Καθώς προχωράνε οι εβδομάδες τόσο ολοκληρώνεται στο μυαλό μου η ιδέα πως τελικά δεν έχουμε παρά μόνο μία σοβαρή κρίση .Την κρίση απουσίας κριτικής σκέψης. Το κακό είναι ότι με τέτοια μυαλά που κουμαντάρουμε ή όποια οικονομική κρίση δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί.
‘Έχει γεμίσει η δημοσιότητα με ένα εύπεπτο κλισέ αυτό της «μετανάστευσης». Χρησιμοποιείται ο όρος «μετανάστευση» για επαγγελματίες του λευκού κολάρου που βρίσκουν εργασία εκτός του ψευδοκράτους «Hellas». Το στερεότυπο παίρνει την μορφή βοερής υποκριτικής θρηνωδίας ,ναρκισσιστικής κατάθλιψης ,ψευδοκλάματος νηπίου για την χαμένη καραμέλα.
Σε μια ισότιμη χώρα της ΕΕ, με όπου το αεροπορικό εισιτήριο για την πιο μακρινή πόλη δεν κοστίζει παραπάνω από το λογαριασμό χασαποταβέρνας στην Χασιά ,όπου οι χρονικές αποστάσεις είναι ελάχιστες οι ανασφαλείς μυξοκακόμοιροι διακινητές της μιζέριας κραυγάζουν από τηλεοράσεις για την νέα «μετανάστευση»
Τι υποκρισία!
Το φαινόμενο αμόρφωτων αγροτών, διωγμένων αριστερών, που χωρίς ξένες γλώσσες φεύγουν σε ταξίδια 40 ωρών μέχρι το Μόναχο,60 ημερών μέχρι την «αστραλία» με γράμματα που κάνουν δέκα μέρες, με ανύπαρκτα τηλέφωνα ,ισοδυναμεί με την επιθετική ενεργητική άσκηση του δικαιώματος της εργασίας σε ένα προστατευμένο νομικά οικονομικό χώρο.
Είμαι σίγουρος πως οι διακινητές του θρήνου ξέρουν την μετανάστευση μόνο από ταινίες του Ξανθόπουλου. Αποκλείεται να έχουν την παραμικρή προσωπική εμπλοκή με την μετανάστευση. Βολεμένοι στην μικροαστική μακαριότητα, την άγνοια του κόσμου, τον φόβο του παραμικρού ρίσκου μηρυκάζουν την αδιανόητη λέξη «μετανάστευση». Το κάνουν ιδιοτελώς για να συμπαραδηλώσουν την εσωτερική κενότητα της νέο ελληνικής κοινωνίας, που μαλθακοποιημένη στερεμένη από πραγματικές απολαύσεις, βυθισμένη στην αισθητική ακρότητα, και την κοινότοπη πολυλογία, αγκυρώνεται στο παρελθόν της.
Ας το πούμε κοφτά. Δεν υπάρχει καμία μετανάστευση. Υπάρχει εργασία σε μια ανοικτή οικονομική πραγματικότητα όπου η κινητικότητα στον χώρο και την εργασία είναι ρουτίνα. Η χρήση της λέξης μετανάστευση είναι ύποπτη είναι ιδεολογική είναι αντιδραστική.
Ποιοι έχουν συμφέρον να στοχάζονται με όρους μετανάστευσης;
Όχι οι μη έχοντες.
Όχι οι εκτός.
Όλοι αυτοί δεν μεταναστολογούν γιατί ζουν και θέλουν να ζήσουν με ανοικτούς ορίζοντες
Αυτοί που πιπιλάνε την χαλασμένη καραμέλα της μετανάστευσης, είναι οι διατροφικοί κατέχοντες της νεοελληνικής ανύπαρκτης πραγματικότητας. Είναι η γενιά της κομφορμιστικής Ελλάδας που ηδονίζεται μέσα στην διαστροφή να μην αφήσει τα παιδιά της από την αγκαλιά της μαμάς .Είναι η παλιά Ελλάδα που χρεοκόπησε με πάταγο ,και θέλει να αφήσει ως κληρονομιά όλα τα φοβικά ιδεολογήματα, όλα τα πλέγματα εννοιών της χρεοκοπίας, όλα τα “concept” της μίζερης ζωής της που χαρακτηριστικά περικλείονται στο ελληνικό “Don’t Touch”.
Θεωρώ περιττό να αριθμήσω τα άμεσα πλεονεκτήματα μιας γεννιάς επιστημόνων που σπεύδουν να εργαστούν εκτός Ελλάδας. Θα πω το μεγαλύτερο που αυτό και μόνο ξεκλειδώνει όλα τα άλλα.
Την απόκτηση αυτοπεποίθησης.
Άκου ο φόβος της ¨μετανάστευσης»………..
Νεκρόφιλοι απαλλάξτε μας από τις διαστροφές σας τώρα. Ουστ!
Posts
