Showing posts with label Κουβέλης. Show all posts
Showing posts with label Κουβέλης. Show all posts

Monday, June 24, 2013

Η υστερία προς την οιονεί απλή αναλογική



Με την απόσυρση της Δημάρ από την κυβέρνηση αποκαλύφθηκε ή πραγματική ,ολοκληρωτική δυσανεξία προς  σύστημα συγκυβέρνησης. Η δυσφορία δεν αφορά την τεχνική πλευρά ενός εκλογικού νόμου, αλλά την παραλυτική αδυναμία να κατανοηθεί ένα ανοικτό κομματικό παίγνιο «τύπου» απλής αναλογικής . Κι' όμως εδώ και καιρό διάγουμε μια περίοδο οιονεί απλής αναλογικής (πηγή). Η αδυναμία εκφράζεται με την απαξία η οποία περιβάλει ένα τυπικό  κόμμα "ρυθμιστή" με αμφιπλευρες συνάφειες και κυβερνητικές εμπλοκές δυσανάλογες με την εκλογική του δύναμη.


Είναι ενδιαφέρον ότι η παραλυτική αποστροφή προς το πνεύμα της απλής αναλογικής εκφράζεται με την ανάδειξη του
  κλασσικού  επίδικου της καθαρότητας. Η απαξίωση παίρνει χαρακτηριστικά υστερίας. Η εκτίμηση μου είναι πως η δυσφορία προς μια αμφίπλευρη Δημαρ, παίρνει τόσο απαξιωτική μορφή, εκ δεξιών και εξ' ευωνύμων γιατί εκφράζει την βαθύτερη αμφιθυμία και στρατηγική παλινδρόμηση εντός των δύο πόλων του ενεστώτος δικομματισμού. Ακριβώς επειδή τόσο η Σαμαρική λαϊκιστική δεξιά όσο και πολυσχιδής Συριζαική αριστερά έχουν , υπόρρητα κεφαλαιώδη στρατηγικά διλήμματα , προβάλουν την αμφιθυμία τους ως απαξίωση του ουσιαστικά και ρητά αμφίπλευρου Κουβέλη.


Η Σαμαράκη δεξιά δεν μπορεί να ομολογήσει στον εαυτό της ,το φλερτ της με μια δημοκρατική εκτροπή η οποία θα της επέτρεπε να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό στο πι και φι. Από την άλλη η Συριζαική αριστερά αποσιωπά ως ταμπού ότι το απόλυτα κρίσιμο διάστημα είναι αυτό μεταξύ προκήρυξης και διεξαγωγής εκλογών. Με δεδομένη τη χρηματιστηριακή φύση της οικονομίας είναι τεχνικά δυνατό, και προφανώς επιθυμητό από κάποιους,
  να βρεθεί νικητής σε μια οικονομία η οποία θα έχει ήδη διαλυθεί ανεπίστρεπτα  με το πρόσχημα της προσδοκίας της Συριζαικής νίκης. Τα κρυμμένα μυστικά της στρατηγικής αμφιθυμίας, εκφράζονται αντιστοίχως, ως αυταρχικό ατύχημα της Ερτ και ως υστερική επανάληψη του επικίνδυνου αντιπολιτικού προτάγματος της μη ανάθεσης.
Είναι προφανές ότι στους Δημαρικούς υπολογισμούς επιμετρήθηκαν δεδομένα "χαμηλής πολιτικής": κόστος, προσωπικές αδυναμίες κλπ. Ταυτόχρονα έχει τη μεγάλη πιθανότητα να οδηγήσει το κόμμα ευθέως στην αριθμολογία του Προπο (1, 2, Χ). Ωστόσο το ζητούμενο είναι ότι κίνηση αυτή στρατηγικά επιστρέφει  το στρατηγικό  δίλημμα στους πόλους: ποιος πολιτικός πολιτισμός απαγορεύει είτε επανείσοδο της Δημαρ σε μια δεξιόστροφη κυβέρνηση ή συμμετοχή σε μια Συριζαική κυβέρνηση "εθνικής σωτηρίας"; Ο μοναδικός αποτρεπτικός παράγων είναι η εδραία δυσανεξία προς ένα ανοικτό παίγνιο συγκυβερνήσεων .


Αν η  Δημαρ επιστρέψει το επιχείρημα της προσχηματικής καθαρότητας, στους ουσιαστικά ταλαντευόμενους, τους δομικά υβριδικούς Σαμαροδεξιά και Σύριζα , δηλαδή αν υποστηρίξει την επιλογή της ως συμβατή και νόμιμη προς ένα ανοικτό παίγνιο πολιτικής, τότε διασώζεται πολιτικά και συμβάλει θεσμικά. Μια συνεπής  κριτική προς την οργανική ιστορική  σχέση δεξιάς αυταρχισμού μια  κριτική προς τις άρρητες, συντεταγμένες ταμπού ενός  fast truck αντιμνημονίου ίσως μετατρέψουν την παγωμάρα σε κίνηση. Σε κάθε άλλη περίπτωση το μέλλον είναι πολύ αβέβαιο σχεδόν θρίλλερ.

 
Παρέκβαση
Το πρόταγμα της «μη ανάθεσης» συγχέει σκοπίμως  απόλυτα διαφορετικά επίπεδα πολιτικής: την κοινωνία πολιτών η οποία δημιουργείται σε βάθος δεκαετιών και υπόκειται σε θεμελιακούς ιστορικούς παράγοντες  και την ουσία της «εδώ και τώρα» διακυβέρνησης η οποία είναι η ανάθεση στην πιο καθαρή μορφή της. Η «μη ανάθεση» μετασχηματίζει   με δόλιο τρόπο την ιστορική πολυσύνθετη ευθύνη για την κοινωνία πολιτών σε ευθύνη συν-διακυβέρνησης και λειτουργεί ως οιονεί δικαιολογία προκαταβολικής αποτυχίας

Friday, June 21, 2013

Μια χρήσιμη κρίση



 
 
Τελικά ο μειλίχιος Κουβέλης πυροδότησε την αποκάλυψη του θεάτρου σκιών:

Συντηρητικοί ακροδεξιοί με αυθεντικό πολιτιστικό πνεύμα επταετίας, παριστάνουν τους μεταρρυθμιστές.Πασοκοτραφείς , τρόφιμοι των πάσης φύσεως ταμείων περιφέρονται ως αυστηροί κατηχητές της νουνέχειας.Μαθητευόμενοι μάγοι των αντιμνημονίων , βλέπουν μια πρόβα της "μετά-αντιμνημονιακής" κατάρρευσης , όταν αλλάζει ελαφρώς η πολιτική σταθερότητα.
Η φύση της τυχοδιωκτικής Σαμαρικής ηγεσίας είχε διαγνωσθεί στην αντιμνημονιακή της φάση (πηγή).Επρόκειτο για τυπικό ακροδεξιό λαϊκισμό ο οποίος γελειοποιήθηκε με την συμμετοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμου.Ακολούθησε ο θρίαμβος του 17 % και η δράση της επικοινωνιακής ομάδας με βάση κωδικές συμπεριφοράς και ρουτίνες μαφίας του Καυκάσου.Με αυθεντικό στυλ και ήθος ζωοκλέπτη ο Σαμαράς κλείνει την Ερτ και επικαλείται τον όρο "μεταρρυθμίσεις".Πρόκειται για τυπική περίπτωση λογοκλοπής. Αφού ο Κεδίκογλου εκτέλεσε το απόλυτο σχέδιο αντιμεταρρύθμισης προσλαμβάνοντας τον δημοσιογράφο των πορνοστάρ ως διευθυντή , μετά με copy paste το αφασικό ύφος του Πατακού ανακοίνωσε το κλείσιμο της Ερτ.Το σχέδιο ονομάστηκε μεταρρύθμιση όπως ακριβώς το πολίτευμα στη Β.Κορέα  ονομάζεται  Δημοκρατία.
Η στοιχειώδης αντίδραση του Κουβέλη, η οποία διέσωσε αυτονόητους κανόνες πολιτικού πολιτισμού αποκαλείται από την Σαμαρική ακροδεξιά "αφροσύνη".Ο μονομανής αντιμνημονιακός χώρος ναρκισεύεται από την αναμενόμενη εκλογική συντριβή της Δημαρ μη βλέποντας ότι αρχιτεκτονική του νέου τοπίου χωρίς αυθεντικές ρεφορμιστικές δυνάμεις της αριστεράς , επιφυλάσσει στο "αντιμνημόνιο" την τύχη του Γαπ.
Στην τρέχουσα argot της μεταρρυθμισιολογίας, οι συλλογισμοί προέρχονται κατ'ευθείαν από τα βασικά του οικονομισμού, δηλαδή του Σταλινισμού.Η απλότητα του σχεδίου είναι ανατριχιαστική :
Θέλουμε να μειώσουμε το δημόσιο κατά 2500.Ενώ μεταρρύθμιση σημαίνει να το επιτύχουμε με το μικρότερο κόστος, ονομάζεται μεταρρύθμιση ο στόχος των απολύσεων.Σε αναλογία είναι σαν να πολεμάνε οι φαντάροι τους Ιταλούς το 40, γιατί ο στόχος είναι να σκοτώνουμε Ιταλούς, ηδονιζόμενοι ως serial killers.Από εκεί και πέρα όλα είναι τόσο εύληπτα.Δεν θέλεις τις απολύσεις είσαι με τη στασιμότητα.
Η Σαμαρική ακροδεξιά προσπαθεί να ανακαλέσει ρεπερτόριο από την πολιτική ιστορία του ευρωπαϊκού συντηρητισμού.Μα και την Θάτσερ να επικαλεστεί, ευρίσκεται στον αντίποδα της (πηγή).Το Θατσερικό πρόγραμμα ήταν βαθύτατα ιδεολογικό και είχε στοιχεία λαϊκής δυσανεξίας προς τις συντηρητικές ελίτ.Ποιά είναι η ιδεολογική σκευή και προετοιμασία της Σαμαρικής δεξιάς;Ο Φαήλος;
Τα μεγάλα σχέδια είναι πρωτίστως ιδεολογικά.Χρειάζονται ιδέες, σήματα, ονόματα, σημαίνοντα για να κινητοποιήσουν ανθρώπινους πόρους.Ταυτόχρονα χρειάζονται στοιχειώδεις κανόνες σεβασμού και αξιοπρέπειας.Στον Σαμαρικο μικρόκοσμο δεν υπάρχουν ιδέες ούτε για αυτοκατανάλωση.
Το πρόβλημα με την αντίδραση του Φώτη είναι ότι αυτή είναι  εξ'ορισμού ακατανόητη εντός του τρέχοντος ψευδορθολογισμού.Ωστόσο είναι η πλέον μεταρρυθμιστική, γιατί εισάγει εντός του ιδεολογικά αφόρητα πένητος μεταρρυθμισμού το στοιχείο των ιδεών και συμβόλων της μεταρρυθμίσης.Αναζήτησε ως στοιχειώδη ανάταση της πληγόμενης αξιοπρέπειας των πολλών, την λιγόμηνη επαναλειτουργία της Ερτ, ώστε σε μια ατμόσφαιρα ρέουσας μεταρρύθμισης να υλοποιήσει τις μειώσεις.Πως έγινε ο 984 πρότυπο μεταρρυθμισμένου σταθμού; Με το κλείσιμο και τους εργαζόμενους σηματοδοτημένους ως ποινικούς;Με άλλο όνομα;Μήπως η Δημαρ δεν συναινέσε σε τόσες πραγματικές μειώσεις;
Η συγκυρία μετά τα χθεσινά προβλέπεται πολύ δύσκολη.Από τη μια μικρονοικός, βαρβαρικός οικονομισμός που αυτοκατανοείται ως μεταρρύθμιση και ναρκισεύεται μέσα από την ανάγνωση excel files , από την άλλη αφελής αντιμνημονιασμός ο οποίος στρουθοκαμηλίζει στο ενδεχόμενο η ρήξη με τα μνημόνια να γίνει αυτόνομη ανεξέλεγκτη ενδόρρηξη η οποία θα διαλύσει τα πάντα.

Φαίνεται ότι όλη κοινωνία και οικονομία ευρίσκεται στα όρια της.Ωσάν να έχουν εξαντληθεί όλα τα αποθέματα ενέργειας και κυρίως ιδεών.Εκτός εάν όντως υπάρχει ο "από μηχανής Θεός"
 
Σχετικά:Μεταρρύθμιση: Ετεροκαθορισμός και δυστοκίες