Showing posts with label Athens. Show all posts
Showing posts with label Athens. Show all posts

Monday, July 11, 2011

Athens,Athènes,Athen,アテネ,Atene,Афины,Atina,Athinë (English Version)


Η φίλη του ιστολογίου open eyed dreamer πήρε την πρωτοβουλία να μεταφράσει την αρχική ανάρτηση, με την προσδοκία το αγγλικό κείμενο στο ηλεκτρονικό ταξίδι του να βοηθήσει φίλους εκτός Ελλάδας να καταλάβουν την συγκυρία

Translation by open eyed dreamer

The police operation in Syntagma square, Athens, during the days when the middle-term adjustment programme was to be ‘discussed’ in the Greek parliament had one sole purpose: to bring to an end the camp of indignant citizens. The operation failed, and the Greek police operational standards converged with those of the Assad forces, while Athens is competing on equal terms with Sana’a and Damascus in the journalist contest “the most violent capital”.


On the other hand, Syntagma square is being transformed into a spot where the ongoing ‘Greek condition’ is fully represented: violence and destruction as the aesthetic nutshell of a genuine expression of discontent, which for the moment is flirting with direct democracy, where political parties are masked as individuals. Syntagma square has turned into Hyde Park; 5-star hotels offer a view to the sui generis Greek camp, but discontent is genuine, and its settling at the centre of the city seems to be the sole option.

In a sense, Athens is being transformed into a touristic sight only for the ‘conscious’. Classic monuments and contemporary dissent are offered in the same tourist packet at low cost.

At the same time the city lives multiple lives. The underground artist movement has taken off. Dozens of music scenes, hybrid artist performances, and theatrical vanguard are gathered in spaces and conditions of negative, no or at most low budget. In ten years from now, those missing the current ‘Athenian condition’ will be stunned to discover that 2011 was the year when the masterpieces of the 21st century were born; masterpieces are born in the underground in times of unfolding crises.

Political tension, social energy, activity, classicism and avant guarde converge to comprise the multi-faceted symbol of cosmopolitan Athens.

Of course, conformists (the genre essentially transcends political parties and classes) would be probably envy of actually dozy and ‘comme il faut’ central European cities where the sheerest accomplishment is represented in the skillful performance of an honest jazz clarinet player and the braids of a folklore singer from Benin. How else can we demonstrate our inherent cosmopolitan net?

Athens is a tremendous city only when we look at it as it is: vivid, contradictory, energetic, multi-faceted, incomprehensive, multiply unwise and intensely self-destructive. A city producing living art.

If this city symbolizes a society, then probabilities are high that we shall not fail. We witness a historic explosion, during which a few things become explicit: people in Athens uncover piled stocks of courage, energy, surpluses of life and overflowing desires.

It is only a matter of months, until a new positivity will come to light, and we will have not figured out how. This is not necessarily bad, for there is no recipe for success, only desire. And I rest assured that such desire exists.

Wednesday, July 6, 2011

Athens,Athènes,Athen,アテネ,Atene,Афины,Atina,Athinë



Η επιχείρηση της Αστυνομίας στο Σύνταγμα την ημέρα ψήφισης του “Μεσοπρόθεσμου” είχε ένα μοναδικό σκοπό: την διάλυση της κατασκήνωσης των “αγανακτισμένων”. Η επιχείρηση απέτυχε, η αστυνομία προσέγγισε τα πρότυπα λειτουργίας των δυνάμεων του Άσσαντ, και η Αθήνα θα συναγωνιστεί την Σάναα και την Δαμασκό στον δημοσιογραφικό διαγωνισμό ¨The most violent capital¨.


Από την άλλη πλευρά βέβαια το Σύνταγμα γίνεται το σημείο συμπύκνωσης της τρέχουσας νεοελληνικής κατάστασης :Η βία και η καταστροφή ως αισθητικό περίβλημα μιας αυθεντικής έκφρασης δυσαρέσκειας η οποία προς το παρόν φλερτάρει με την άμεση δημοκρατία, την ώρα που κόμματα “παριστάνουν” τα άτομα. Το Σύνταγμα έγινε Hyde Park , τα ξενοδοχεία πέντε αστέρων παρέχουν θέα κατασκήνωσης αλά Ελληνικά , αλλά η δυσαρέσκεια είναι αυθεντική, εγκατεστημένη στο κέντρο περίπου ως μοναδική επιλογή.

Με μία έννοια η Αθήνα γίνεται ένα τουριστικό αξιοθέατο μόνο για “ψαγμένους”. Παρέχονται τα κλασσικά μνημεία και σύγχρονη αμφισβήτηση στο ίδιο τουριστικό πακέτο σε χαμηλές τιμές

Ταυτόχρονα η πόλη ζει πολλαπλές ζωές. Η υπόγεια καλλιτεχνική δράση έχει απογειωθεί. Δεκάδες μουσικές σκηνές, υβριδικά καλλιτεχνικά δρώμενα, θεατρικές πρωτοπορίες συνωστίζονται σε χώρους και συνθήκες από Negative έως No το πολύ Low Budget. Σε δέκα χρόνια οι απόντες της συγκυρίας θα ανακαλύπτουν ότι το 11 ήταν η χρονιά που γεννήθηκαν τα αριστουργήματα του 21 αιώνα, γιατί τα αριστουργήματα γεννιόνται υπογείως σε καινοφανείς συνθήκες κρίσης.

Πολιτική ένταση, κοινωνική ενέργεια, δράση , κλασικισμός και avant guarde αποτελούν το πολλαπλό σήμα της κοσμοπολίτικης Αθήνας.

Βέβαια ο κάθε κομφορμιστής (το είδος είναι αυθεντικά διακομματικό και διαταξικό) μάλλον θα ζηλεύει κατά βάθος νυσταλέες comme il faut κεντροευρωπαϊκές πόλεις που η μαγκιά εξαντλείται στην δεξιοτεχνία κανενός έντιμου jazz κλαρινετίστα, και τις κοτσίδες καμιάς naturalise τραγουδίστριας από την Benin . Σωστά άλλωστε πως θα αναδείξουμε το αυτοφυές πλέγμα μας.

Η Αθήνα είναι μια τρομερή πόλη μόνο αν την βλέπουμε όπως είναι: Ολοζώντανη, αντιφατική, γεμάτη ενέργεια, πολύπλοκη, ακατανόητη , πολλαπλά ανόητη και επίμονα αυτοκαταστροφική. Μια αυθεντική πόλη παραγωγός live τέχνης

Αν η πόλη αυτή συμβολίζει μια κοινωνία, τότε δεν υπάρχει ούτε μια στο τρις εκατομμύριο να την “πατήσουμε” .Ζούμε μια ιστορική έκρηξη , στην οποία ένα είναι σαφές : οι άνθρωποι εδώ αποκαλύπτουν υπερβολικά αποθέματα ενέργειας, πλεονάσματα ζωής, υπερχειλίζουσες επιθυμίες

Είναι θέμα μερικών μηνών, όπου μια νέα θετικότητα θα έχει αποκαλυφθεί, και δεν θα έχουμε κατανοήσει το πως. Ευτυχώς γιατί η συνταγή για την επιτυχία δεν υπάρχει, παρά μόνο η επιθυμία. Και για ένα πράγμα είμαι σίγουρος αυτή υπάρχει.

Wednesday, December 10, 2008

Τα Δεκεμβριανά της Μεταμοντέρνας Ελλάδας


Πριν περίπου 50 χρόνια στην Αθήνα διεξάγεται μια μάχη,που έμελλε να μείνει στην ιστορία με τον όρο «Δεκεμβριανά».
Η μάχη έληξε και είχε νικητές και ηττημένους,γιατί διεξήχθη σε ένα βιοπολιτικό κόσμο διπολικό,απόλυτο που μπορούσες να αναλύσεις με την κλασσική ορολογία του «φίλος» «εχθρός».
Οι δύο παρατάξεις συστοιχήθηκαν μέσα στα όρια τους (ιδεολογικά,πολιτικά,εδαφικά) και ανέπτυξαν την επιθετικότητα τους στο έπακρο.
Δεν δε θέλω να αποφευγω την αποτίμηση του ιδεολογικου και ηθικού έρματος της κάθε παράταξης,αλλά πριν από την αποτίμηση του περιεχομένου της μάχης,υπάρχει η εκτίμηση της μορφής της σύγκρουσης.Και αυτή η μορφή είναι θεμελιώδης ,βασική,απρουπόθετη ή «εμείς» ή «εσεις».Την οντολογία αυτής της σύγκρουσης ανέλυσε πρωτος ο Καρλ Σμιτ ,και επεξεργάστηκε παραπέρα ο δικός μας Παναγιώτης Κονδύλης.
Τα Δεκεμβριανα της μεταμοντέρνας Ελλάδας,όμως διεξάγονται σε ένα άλλο κόσμο,σε ένα άλλο σύμπαν,σε μια συνθήκη καινοφανή,που το επίδικο διακύβευμα της μάχης,διαχέεται στην μορφή της.
Αυτή η νέα συνθετότητα ,μας είναι απροσπέλαστη,γιατί σκεφτόμαστε με τους όρους των Δεκεμβριανών του εμφυλίου,αναζητώντας το εμεις εσεις την στιγμή που το βιοπολιτικό έδαφος σχηματίζεται από άλλες τεκτονικές πλάκες,με άλλους σχηματισμούς.Την στιγμή που ο φίλος εχθρος του Σμιτ ,δεν λειτουργεί ως εργαλείο πολιτικής ανάλυσης,και ίσως μας βοηθήσει ο Homo Sacer του Τζορτζιο Αγκάμπεν.
Μας αρέσουν οι ιστολογικές αμπελοφιλοσοφίες,και συνεχίζουμε
Ο Αγκάμπεν μελέτησε τον Homo Sacer ,που ήταν μια νομική κατάσταση που νομοθετικά προσδιορίστηκε στην Ρωμαική Αυτοκρατορία,και αφορά αυτόν που ενώ είναι ένοχος δεν εκετελείται ,δεν θυσιάζεται,αλλά και όποιος τον φονεύσει δεν κατηγορείται για ανθρωποκτονία.
Ο Homo Sacer είναι σε μια γκρίζα ζώνη σε μια «μη περιοχή» του νομικού συστήματος,όπου η ζωή του δεν ορίζεται με σαφήνεια ως επίδικο ζήτημα,και άρα η αφαίρεση της δεν έχει απαξία.
Μην πάμε μακρυά,οι αιχμάλωτοι του Γκουαντανάμο,οι πρόσφυγες χωρίς χαρτιά, είναι HS,καθώς η ύπαρξη τους δεν διέπεται από κανένα σαφές δίκαιο που θα όριζε με σαφήνεια και την τιμωρία τους.Αρα η ζωή τους, η «γυμνή ζωή» που ονομάζει ο Αγκάμπεν είναι υπό αίρεση κάθε στιγμή,είναι ασήμαντη όχι ως εχθρική,αλλά ασήμαντη ως μη υπαγόμενη σε καμία ρύθμιση.
Αυτός ο «ιερός άνθρωπος» μας βοηθά να σκεφτούμε ότι ενω οι πολιτείες μας περιπλέκονται,οι θέσμοι μας διακλαδώνονται σαν ριζώματα,το νομικοπολιτικό έδαφος που συγκρατεί την κοινωνία μας παρουσιάζει όλο και περισσότερες γκρι ζώνες ασαφείς ζώνες όπου οι άνθρωποι απογυμνωνονται από δικαιώματα,όχι κρινόμενοι ένοχοι,αλλά καθιστώμενοι υποκείμενα αιωρούμενα,ταλαντευόμενα.
Ζούμε την εποχή που η κοινωνία μας παράγει συστηματικά όχι μόνο τους Homo Sacer ,αλλά την βιοπολιτική ζώνη της αιώρησης τους.
Ολοι δυνητικά μπορούμε να βρεθούμε σε αδιαφανή εδάφη ,αίρεσης της υπόστασης μας.Ο κίνδυνος ποικίλει ανάλογα με την εκκίνηση.
Ο πρόσφυγας χωρίς χαρτιά,μέχρι να καταγραφεί δεν «υπάρχει» στην κυριολεξία,αλλά και ο «νοικοκύρης» δανειολήπτης σε ένα βάθος χρόνου μπορεί να διολισθήσει στην ακρή του νομικού πλαισίου.

Προς θεού δεν είμαστε HS,αλλά η πολιτεία μας ρέπει ενδογεννώς,από μια δομή βάθους, στην αδιαφάνεια ,την πλαστικότητα,την ρευστότητα της νομικοπολιτικής της οργάνωσης.Και στα όρια αυτά όλο και περισσότεροι πλησιάζουν,φλερτάρουν άκοντες με την «γυμνή ζωή»,την ζωή που στερείται όχι δικαιωμάτων ,αλλά δικαίου.
Σ’αυτό το ρευστό περιβάλλον κινούμαστε άπαντες
Ο Αλέξανδρος χάνει την ζωή του από ένα πυροβολισμό, ο επαγγελματίας την στέγη του από εμπρησμό,έτσι από το αναπάντεχο,το ρευστό.
Η κοινωνία ,τα μέσα,η πολιτική βράζουν,κοχλάζουν ,και οι λάβες εκχύνωνται.
Προς τα που άραγε;
Ποιοι εναντίον ποιων άραγε;
Κερδίζουν ποιοι άραγε;
Ολοι κοιτάνε απορημένοι,παγωμένοι,έκθετοι στην ελαστικότητα των νοημάτων,των πολιτικών,των προταγμάτων.
Να πω την αμαρτία μου
Οσα διαβάζω,ακούω, αφουγκράζομαι κινούνται ,και κινητοποιούνται με τα νοηματικά εργαλεία των προηγούμενων Δεκεμβριανων.Αναζητουν «φίλους» «εχθρους».Δεν θα βγάλετε νόημα σύντροφοι μου,φίλοι μου.Δεν στέκεται το σχήμα.
Είμαστε όλοι δυνητικοί Homo Sacer, «ιεροί ανθρωποι» σε γκρι ζώνες ,και αυτές οι νέες περιοχές θέλουν νέα εραλεία κατανόησης,συμμετοχής ,πολιτικής.
Info
G.Agamber Homo Sacer 1995
Π.Κονδυλη Ισχυς και Απόφασφ 1991

Wednesday, October 29, 2008

GREEK POLICE KILL PAKISTANI REFUGEE


On Sunday October 26, thousands of immigrants have sought to apply for asylum in Foreigners Department in Petrou Ralli. Faced with the state violence, allegedly for «to join the queue». The zeal displayed by the guards of "order and security" led to the assassination of Montaser Mohammed Ashraf, after a brutal police chase, and the serious injury of 15 other migrants. Despite the usual activation of the state conceal and fanciful press of uniformed fascists, the testimony of the injured do not allow questioning of the events.

Thursday, June 26, 2008

Kreekonomics.Τα Freakonomics της Kreeka Vabarik.Πρώτο Μέρος:Γκρινια για το Πρασινο=Αδεια Πάρκα

Η μεγαλύτερη εκδοτική εξυπνάδα στις οικονομικές επιστήμες ήταν το 2005 τα Freakonomics.
Στην ουσία είναι ένα βιβλιαράκι,δημοσιογραφικού ύφους,το οποίο υποτίθεται αποκαλύπτει τις κρυμμένες πλευρές της καθημερινότητας,χρησιμοποιόντας πορίσματα και μεθόδους των Οικονομικών.
Ως δημοσιογραφική και εκδοτική "εξυπνάδα" δεν λέω καλή είναι.Και έξυπνα θέματα έχει και μεγάλη ποικιλία.Κου Κουξ Κλαν ,Αθλητές Σούμο,Ντήλερς, όλοι ανακατωμένοι , πρωταγωνιστούν αποκαλύπτοντας μερικές γαργαλιστικές λεπτομέρειες.
Τέλος πάντων με αυτά και εκείνα ,μας το έφαγε το 25αρι (οχι τον John25αρη) το Amazon και το διάβασα,μπας και καταλάβω προς τι ο χαμός.
Ως ανέμπνευστοι ιστολόγοι,αντιγράφουμε το concept ,και παρουσιάζουμε το πρωτο μέρος των Kreekonomics,παρουσιάζοντας κρυμμένες πλευρές της αλλοπρόσαλης κοινωνίας μας
Γκρίνια για το Πράσινο=Αδεια Πάρκα
Σύντροφοι,είναι γνωστό ότι το λεκανοπέδιο (παρακαλώ η έμφαση στο πρωτο συνθετικό) έχει την λιγώτερη κάλυψη πράσινου πανευρωπαικά.Και καλά κάνουν οι δήμαρχοι,οι οικολόγοι,οι δημοσιογράφοι και γκρινιάζουν.
Επειδή όμως ο ιστολόγος είναι συνυποψήφιος ιδρυτής του συλλόγου "Η Αθήνα είναι θαύμα,αρκει να σου αρέσουν οι Πόλεις",έχει εξασκηθεί στο άθλημα να ανακαλύπτει τις κρυμμένες ομορφιές της,και επιμελώς τις κρατά για τους λίγους.Επειδή όμως δεν μας διαβάζουν και πολλοί σήμερα θα αποκαλύψει δυο κρυμμένα μυστικά ,με την ελπιδα ότι κανένας δεν θα τα πάρει σοβαρά,και θα πλακώσει η μαρίδα να μας χαλάσει την βολή.
Ολοι γκρινιάζουν για το πράσινο,αλλά στον Εθνικό Κήπο και τον Λυκαβηττό δεν πατάει άνθρωπος!
Ενας από τους καλύτερους βοτανικούς κήπους της Ευρώπης με απίθανες ποικιλίες φυτών, με κρυφά υποστατικά,και άπειρες γωνιές για δολοφονίες Χιτσκοκ,είναι μόνο για τουρίστες,εμένα και τις κυριακές το πρωί για μερικούς μπαμπάδες που παίζουν με τις χελώνες.Ασε δε που το καλύτερο καφενείο της Αθήνας,που φέρνει κάτι από Πάπιγγο,είναι μόνο για γιαπωνέζους.Ρε σεις που πάτε ραντεβουδάκια,στα Goody's;Ρε κορόιδα στο κέντρο της Αθήνας θα πεις το καφεδάκι σου δίπλα σε σημίδες,πλατάνια,και κάθε λογής θαμνοειδές.
Οσο για τον Λυκαβηττό,έχω να σας πω μόνο ένα.
Πριν λίγους μήνες στην χαράδρα,βρήκα 2 σκηνές με τύπους που έκαναν κάμπινγκ,και κανένας δεν είχει πάρει χαμπάρι.
Σύντροφοι για τον Αθηναίο,ο Λυκαβηττός είναι συναυλία,τσάρκα με το αυτοκίνητο τα βράδια,αλλά δεν είναι πάρκο.Τις καθημερινές περπατάμε τον Λυκαβηττό τρεις φιλόζωοι,και δυο περιπατητές.
Δεν θέλω να αποκαλύψω και άλλες "καβάτζες" ,τους κρυφούς ποδηλατόδρομους,τα καταπληκτικά βουνά σε απόσταση μισής ώρας από την Ομόνοια,που είναι γεμάτες μπεκάτσες,και τα καλοκαιρινά βράδυα προσφέρεται για νυκτερινό πικ νικ και θέα την Αττική κλπ κλπ
Αυτό που κάνει εντύπωση είναι αφου δεν έχουμε πράσινο γιατί δεν απολαμβάνουμε αυτό που έχουμε;
Η οδυνηρή αλήθεια είναι ότι όλοι μας είμαστε μετανάστες εντός Αθηνών,δεν είμαστε κάτοικοι της πόλης.Με το παραμικρό κοιτάμε να την κοπανήσουμε για τα εκάστοτε χωριά,και δεν μας καίγεται καρφάκι για την Αθήνα.
Το αστικό πράσινο,το πάρκο δεν είναι μόνο στρέμματα,είναι μέρος του κοινωνικού συμβολαίου της πόλης.Αν δεν είσαι έτοιμος για να ζήσεις στον συμβιβασμό της πόλης,δεν μπορείς να απολαύσεις και το πράσινο της.Γιατί η απόλαυση του αστικού πράσινου θέλει προγραμματισμό, σύνεση,οργάνωση.
Σ'αυτό το λεκανοπέδιο δεν υπάρχει κοινωνικό συμβόλαιο συγκατοίκησης.Ο καθείς με την υστερία του κοιτάει να δραπετεύσει βλαστημώντας.
Και έτσι ο Λυκαβηττός έμεινε γαι μένα και τους δικούς μου,ενώ ο λαός κάνει θυσίες αμνών στα περιαστικά μπριτζολάδικα.
Στο επόμενο μέρος του Kreekanomics
Ιδιοκατοίκηση=Ανεργία των νέων.