικείμενο αστοχων γενικεύσεων ,για τις οποίες το ίδιο βεβαίως φέρνει τεράστια ευθύνη.Γιατί και το ίδιο κινείται μεσα στο μελόδραμα μιας απλοικής «αφηγησης» για την ιστορία,την εργατική τάξη,την επανάσταση κλπ.Το ότι το ΚΚΕ είναι ο κατεξοχήν απλοικός διαχειριστής της πολιτικής συνθετότητας ( ο αλλος λάτρης της πολιτικής «Θείας Λένας» είναι ο Λαος) δεν σημαίνει οτι το ίδιο δεν μπλέκεται στο κοινωνικό αίνιγμα του αναπάντεχου και του αστάθμητου.Και αυτό το αστάθμητο είναι ακριβώς που κινεί τα πράγματα.

Ε λοιπόν καλως ή κακως,εκούσια ή ακούσια ,κατα λάθος η επίτηδες,το κομμα αυτο ευρίσκεται με μια συγχρονη πολιτική πρωτοβουλία.Την κατοχή επιχειρήσεων.Το να εχει ενας κοινωνικός φορεάς της Αριστεράς επιχειρήσεις δεν είναι οικονομική πράξη ,είναι πολιτική.Γιατί έτσι η Αριστερά δοκιμάζεται σήμερα τώρα και οχι στην Δευτέρα παρουσία,για το πως φανταζεται τα πραγματα.Προφανώς τετοιες πρωτοβουλίες κινούνται σε αφυκτικά πλαίσια,αλλά παντα όλα είναι ημιτελή.Ωστόσο οι «αριστερές» επιχειρήσεις μπορούν να πειραματιστούν σε δομές οργάνωσης,πρωτοβουλίες αλλαγών,νεων σχηματων κλπ κλπ.Χωρίς τα πειράματα αυτά η Αριστερά περιπέφτει σε μια γενική πολιτική «αναδιανομής» η οποία ιστορικά ευνοεί την κρατική διόγκωση και την βελτίωση μονο των ανώτερων και ευνοημένων στρωμμάτων των εργαζομένων.

Δεν έχω την εντύπωση οτι το ΚΚΕ αντιλαμβανεται τις επιχειρήσεις του ως πολιτικό πείραμα.Μάλλον σε μια ενοχική προσπαθεια οικονομικής ενίσχυσης εχει επιδοθεί.Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι αντικειμενικά η προσπαθεια του δεν είναι σωστή.
Επομένως τα προβλήματα της απεργίας σε μια «αριστερή» επιχείρηση,δεν είναι του ΚΚΕ,είναι προβλήματα οποιασδήποτε πρωτοβουλίας για την ψηλαφιση του μέλλοντος τώρα.Δηλαδή αν είχαμε καμμιά πενηνταρια αυτοδιαχειριζόμενες εταιρείες ,αυτές σε καιρό απεργίας θα άφηναν τους πελάτες τους σύξυλους;

Αρα το μυστήριο της απεργίας στην Τυποεκδοτική ,είναι το αίνιγμα των υπαρκτων πρωτοβουλιών του σήμερα.Είναι η αμφισημία της πολιτικής που πατάει στο παρόν και το μέλλον.Είναι η “no mans’ land” της Αρσιστεράς.Και ετσι χρειάζεται μια μεγάλη προσοχή.
Θα παραμείνω με την αίσθηση του μυστηρίου αυτού,και θα αντισταθώ σε οποιαδήποτε προσπάθεια λύσης του.Η λύση του αινίγματος θα ισοδυναμούσε με την ακύρωση του προτάγματος του.Και η αξία του προταγματος είναι ιστορικά πιο μεγάλη από μια κοινότοπη αποκάλυψη.