Που έγκειται η επίδραση του;
Υπάρχουν μερικές ενδιαφέρουσες αντιφάσεις
Κατ’ αρχάς είναι ένας άριστος τηλεοπτικός ομιλητής. Ήρεμος με καλή άρθρωση και λογική στα επιχειρήματα του.
Δεύτερον στηρίζει όλα του τα επιχειρήματα σε μια αναπόδεικτη αλλά πολύ ελκυστική, παραδοχή. Οι ιδιορρυθμίες και δυσκολίες της Ελληνικής κοινωνίας έχουν την ρίζα τους σε λανθασμένες θεολογικές επιλογές που έγιναν στο παρελθόν
Τρίτον υποστηρίζει μια σειρά από προτάγματα που όντως έχουν ένα θετικό εκσυγχρονιστικό περιεχόμενο.
Με κάποιον τρόπο είναι αιρετικός όχι σε αυτά που προτείνει, αλλά στην επικύρωση τους από μια περιοχή των ανθρωπιστικών επιστημών που είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη ,αυτή της θεολογίας.
Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις κριτικής θεωρίας ,αριστεράς και θεολογίας γίνονται όλο και πιο πυκνές. Ο λόγος είναι προφανής.
Η θεολογία είναι μια εξαιρετικά γόνιμη «επιστήμη» με εγγενείς δυνατότητες δημιουργίας πλεγμάτων εννοιών , «παραδειγμάτων» που επιλύουν λογικά και άλλα προβλήματα με καινοφανή χαρακτηριστικά. Η θεολογία είναι μεταφυσική ως προς το αντικείμενο της αλλά εξαιρετικά δυναμική στις μεθόδους της. Με κάποιον τρόπο όλες οι σύγχρονες φιλοσοφικές αναζητήσεις «θεολογούν» ως προς την μεθοδολογία.
Σε προηγούμενη ανάρτηση προσπαθήσαμε να αναδείξουμε μερικά από τα σύγχρονα τεκταινόμενα στις σχέσεις αριστεράς θεολογίας, τα οποία και πολλαπλασιάζονται (Benjamin,Agamben, Negri ,Zizeck, Badiou,κλπ)
Σε αυτό λοιπόν το πρόσφορο περιβάλλον ο Ράμφος μας προσφέρει ένα σχεδόν ανακουφιστικό λόγο.
Κωδικά μας λέει ότι πάσχουμε ως κοινωνία από ένα παθολογικό συναισθηματισμό, μια συναισθηματική διαρκή εφηβεία, που μας εμποδίζει να δούμε τα ορθολογικά προβλήματα μας, μας καθηλώνει στο παρελθόν, και μας εμποδίζει να δούμε το μέλλον .
Η σωστή διάγνωση όμως γίνεται με ένα σχετικά ασύμμετρο τρόπο.
Καταρχάς συνδέεται με την τρέχουσα κρίση και δεύτερον τεκμαίρεται από θεολογικές έριδες του ασκητισμού.
Αν ακολουθούσαμε την μεθοδολογία του Ράμφου τότε, θα πρέπει να δούμε την συνάφεια Μπερλουσκόνι Θωμά Ακινάτη, Θαπατέρο Ιεράς Εξέτασης, κλπ αλλά και να εξηγήσουμε τον συγχρονισμό των κρίσεων. Είναι δυνατόν τόσο πολύπλοκοι μηχανισμοί που γεννιούνται στα βάθη των αιώνων να συγχρονίζονται ξαφνικά σε μια διετία;
Εδώ ας σημειωθεί ότι ενώ ο Ράμφος είναι τόσο παραστατικός στην περιγραφή της συγκυρίας όλο το συγγραφικό του έργο είναι φιλοσοφικό και θεολογικό, χωρίς πολιτικές αναφορές στην συγκυρία. Αυτό είναι κατανοητό και καλοδεχούμενο, αλλά η απουσία κειμένων του για την συγκυρία την οποία όμως σχολιάζει τόσο εύκολα, δημιουργεί ένα κενό συνέπειας και ελέγχου. Τα κείμενα παραμένουν αυστηρά ως αρχεία προς έλεγχο ενώ οι τηλεοπτικές παρουσίες κυρίως υπό την μορφή της προσωπικής συνέντευξης είναι αμφίβολης διαδικασίας ελέγχου.
Ο ομιλητικός Ράμφος λοιπόν κινείται στην εξής διαδρομή. Εξοπλισμένος από ένα πλούσιο συγγραφικό έργο στην φιλοσοφία, το χρησιμοποιεί ως τεκμήριο μιας λογικής σειράς την οποία όμως δεν καταθέτει εγγράφως. Ψάξαμε αλλά δεν βρήκαμε τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι θεολογικές έριδες ,τελικά διαμόρφωσαν την τρέχουσα κρίση. Οι έριδες υπάρχουν όπως και άλλες αλλά ο συνεκτικός μηχανισμός στοιχειωδώς απουσιάζει.
Με την ίδια μεθοδολογία ας έρθουν οι γλωσσολόγοι να συνδέσουν την κρίση με το γλωσσικό ζήτημα, οι μουσικολόγοι με την κρίση στην οικονομία και την διαφορά βυζαντινής και δυτικής μουσικολογίας κλπ κλπ
Όσον αφορά το περιεχόμενο των σκέψεων του, ανεξάρτητα από τις σχέσεις αιτιότητας που προβάλει είναι κάπως αντιφατικοί.
Ορθά υπογραμμίζεται μια έρπουσα δυσανεξία προς την οργάνωση, ένας εγκλωβισμός στο εφήμερο, η απουσία κοινωνίας πολιτών .
Αυτό όμως γίνεται σε αντιδιαστολή προς μια γενική «Ευρώπη» .Μα ποια Ευρώπη τέλος πάντων ;Και πως εξηγείται ότι και αυτή η Ευρώπη πάσχει από οικονομική κρίση, συμπτώματα διαφθοράς (κοτζάμ πριγκίπισσα της Αγγλίας τα παίρνει)
Ο Ράμφος λοιπόν είναι γλυκύς και καλός ομιλητής. Προσφέρει μια σειρά από θετικά μηνύματα οργάνωσης αυτογνωσίας και ελπίδας. Ωστόσο η ερμηνεία του είναι τελείως ξεκρέμαστη. Δεν προκύπτει από πουθενά.
Ας τον απολαύσουμε λοιπόν ως τηλεοπτική προσφορά και ας ελπίσουμε στο πλούσιο έργο του θα προστεθούν και μερικές σελίδες που θα τεκμηριώνουν όλες τις αιτιώδεις σχέσεις που προφορικά περιγράφει.
Μερικές συνδέσεις εδώ
LLS: Αριστερά και Θεολογία
LLS:Negri και Ιωάννης Δαμασκηνός
Σ.Ράμφος:Συνεντευξη στην Ελευθεροτυπία
Σ.Ραμφος:Video συνεντευξη για Μηδενισμό
Posts
