Όλα είναι τόσο γλυκά στο μαγικό κόσμο του Βήματος

 

 

Στο σημερινό Βήμα δημοσιεύθηκε μια συνέντευξη του Α.Τσίπρα (πηγή). Η καταπληκτική καλειδοσκοπική προσαρμοστικότητα της Συριζαικής αφήγησης παρέδωσε ένα υψηλό δείγμα αφηγηματικής τεχνικής όπου ο αναγνώστης διαβάζει ακριβώς αυτά , τα οποία πρέπει να διαβάσει.

Ως γνωστόν  ο αναγνώστης του Βήματος είναι τεχνοκράτης και με αίσθηση του εθνικού συμφέροντος. No problem .Οι επεξεργασμένες και αμοιβαίες συμφωνημένες απαντήσεις έχουν την κατάλληλη μορφή έτσι ώστε να μη διαταραχθεί και αφού απολαύσει την εφημερίδα του ήσυχος, νηφάλιος να συναινέσει στην επερχόμενη αλλαγή.

Πχ

Το πραγματικό ,τραυματικό επίδικο της Συριζαικής υπόσχεσης είναι τι γίνεται στην ρευστή ενδιάμεση φάση μετά την «ακύρωση» του μνημονίου.

• Πόση χρονική διάρκεια θα έχει αυτή η φάση;
• Ποια είναι τα τεχνικά και ποια τα πολιτικά σημεία τριβής ή σύγκρουσης;
• Μήπως η Συριζαική ακύρωση τελικά «αυτοακυρωθεί» από την ένταξη της ως τεχνικό επίδικο εντός του υφιστάμενου νομικού διεθνούς πλαισίου;

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα ο Α.Τσίπρας είναι καθησυχαστικός και πληροφορεί τον τεχνικά ενημερωμένο αναγνώστη ότι όντως έχει βρεθεί η κατάλληλη τεχνική win win πρόταση .Πρόκειται μια μόχλευση χωρίς πολιτικές τριβές η οποία μάλιστα προέρχεται από το ΔΝΤ και το μόνο που λείπει είναι κάποιος να την προτείνει!

Ακολουθεί το απόσπασμα:

-Μα δεν είναι απόλυτα σαφές ότι η περικοπή διακρατικού χρέους είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο; Πώς θα ψηφιστεί από τα Κοινοβούλια των εταίρων;

Το ελληνικό χρέος, που μετά το PSI έχει μετατραπεί σε διακρατικό, στην πραγματικότητα έχει χρηματοδοτηθεί από τις αγορές που δανείζουν τον Μόνιμο Μηχανισμό. Οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν έχουν επιβαρυνθεί. Μόνο εγγυήσεις έχουν δοθεί. Τα νέα ελληνικά ομόλογα τελούν υπό διαπραγμάτευση στις παγκόσμιες αγορές δημιουργώντας διαρκώς κέρδη για τους διαπραγματευτές. Η διαδικασία της περικοπής τους κατά 40-60%, όπως προτείνει το ΔΝΤ, μπορεί να οργανωθεί με ασφάλεια, ενδεχομένως με τροποποιήσεις στον Μόνιμο Μηχανισμό και με πρωτοβουλίες της ΕΚΤ που θα ενισχύσουν συνολικά τη διεθνή πίστη στην ευρωζώνη. Το όφελος θα είναι τεράστιο για την Ευρώπη.

-Η Γερμανία δεν τα γνωρίζει όλα αυτά;

Η Γερμανία τα γνωρίζει όλα αυτά και γι’ αυτό έχει ήδη στα συρτάρια του υπουργείου οικονομικών το σχέδιο του κουρέματος του ελληνικού χρέους, δηλαδή το plan B για τη διαπραγμάτευση με τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό αποκάλυψε ο υφυπουργός του κου Σόιμπλε, Στέφεν Κάμπετερ, σε πρόσφατη ερώτηση βουλευτών του Die Linke. Ωστόσο δε πρόκειται να το υλοποιήσει αν δεν υπάρξει κάποιος να το διεκδικήσει

Όσον αφορά τις εθνικές ευαισθησίες του «αναγνώστη» έχουμε ενδιαφέρουσες επισημάνσεις.

Εδώ κατ’ ευθείαν  με copy paste από το Alter  και τα προγράμματα του Χαρδαβέλα έχουμε τον αυτονόητο ροζ κόσμο της γεωπολιτικής μας υπεροχής.

Σε μόνο έξι χρονάκια, το 2020 θα είμαστε ο ισχυρός εταίρος της Ευρώπης. Εκμεταλλεύσιμοι ενεργειακοί πόροι στο Ιόνιο το Αιγαίο την Κρήτη μας καθιστούν μοναδικούς. Σε γεωπολιτικό χρόνο nanoseconds έχουμε βρει τα κοιτάσματα, έχουν καμφθεί οι περιβαλλοντικές ανησυχίες, έχουν εκτιμηθεί οι πραγματικές αξίες , οι γεωπολιτικές σταθμίσεις και voila ! είμαστε τόσο ισχυροί που  με αυτό το ισχυρό χαρτί θα διαπραγματευτούμε με σίγουρη τη νίκη

Ακολουθεί το απόσπασμα:

Σε μια ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση πρέπει να διαθέτεις «ισχυρά χαρτιά». Ποια είναι τα δικά σας;

Η Ευρώπη γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ο ισχυρός ενεργειακός εταίρος του 2020. Γνωρίζουν οι υπόλοιποι εταίροι ότι η χώρα μας δεσπόζει στην ζωτικής σημασίας για την Ευρώπη ενεργειακή ζώνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, που ξεκινά από το Ισραήλ, περνά από την Κύπρο και περιλαμβάνει το Αιγαίο, το Λιβυκό, το Ιόνιο.

Μα τι όμορφος , τι αρμονικός είναι αυτός ο κόσμος του Βήματος;
Σύντροφε Τσίπρα βάλε με μέσα σε παρακαλώ απάλλαξε με από συγκρούσεις , εθνικά διλλήματα ,αγωνιώδη ερωτήματα.
Πόσο πιο σύνθετος , δυσάρεστος, προβληματικός είναι ο κόσμος εκτός Βήματος

Lixouri-Nicosia-Buddha Bar

Στις 11 Ιουνίου 1958 ο Γιάνννης Πασαλίδης εκφωνεί μια ιστορική ομιλία στην Ελληνική Βουλή. Μόλις 9 χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου η αριστερά γίνεται αξιωματική αντιπολίτευση σε γεωπολιτικές συνθήκες «ψυχρού πολέμου» , πολιτικών κρατουμένων κλπ. Ο Πασαλίδης εκφωνεί ένα ιστορικό λόγο όπου σε άψογα κοινοβουλευτικά ελληνικά, χωρίς να αποστεί από την βασική πολιτική της Εδα διατυπώνει ένα σχέδιο το οποίο ενσωματώνει την Ελληνική Αριστερά ως υπεύθυνη εθνική δύναμη. Η περίοδος είναι κρίσιμη για το Κυπριακό και οι διατυπώσεις του έχουν ένα σαφές εθνικό περιεχόμενο:

Διαβάζουμε από τα προσφάτως εκδομένα πρακτικά της βουλής φράσεις όπως « να τρομοκρατηθεί το Έθνος εις την Κύπρον και την Ελλάδα και να υποκύψει εις την συνθηκολόγησιν..», «ας είναι βέβαιοι εκείνοι που συνομωτούν κατά της Κυπριακής ελευθερίας , ότι το έθνος θα απαντήσει …..».Είναι σαφές ότι μέσω Κυπριακού η μετεμφυλιακή αριστερά επανέρχεται ως εθνική δύναμη στο πολιτικό παιχνίδι. Το Κυπριακό , με τον γνωστό αναπάντεχο ιστορικό συγχρονισμό, αναμετασχηματίζει την πλοκή των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Καταλυτικές αλλαγές στην Κύπρο ,επιβάλλουν στους πόλους του πολιτικού παιγνίου να  στέκονται με τρόπους  ιδιόρρυθμους αναπάντεχους εκτός τρέχουσας ρουτίνας.

Εδώ και καιρό υποστηρίζω (πηγή) (πηγή)  ότι παρά τα επιφαινόμενα, οι συντεταγμένες της συγκυρίας δημιουργούν μια πολιτική σταθερότητα, η δε τάση είναι ένας «ιστορικός συμβιβασμός a la ελληνικά» δηλαδή νευματικός, υπόρρητος, με εξωτερική μορφή πόλωσης αλλά εσωτερική στρατηγική συναίνεση .Έχουμε μια ισόμορφη πλοκή με την περίοδο Α.Παπανδρέου και Κ.Καραμανλή.Αν η ιστομαντεία  έχει αξία , τότε θα απολαύσουμε  εκλογές σε ρυθμούς Buddha Bar αλλά  σε καμία περίπτωση Heavy Metal.

Εκτός από τα θεμελιώδη της συγκυρίας , υποστηρίζω ότι στην τάση αυτή συνηγορούν και οι αστάθμητοι παράγοντες. Αναφέρομαι στους σεισμούς στην Κεφαλονιά και τις ρηγματώδεις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Στην Κεφαλονιά έχουμε μια καταστροφή η οποία πυροδοτεί μια ευρύτερη συμφωνία η οποία πηγάζει από την φύση της οικονομίας του νησιού. Η κλασσική ρουτίνα της εκάστοτε αντιπολίτευσης είναι η διεκτραγώδηση κρατικής αμέλειας .Όμως σε ένα τουριστικό προορισμό , η αμέριμνη υπερβολή της μικροκομματικής ρουτίνας θα μπορούσε να λειτουργήσει καταστροφικά. Η οριακότητα  της κατάστασης έκανε όλους πολύ προσεκτικούς. Ο Δήμαρχος ως αναμενόταν , λόγω νεοδημοκρατικής καταγωγής κράτησε ένα χαμηλό προφίλ και έδωσε ένα τόνο ότι «όλα τα εφικτά γίνονται». Ωστόσο η στάση της μοναδικής βουλετίνας της μονοεδρικής , η οποία ανήκει στον Συριζα είναι αξιοσημείωτη. Εδώ (πηγή)υπάρχει ένα ηχητικό απόσπασμα όπου , με ένα ήρεμο καθόλου πολωτικό τρόπο, επιβεβαιώνει χωρίς πλέγματα την βασική αίσθηση ότι «εφικτά γίνονται» και απομακρύνει οποιαδήποτε πιθανότητα ενός εκτραχηλισμένου ανταγωνισμού πάνω από τα χαλάσματα του Ληξουρίου. Δεν είναι η πρώτη φορά που φυσικά ή αναπάντεχα φυσικά φαινόμενα μοχλεύουν την πολιτική με απρόσμενα αποτελέσματα. Οι περιπτώσεις των Σρέντερ , Θαπατέρο είναι χαρακτηριστικές. Στην δική μας περίπτωση η Κεφαλονιά πυροδοτεί και ενισχύει την υπολανθάνουσα εθνική συναίνεση.

Ταυτόχρονα εισάγεται ξαφνικά στην πολιτική συζήτηση μια προσυμφωνημένη διαδικασία λύσης του Κυπριακού. Οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές, αλλά είναι σαφές ότι κινείται σε μια θεμελιακή βάση προερχόμενη από μια αριστερή φιλολογία: Το νέο κράτος δεν αναφέρεται συνταγματικά σε δύο κοινότητες αλλά σε ένα Κυπριακό Λαό (πηγή)  Η Συριζαική αριστερά θα κινηθεί στις ιστορικές συντεταγμένες της συσχέτισης Ελληνικής Αριστεράς –Κυπριακού. Το Κυπριακό θα είναι και πάλι το βασικό υπομόχλιο ενός μηχανισμού ο οποίος στο τέλος θα παράγει εθνική συναίνεση.

Στην τρέχουσα  και τα δύο κεντρώα (πηγή) σχήματα του παιγνίου δείχνουν  εμφατικά τις αδύνατες πλευρές τους: η ΝΔ παραβιάζει τον εκλογικό νόμο και ο Συριζα μιμείται το ΚΚΕ δεν υποστηρίζει δημάρχους ή περιφερειάρχες αλλά αντιμνημονιακούς πολιτικούς. Ωστόσο το γεωπολιτικό και κρατικό πλαίσιο είναι το απόλυτο όριο του παιχνιδιού τους. Καθώς λοιπόν τα φυσικά φαινόμενα και το Κυπριακό εισβάλουν στην συγκυρία, η λανθάνουσα εθνική συναίνεση θα εκβάλει στην επικαιρότητα με τον ελληνικό τρόπο: σπασμωδικά και υποκριτικά.  

 

Info:Τετράδια Κοινοβουλευτικού λόγου ΙΙ.Ι.Πασαλίδης «Ομιλία κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων» 1958

Πόσα εισιτήρια θα κάνει το splatter ;(το αδιέξοδο του κουρέα)

Ολοι αναρωτιώνται για το επερχόμενο φθινόπωρο.Με δεδομένη την περαιτέρω απομείωση του βιoτικού επιπέδου είναι πιθανό να δούμε ένα νέο γύρο διαμαρτυριών με πολύπλευρο στίγμα : μια εμπλουτισμένη ,πολλαπλασιαστική εκδοχή του φαινομένου των δύο "Συνταγμάτων".Ως γνωστόν και οι δύο πλατείες ενίσχυσαν δραματικά τους συγγενείς πολιτικούς τους χώρους στις εκλογές και τελικά διαμόρφωσαν το σημερινό σκηνικό.

Ταυτόχρονα ,είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή περιπλοκή συνεχίζεται και διαμορφώνει ένα, σχεδόν ,χαοτικό περιβάλλον .Ο λατινικός Νότος παρουσιάζει συμπτώματα Ελλάδας του 2009, μόνο που δεν θέλει να έχει σχέση με εμάς.Από την άλλη πλευρά, μάλλον, ο ιός της ασθένειας είναι ο ίδιος και έτσι η ελληνική συμπτωματολογία παραπέμπει σε εντατική θεραπεία, ενω οι υπόλοιποι αναζητούν κατ´οίκον νοσηλεία.Η Ελληνική περίπτωση παρουσιάζει χαρακτηριστικά υγειονομικής απομόνωσης.

Εξ´άλλου , η φύση των χρηματαγορών προυπολογίζει τους κινδύνους με  εσωτερικευμένους μηχανισμούς  και καθιστά το σενάριο "δραχμή" ή διπλό ευρώ απλή άσκηση επί χάρτου.Η υπόθεση επιστροφης στη δραχμή δεν υφίσταται , υφίσταται ως πρόβλημα η  προοπτική  να επιστρέψουμε στη δραχμή.Με άλλα λόγια η στατιστική αύξηση αυτής της πιθανότητας  μπορεί να διαλύσει το χρηματηστηριακό διεθνές πλέγμα ,πολύ πριν καν γίνει πραγματικότητα.Άρα δεν πρόκειται να προκληθεί κανένα σοκ, αν επιστρέψουμε στη δραχμή, αφού θα έχει διαλυθεί το σύμπαν με τη διακίνηση  της σχετικής πληροφορίας ,ως σοβαρής πιθανότητας.Το δυνητικό , ανύπαρκτο δημοψήφισμα ΓΑΠ μάς έδωσε τη γεύση του τι σημαίνει τιμολόγηση της προοπτικής.Όσοι αναμένουν μια σοβαρή ,νηφάλια συζήτηση για το ευρώ, δεν καταλαβαίνουν ότι παίζουν σε ριάλιτι σόου.Δεν έχει καμία σημασία τι ακριβως λένε οι ειδικοί  ,έχει σημασία ότι το λένε δημόσια και έτσι οι αγορές λειτουργούν ως tele voting.Πριν αποφασίσουν οι ειδικοί τι θα γίνει, οι " τηλεθεατές - αγορές " θα έχουν αποφασίσει για αυτούς.

Η κοινωνική δυσανεξία,η ελληνική  απομόνωση,η ευρωπαϊκή  εσωστρέφεια καθιστούν  την ερχόμενη περίοδο ένα  πολυαναμενόμενο splatter (πηγή) σε πρώτη προβολή.Θα κλάψουνε μανούλες.

Οι προοπτικές είναι δύο , αλλά ουσιαστικά είναι μία, με δύο παραλλαγές:

Ασθμαίνουσα, αγχωτική, εσωτερική υποτίμηση με σπασμωδικές προστασίες διαφόρων mega ή micro insiders, μέσω των ενδοκυβερνητικών lobby .Ταυτόχρονα, όσοι έχουν  το βλέμμα στραμμένο στις Ευρωπαϊκές Πλατείες και την ελπίδα μιας πανευρωπαϊκής αντίδρασης, θα προκαλέσουν μια πρόσθετη εξωτερική παρεμπόδιση.
Και οι δύο προοπτικές παρουσιάζονται δημόσια στη ρετουσαρισμένη τους εκδοχή:Η υποτίμηση υποτίθεται οτι συνοδεύεται με τυπικές, φιλελεύθερες , μεταρρυθμίσεις, ενώ αντίστοιχα η παρεμπόδιση της, υποτίθεται ότι έχει πανευρωπαϊκό ορίζοντα.Η πραγματικότητα είναι οδυνηρή.Η κυβέρνηση Σαμαρά έχει φάει δύο μήνες μετρώντας ποιους από τους δικους της θα προστατεύσει από την αναπόφευκτη επιδείνωση ,ενω ο Τσίπρας δεν παρουσίασε κανένα Plan Β, όταν  η Ευρωπαϊκή Δεξιά έγραψε  στα παλιά παπούτσια της τα πρωτόκολα και τους θεσμούς.Και οι δύο δείχνουν τα όρια τους.Ο Σαμαράς αδυνατεί να ξεφύγει από το παλαιοδεξιό σύνδρομο ο δε Τσίπρας εξαρτάται  τελικά απο την αποδοχή της Ευρωπαϊκής Δεξιάς ,η οποία τον αντιμετωπίζει ως παραλλαγή του Ουγγρικου Tzobbig.Και οι δύο είναι μπλεγμένοι στο "παράδοξο του κουρέα"  (πηγή) : ο παλαιοδεξιός που θα κυβερνήσει ως μη παλαιοδεξιός και ο Ευρωπαιστής που δυσαρεστείται γιατί η υπαρκτή  Ευρώπη δεν τον θεωρεί Ευρωπαίο.Επειδή το "παράδοξο του κουρέα" άρθηκε , γιατί αναδιατύπωθηκε η θεωρία του ,τα αντίστοιχα παράδοξα  μπορούν να αρθούν μόνο με μια αντίστοιχη αναδιατύπωση.Ο παλαιοδεξιός Σαμαράς έχει μέλλον μόνο ως μεταμόρφωση - άρνηση του εαυτού του ,ο δε Τσίπρας έχει μέλλον ως ενίσχυση του υπαρκτού Ευρωπαισμού του.

Η συγκυρία δεν θα κριθεί στην ύπαρξη μιας τυπικής συναίνεσης,αλλά στη συμφωνία για τα όρια και τη μορφή της σύγκρουσης

Αν ο Σαμαράς δεν ολοκληρώσει ένα μέρος των μεταρρυθμίσεων και ο Τσίπρας δεν αντιταχθεί ,προσκομίζοντας ένα ρεαλιστικό σχέδιο υπαρκτών ευρωπαϊκών συμμαχιών, τότε κινδυνεύουμε να περιπέσουμε στο χειρότερο σενάριο της κρίσης: ανολοκλήρωτες ,φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις ,υπο την πίεση ενός ανεδαφικού ψευδοευρωπαισμού.Ωστόσο υπάρχουν και καλύτερα σενάρια.Ακόμη και  η ακύρωση των μεταρρυθμίσεων, απο την πίεση ενός ευρωπαϊκού, υπαρκτού κυβερνητικού προγράμματος θα έχει τουλάχιστον υποθήκες ενός υπαρκτού κευνσιανού ρεαλισμού.Όμως ,η  βέλτιστη έξοδος είναι να πετύχουν οι μεταρρυθμίσεις ενάντια, στην πίεση ενός υπαρκτού ευρωπαϊκού ρεαλιστικού αντι - προγράμματος.

Εάν το splatter κάνει εισιτήρια δεν θα εξαρτηθεί από τους παίκτες του κοινοβουλίου.Ωστόσο, αυτοί δημιουργούν ένα αρχικό κλίμα.Παρά τις  κορώνες που προσιδιάζουν περισσότερο σε τηλεοπτικούς ρόλους ,τους οποίους ήδη έχουν καθιερώσει τα κανάλια, οι κύριοι παίκτες δείχνουν να διατηρούν την υπόρρητη συναίνεση.Η κοινωνική δυσανεξία μπορεί να πάρει αναπάντεχες μορφές που δεν αποκλείουν και τον λιτό εσωτερικό γογγυσμό.Είδωμεν

Εικόνα:http://www.djibnet.com/photo/fundoshi/sumo-wrestlers-of-old-japan-a-stable-of-japan-s-finest-in-old-tokyo-2357417893.html