Friday, April 24, 2009

Μια Ελληνίδα στο Χαρέμι



Tribute to Saint Saver

Τα Στοιχεια του 2005 είναι απογοητευτικά.

Η Ελληνική κοινωνία μεταχειρίζεται τις γυναίκες της με ένα πλεγμα ρυθμίσεων ,που αποφέρει τα χείριστα αποτελέσματα.

Στις τελευταίες ευρωπαικές θέσεις, οσον αφορά την απασχόληση,την εξοικείωση με νέες τεχνολογίες ,και το μέγεθος της οικογένειας.

Αγορά εργασίας αποθαρρυντική,υποστηρικτικές δομές για την οικογένεια ελάχιστες,και προσαρμοστικότητα με τις νεες τεχνολογίες ανυπαρκτη.
Το δραματικό είναι οτι οι τρεις παραγοντες θα μπορούσαν να αντιστοιχίζονται τελείως διαφορετικά,πχ η μικρή οικογένεια να τροφοδοτούσε ευκαιρίες αυτομόρφωσης ,και άρα έξοδο στην εργασία.
Αλλά εδω φαίνεται ότι έχουμε ως κοινωνία παραδώσει την ελληνίδα σε ένα φαύλο κύκλο.

Ενα ασφυκτικό πλέγμα ιδεών,πεποιθήσεων, που παραπέμπει στην Ελλάδα του πενήντα, και ένα απαράδεκτα χαμηλό επίπεδο δημόσιων υπηρεσιών για την υποστήριξη της οικογένειας ,δημιουργούν το πνιγηρό κοκταίηλ.

Ας μου επιτραπεί η γνώμη πως το πρόβλημα είναι κυρίως ιδεολογικό

Η ποικιλία αξιών και η κλιμάκωση τους στην Ελληνική κοινωνία ,παραπέμπουν ευθέως σε μουσουλμανική χώρα,μόνο που αντι για τσαντόρ επιβάλλει την μίνι φούστα.
Εκτός του ενδυματολογικού κώδικα,και της πρωιμης εξοικείωσης με το άλλο φύλο ,που δεν παραπέμπει απ’ευθέίας σε ισοτιμία, όλα όσα διέπουν την αντίληψη για τους κοινωνικούς ρόλους έχουν κάτι από Καμπουλ.

Και όπως συμβαίνει με όλες τις άρρητες λειτουργικές ιδεολογίες,βασίζονται στην δύναμη του
αυτονόητου.
Στην δεδομένη κοινοτοπία,στην αυταπόδεικτη παράδωση.
Οι σιωπηλές παραδοχές,σαν και αυτές που κρατουν την ελληνική κοινωνία στην καθυστερηση,έχουν αλλεργία στην αντίρρηση,την κριτική ,την αμφισβήτηση.

Η ιερότητα της πυρηνικής οικογένειας

Σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες παρατηρούμε μια σαφή τάση
Η πολυμορφία, της βασικής δομής της οικογένειας διαρκώς πολλαπλασιάζεται
Βρίσκεις ότι θέλεις
Πολυμελεις κλασικές οικογένεις,οικογένειες με παιδιά απο προηγούμενους γάμους η διαζύγια,συμβιώσεις με ή χωρίς παιδιά ,απο ενεργές η προηγούμενες σχέσεις ,μονοδονεικές οικογένιες με σχέσεις εκτός οικογένειας,μακρόχρονες σχέσεις χωρίς συγκατοικηση,παπούδες ή γιαγιαδες απόντες ή παρόντες,ομοφυλόφιλους με παιδιά .τελος πάντων ότι κατεβάσει ο νους σου.

Ταυτόχρονα όλες αυτές οι μορφές ανθρωπινης συνύπαρξης αξιολογούνται από τον βαθμό ευτυχίας που προσφέρουν από την λειτουργικότητα τους.Το περί ορέξεως ισχύει καθολικά.

Και από ότι φαίνεται ,αν κρίνουμε από τους Σκανδιναβούς,η αναδυόμενη ποικιλία βελτιώνει όλους τους δείκτες της ανθρώπινης ευτυχίας.

Στις υπανάπτυκτες κοινωνίες ,το ζήτημα της μορφής της συμβίωσης,οχι μόνο χαρακτηρίζεται από την ασφυκτική μονομέρεια,κυρίως προκύπτει από μια κοινωνική ιδεολογική δεοντολογία,που εφάπτεται με την ιερότητα.

Η ατομική επιλογή κοινωνικής συμβίωσης, προέρχεται από την σφαίρα της δεοντολογίας,και οχι από τον κόσμο της απόλαυσης.

Ο κόσμος των ιδεών,ατυπων καθηκότων,χειρονομιών,συνηθειών,παραδώσεων που τελικά καθορίζει τις επιλογές,στην καθυστερημένη ελληνική κοινωνία,διαμεσολαβείται από μια εννοια ιερότητας της οικογένειας
Δεν αναφέρομαι στην ασημαντότητα του θρησκευτικου-πολιτικού γάμου (που έχει την συμβολική του αξία) ,αναφέρομαι στην βαθύτερη υπόσταση της κοινωνικής συμβίωσης που έχει στοχεία δραματικής αλλαγής,υπαρξιακής τομής.

Η απολαυστική ηδονική πλευρά της συμβίωσης ,πνίγεται από τα κρυμμένα δάκρυα μιας ανησυχούσας μαμάς,πεθεράς,γιαγιάς κλπ.
Η δραματικότητα αυτή εμποδίζει και την συζήτηση.

Η προβολή όλων των πλουμορφικών δομων συμβιωσης προσλαμβάνεται αυτομάτως ως δεοντολογία,και μετατρέπεται ανακλαστικά ως υποψία επιβολής ενός τρόπου ζωής.

Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που όλες οι συζητήσεις πλέκονται.Οι εκάστοτε συντηρητικοί διαβλέπουν μια διάθεση επιβολής προτύπων.
Είναι αδιανόητη η πλοκή μιας συζήτησης ως αναζήτησης του απολαυστικώτερου για τον καθένα και καθεμία,τρόπου διαβίσωσης.

Η πολυμορφία των ανεπτυγμένων κοινωνιών δεν προσλαμβάνεται ως άνοιγμα ευκαιριών αλλα ως υποπτη δεοντολογία.

Προφανώς χεστήκαμε τι αν η ελληνική οικογένεια παραμένει στα πρότυπα του αναγνωστικού της Α δημοτικού του 60,και δεν έχουμε καμία όρεξη να αμφισβητήσουμε τις παραδοχές του τον κάθε συμπολίτη.
Απλως επισημαίνουμε οτι η δεοντολογία ανήκει στην συντήρηση και η αναζήτηση της ευτυχίας και απόλαυσης στην ανατροπή της.

Η ιερότητα της πυρηνικής οικογένειας στην Ελλάδα,μλοκάρει απ’ευθείας την συζήτηση.

Η καταναλωτική εμπλοκή στα στερεότυπα

Επανερχομαστε στα στοιχεία
Η Ελληνίδα,είναι άνεργη,μένει σπίτι φροντίζοντας την μικρωτερη ευρωπαική οικογένεια,και δεν θέλει να ξέρει από νέες τεχνολογίες.
Το προβλημα είναι πως εντός αυτού του φαύλου κύκλου λειτουργεί και όλη η κατανάλωση,και ο μεγαλύτερος θεσμός διαμεσολαβησης της ,η τηλεόραση.
Η δημόσια εικόνα της ελληνίδας είναι αφόρητα περιορισμένη

Προβάλλονται καμιά δεκαριά τύποι γυναικών,αφόρητα όμοιες μεταξύ τους,με ένα μανιακό τρόπο,και τα αποτελέσματα ειναι γύρω μας.

Οι ρεπλικες της Μενεγάκη,της Μπηλιως,της Τρεμη,της Παναγιωταρέα,της Πάνια, της Φλέσσα,της Σκορδά,της Χουκλη ,της Δρουζα,κλπ είναι δίπλα μας.
Η εμμονή στα στερεότυπα δεν αφορά ,ένα τύπο,αλλά η στερεολαγνεία αφορά όλους τους τύπους.
Το ίδιο προφανως αφορά και τους άντρες,αλλα σήμερα μιλάμε για γυναίκες.
Η τηλεόραση δεν επιβάλει μόνο ένα τύπο νοικοκυράς,αλλα όλους τους τύπους με μια φορμαλιστική στενομυαλιά επιπεδου Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού.
Ωστόσο η τηλεόραση απευθύνεται κυρίως σε ένα συγκεκριμμένο μίγμα πληθυσμού
Και τι λέει σ’αυτές τις γυναίκες;
Κατ’αρχάς λέει ότι υπάρχουν στυλ,τύποι,νόρμες

Η τηλεόραση πριν να επιβάλει πρότυπα,επιβάλει την ιδέα ότι υπάρχουν πρότυπα.

Η διαστροφική επαναληψιμότητα,δημιουργεί ακριβώς την περιοριστική έννοια του προτύπου.
Το αποτέλεσμα είναι ότι και η αμφισβητισιακή διάσταση αναδύεται και αυτή από την τηλεόραση.Ο κουκουλοφόρος είναι ο αμφισβητίας ως τηλεοπτικό προιόν.Εχει νόημα μόνο ως τέτοιο.(Οκ αυτή ειναι αλλη συζήτηση)

Η ελληνίδα λοιπόν σήμερα,αφού έχει φάει το «πακέττο» της ιερής επιλογής της οικογένειας,υφίσταται και την προπαγάνδα της τηλεόρασης (δίπλα από την παραλογοτεχνία)

Και τι λέει αυτή η προπαγάνδα;
Η καλη οικογενειάρχισα είναι σαν Μενεγάκη, η σοβαρή επαγγελματίας σαν την Τρέμη, η τρελλή σαν την Πάνια, η φιλοσοφούσα σαν την Φλέσσα, κλπ κλπ
Αρα και η δυσανεξία των γυναικών εντάσεται σε μια τηλεοπτική φόρμα,μια επικοινωνιακή ρουτίνα.
Η διαμαρτυρόμενη Ελληνίδα,εχει και αυτή ένα κώδικα

Η απαξία της εμπρακτης και διανοητικής αμφισβητησης

Ανακεφαλαιώνουμε
Ιερή οικογένεια,ισχυρά ιδεοληπτικά πρότυπα,αλλα και δυσανεξία , δυσαρέσκεια ,ασφυξία για τις Ελληνίδες .
Στην συνθήκη αυτή ο φαύλος κύκλος δεν σπάει.
Η πρωταρχικότητα στην οικογένεια,χωρίς κοινωνικές δομές υποστηριξης,με αντρικά πρότυπα μεταξύ καλοκάγαθου βοσκού Βόγλη και καψουροδολοφόνου Φούντα,φέρνει 1-2 παιδιά,και μετά όλα είναι απλά,Εγκλεισμός, εσωστρέφεια.Ποια νέα τεχνολογία;
Που είδατε στην τηλεόραση ελληνίδα εξοικειωμένη με κομπουτερ (καλά καλέ εξαιρούνται όλες οι διαμόνιες θυληκες blogger!!!!! και ολες οι τρομερές φιλενάδες!!!!)

Εδω όμως επισέρχεται και ένας παράγοντας που αφορά γενικώτερα τις προοδευτικές αριστερές ιδέες.

Για λόγους που δεν είναι της ώρας, η αμφισβήτηση στην Ελληνική κοινωνία σπάνια έχει τον χαρακτήρα της θεωρητικής επινόησης,αλλά αναφέρεται κυρίως στην θυμική αγανάκτηση.Η αμφισβήτηση είναι ακατέργαστος θυμός.

Ακόμη παρατηρείται μια ροπή προς ρητορικούς αντικονφορμισμούς που αξιολογούνται από την ένταση τους και μόνο.Λείπουν δραματικά οι έμπρακτες θετικές πραγματοποιήσεις αριστερών οραμάτων (συναιτερισμοί,αυτοδιαχειρίζόμενες εταιρείες κλπ)

Στο πλαίσιο αυτό η γυναικεία δυσανεξία αποστρέφεται και ένα πιο θεωρητικό επεξεργασμένο φεμινισμό,τον οποίο ταυτίζει (μέσω του μηχανισμού προτύπων που αναλύσαμε) με δεοντολογίες.
Η θεωρητική τεκμηρίωση μιας αμφισβητησης των ρόλων και προτύπων είναι εξαιρετικά περιορισμένη.Και αυτό ταυτόχρονα με μια παράδωση ρητορικού αντικονοφορμισμού μακρυά από υλοποιημένα οράματα,κάνει τα πράγματα δύσκολα

Info

Η πιο ερεθιστική συγχρονη θεωρητική αμφισβητηση ρόλων προτύπων κλπ στο έργο της Judith Buttler (νομίζω κάποια μεταφρασμένα στα Ελληνικά)
Gender Trouble (1990)
Bodies that matter(1993)





19 comments:

L'Enfant de la Haute mer said...

το ζήτημα της μορφής της συμβίωσης, ακολουθεί ένα ιεροποιημένο στερεότυπο(πυρηνική οικογένεια), συνοδεύεται όμως συχνά από το αντιστάθμισμά του στον κόσμο της απόλαυσης. Κάτι σαν αντίδωρο για μια ποινή που εκτίεται αποτελεσματικά και σχετικά επιτυχημένα.
Η ιερότητα της πυρηνικής οικογένειας στην Ελλάδα,είναι δεδομένη τόσο στην κοινωνία όσο και στη διοίκηση. Η μονογονεϊκή οικογένεια αποτελεί 'παραβατική συμπεριφορά' ως απόκλιση από τα στερεότυπα. Αν αρχηγός είναι ο πατέρας, πράγμα σπάνιο, το ζήτημα αποτελεί κάποιου είδους κοινωνική ατραξιόν. Αν είναι η μητέρα το στίγμα είναι βαρύτερο, ενώ και ως περισσότερο ευάλωτη στη φτώχεια, είναι συχνότατα θύμα κοινωνικού αποκλεισμού, ολοένα ανατροφοδοτούμενου και εντεινόμενου. Η ίδια η διοίκησση, μη αναγνωρίζοντας τις μονογονεϊκές οικογένειες, σε επίπεδο δομών υποστήριξης, μη μιλώντας ποτέ γι'αυτές, θέλει να δείξει πως δεν υπάρχουν, κι αν υπάρχουν είναι κάτι για το οποίο δεν μπορεί να αναλάβει καμία ευθύνη. [Κάτι σαν το εθνικιστικό πρόταγμα : μέσα στην επικράτεια πρέπει να βρίσκονται όλα τα μέλη του έθνους και μόνο αυτά, όπερ άτοπο, που λέγαμε και στο σχολείο]. Αποκλείοντας το ζήτημα από τη ρητορική, το καθιστά πρακτικά παράνομο, όσο κι αν αποτελεί σύνηθες φαινόμενο.
Σε άλλες κοινωνίες, εκεί που το κράτος χωλαίνει στην υποστήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών, έρχονται οι "γονεϊκοί παιδικοί σταθμοί" να συμπληρώσουν το κενό. Πρόκειται για 5-6 γονείς που συνέρχονατι και συνεννοούνται για την κατ'οίκον και εκ περιτροπής φύλαξη των μικρών.
Τώρα για το πώς, πόσο και αν οι γυναίκες επικαλούνται (τον όποιο) φεμινισμό, αναζητήσατε και πάλι τα στερεότυπα.

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

L'enfant
Το επίπεδο υποστήριξης των μη πυρηνικων οικογενειών,αλλα και αυτών με εργαζόμενες γυναίκες,ειναι απαραδεκτο.Αυτο τροφοδοτεί ένα φαυλο κύκλο με τρομερές στρβλώσεις πχ η ενταξη της προωωρης συνταξιοδότησης στην πλευρά των προοδευτικών αιτημάτων!!!

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Anonyme
Και συ ρε παιδί κάθεσαι 3 ωρα βραδιατικα να διαβάζεις ασυναρτησίες.Χανεις τον χρόνο σου

Tyler Durden said...

πολύ ωραία και διεισδυτικλή ανάλυση. Να αναφέρω κιόλας ένα άλλο χαρακτηριστικό που έχω παρατηρήσει τις φευγαλές στιγμές που βλέπω καμιά εικόνα στην τιβί σε άλλα σπίτια μια και δεν έχω καθόλου σπίτι μου: Κάθε παρέκκλιση από την πυρηνική οικογένεια στις μεσημεριάτικες σειρές (κεράτωμα, γκέη θέματα, σεξουαλική πολυμορφία, κλπ,) παρουσιάζονται μεν ως υπαρκτές καταστάσεις που μπορεί να συμβαίνουν και στα καλύτερα σπίτια, αλλά μέσα από ένα πολύ κωμικό και γελοίο στυλ που δεν τo παίρνουμε στα σοβαρά εμείς οι καθώς πρέπει οικογενειάρχες, απλώς διασκεδάζουμε με αυτά. Κάτι σαν τις "ξεφωνημένες αδελφές" σε παλιές ελληνικές ταινίες ας πούμε.

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Tyler
Ως σινεφιλ θα φρίξεις με τα στερεοτυπα της ευρυτερης δημοσιότητας.
Οι κοινωνικές σχέσεις εκτός πυρηνικής οικογένειες είναι αφομοιώσιμος εξωτισμός.Καθως η κοινωνία αλλάζει,οι αλλαγές ιδεών δεν αφομοιόνονται οργανικά αλλα ως χαβαλες νέου τύπου.
Εξ'ου και μια γενικευμένη υστερία,φωνασκία.Ενας ρητορικός εξωστρεφής αντικονφορμισμός ου υποκρύπτει ενα βαθύτερο φόβο.
Σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον ο φαυλος κύκλος ανεργίας,αποστροφης στην νεα γνωση,είναι σχεδόν προδιαγεγραμμενος

Νοσφεράτος said...

μπραβο για το θεμα που ανοιξες και που τολμας να τραβας το παραπέτασμα

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Nosferato
Καλοδεχουμενη η συγκατανευση ,που η ευγένεια σου συνοδεύει με λίγη υπερβολή.
Το θέμα είναι λεπτό,και δεν χωρουν "δεοντολογίες".
Το ζήτημα είναι πιο πλεγμα δημουργει αυτά τα αρνητικά δεδομένα.

katerina said...

Περίμενα να καταθέσουν την άποψη τους πρώτα οι εκπροσωποι του ισχυρού φύλου, για να ..τραγουδήσω και εγώ τα δικά μου.
Μακάρι φίλε ..να ήταν η Ελληνίδα στο χαρέμι. Θα την φροντιζαν, θα της παρείχαν εργασιακή ασφάλεια, θα δουλευε ελάχιστα, μάλλον ...διασκεδαστική αυτού του ειδους η εργασία, και θα ανήκε σε κάποιον που θα την προσεχε ...για εσαεί.

Ειναι πραγματικά ενδιαφέρουσα η έμονη της Ελληνίδας στο γάμο ως στόχο. Στοχοπροσηλωμένη. Υπάρχουν στιγμές που νομιζω ότι ζω στο ντεκόρ ταινίας του Δαλιανίδη, οπου η Καραγιαννη κυνηγάει τον Βουτσα να του κάνει μάγια να την παντρευτεί.
Η Ελληνιδα, απαιτεί οικονομική προστασία, και σπάνια έχει το κουραγιο να διεκδικήσει, θεση και καριερα πάνω απο αυτή του συζυγου. Διεκδικεί ασφαλεις θέσεις εργασίας και αρκει να δουμε τι γινεται στην δημόσια διοικηση... πηχτρα στις γυναικες ειναι, αλλά και σπάνια σε θέσεις ευθύνης.
Σπάνια διαφωνεί πολιτικά με τον συζυγό της.
Σπάνια κινείται κοινωνικά περα απο τον στενό οικογενειακό κυκλο.
Κοινώς ειναι σε ένα ιδιοτυπο χαρέμι, που η ύπαρξη ...εμιρη (έστω και κακομοιρη) την προσδιορίζει κοινωνικά και συχνοτατα και οικονομικά.
Ακομα και αυτοί οι προσδιορισμοί, "ο άνδρας μου" ή "γυναικα μου", νομιζω ότι πρέπει να υπάρχουν μονο στην ελληνική γλώσσα. Κτητικότητα... σε βαθμό ιδιοκτησίας.

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Κατερινα
Η συζήτηση είναι δύσκολη ,γιατί προφανώς δεν μπορεί να γίνει δεοντολογικά
Με την έννοια ότι δεν μπορείς και να υποχρεώσεις καμία κανένα να αλλάξει τις επιλογές του.
Τα στοιχεία όμως που αναφέρουν οτι η Ελληνίδα είναι και άνεργη,και με λιγα παιδιά,και χωρίς επαφή με τις νέες τεχνολογίες (οπως πάντα μιλάμε για τον καταραμένο στατιστικό μέσο ανυπαρκτο ατομο),δείχνουν ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι πνιγηρή.
Και αυτήν την ατμόσφαιρα την φιάχουμε όλοι μαζί.Επειδη η tv είναι δείκτης ιδεολογιών,΄μπορώ βλέποντας τα προτυπα που προβάλει ,να εξηγήσω πολλά.
Καταναλωτικά προτυπα τοπυ 2009 και κοινωνικές αντιλήψεις του 50.Σχιζοφρένεια.

Anonymous said...

Δόξα τω Θεώ που ο θεσμός της παραδοσιακής οικογένειας είναι ακόμα δυνατός στην Ελλάδα και δεν έχουμε προβλήματα όπως της εξαρτημένης απ' το κράτος βρεττανικής underclass ή των αφροαμερικανών που γεννιούνται σε ποσοστό 70% σε μονογονεϊκές οικογένειες.

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Anonyme
Γραψαμε
"Η προβολή όλων των πλουμορφικών δομων συμβιωσης προσλαμβάνεται αυτομάτως ως δεοντολογία,και μετατρέπεται ανακλαστικά ως υποψία επιβολής ενός τρόπου ζωής"
Δεν τίθεται θέμα μιας επιβολής,η προτίμησης.
Τίθεται θέμα πολυμορφίας που πηγάζει από επιλογή,λειτουργικότητα και απόλαυση.
Υπάρχουν τα προβληματα που θετεις,αλλά υπάρχει και το σκανδιναβικό υπόδειγμα οπου η πολυμορφία ,συνδιάζετια με ασφάλεια,λειτουργικότητα,χαρά.
Ειπαμε περι ορέξεως....ουδεν σχόλιον

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Νικο
Ξερεις δεν υπάρχει ιδανική συνταγή,και προπαντως δεν συνίσταται καμία.Παντως τα οσα συμβαινουν στην ελληνική κοινωνία εκ του αποτελεσματος είναι τραυματικά.

Sxoliastis said...

Με συγχωρείς που ενοχλώ, είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην γράφω εδώ, αλλά αυτό έχεις να απαντήσεις στα ΤΡΑΓΙΚΑ και ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΑ που γράφει ο Ανώνυμος Νίκος γιά την ελληνική οικογένεια?

Οτι τα όσα συμβάινουν είναι ...τραυματικά???

Είναι κρίμα να συμφωνείς με τους προσωπικούς βόθρους του καθ' ενός, με τις γενικεύσεις τραυμάτων που ΦΩΝΑΖΕΙ το σχόλιο... Αν φτάσαμε πιά να ζηλεύουμε τους δυτικούς γιά την έλλειψη και την διάλυση της οικογένειας... αναρωτιέμαι που θα φτάσει η τύφλα μας, τελικά... αν πρέπει να γκρεμίζουμε τα σωστά και να λατρεύουμε τα στραβά, αν διαστρέφουμε τα πάντα πιά, αν συμφωνούμε με κάθε αρρωστημένο, αναρωτιέμαι που σταματάει η απαξίωση γιά ότι μας έχει απομείνει και μας ξεχωρίζει...

Μην ανησυχείς, δεν θα ξαναγράψω ούτε θα απαντήσω...

LEFT LIBERAL SYNTHESIS said...

Σχολιαστή
Επαναλαμβανω ,κουραστικά ισως,οτι σε θέματα σα κι'αυτα δεν μπορεί να υπαρξει δεοντολογία,τοποθέτηση ενός ιδανικού
Η αναρτηση σχολιάζει ενα στατιτσικό δεδομένο .Η Ελληνίδα είναι ανεργη ,με λιγα παιδιά,και μακρυά από νεες τεχνολογίες.
Η σκέψη μου είναι οτι αυτό οφείλεται στο ότι η ελληνική κοινωνία,δεν είναι ανοικτή σε κοινωνικούς πειραματισμούς,και εχει εγκλωβιστεί σε προτυπα.
Παρα ταυτα δεν διανοούμαι να προτείνω τίποτα .Περι ορεξεως...
Φοβάμαι ότι και εσυ σκεφτεσαι δεοντολογικά.
Τα στατιστικά ειναι προφανως τραυματκά.Η περιχαρακωση σε μια νεοελληνική δεοντλογία της οικογένειας,κατα την γνωμη μου θα τα χειροτερεύσει.
Ο Νικος προσεφερε μια εικόνα ενα στιγμιοτυπο ,για το οποίο δεν διαφωνω.
Νομιζω οτι κακως ανησυχείς.Οι κοινωνικές συνήθειες δεν αλλάζουν τοσο ευκολα.Η αγία ελληνική οικογενεια θα παραμείνει ισχυρή.
Οσο για τα επιτευγματα της εχω τεραστιες επιφυλάξεις.

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
maldiluna said...

Ομολογώ την μεγάλη ικανοποίηση που ένιωσα ως προς τον τρόπο που εκθέσατε το θέμα. Είμαι ιδρυτικό μέλος μιας τοπικής οργάνωσης που αποτελείται από μέλη μονογονεικών οικογενειών, με κίνητρο ακριβώς την καταπολέμιση των στερεοτύπων, την διεκδίκηση ίσων ευκαιριών και με πιο έξω από τα δόντια λέξεις, το ταρακούνημα μιας κοινωνίας που αρέσκεται να κανιβαλίζει και να μαιμουδίζει συμπεριφορές στο όνομα των "ιερών και "οσίων" της. Νομίζω θέσατε τα πράγματα στη διάσταση που τους αρμόζει, αλλά ο δρόμος προς την κατανόηση είναι μακρύς σπαρμένος με αγκυλώσεις που φέρουν βέβαια σε μεγάλο βαθμό ακόμα και τα μέλη των μονογονεικών οικογενειών. Εκείνοι που ενστερνιζόμαστε την άποψη ότι η μονογονεικότητα καταγράφει μία ακόμα ανθρώπινη συμπεριφορά ως εξέλιξη της αναπτυγμένης κοινωνίας, δεν αποτελεί "ελλάτωμα" στον ιστό της, δεν προοιωνίζει τον defacto παραβατικό χαρακτήρα των τέκνων της, αλλά απεναντίας αντιλαμβάνεται πολύ πιο άμεσα την σπουδαιότητα του "δείκτη ευτυχίας και λειτουργικότητας", δυστυχώς, είμαστε αν και ως το λαιμό εμπλεκόμενοι, ακόμα λίγοι. Εκατοντάδες χιλιάδες οι Μ.Γ.Ο. στην Ελλάδα σήμερα (οι απογραφές και οι αναλύσεις στατιστικών δε μιλούν, κραυγάζουν)αλλά τα στερεότυπα κρατούν καλά. Αλλωστε και συνδέω με το θέμα της δεοντολογίας που ορθά διευκρινίζετε, οι κινήσεις συσπείρωσης που παρατηρούνται στη χώρα από τη βάση,θα έπρεπε να αποδεικνύουν την παντελή έλλειψη κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας σε έναν τόσο σημαντικό τομέα και σε καμμία περίπτωση άλλη μία προσπάθεια ιδεολογικού προπαγανδισμού. Σας ευχαριστώ για την αφορμή και ζητώ συγνώμη για τον ίσως πυκνό λόγο.

Left Liberal Synthesis said...

Maldiluna
Ευχαριστω για την επισκεψη σχεδον τρια χρονια από την αρχικη συγγραφή
Ειναι πολυ σημαντική η δική σου προσφρορα από την δική μου καταθεση ιδεων.
Ειμαστε μια κοινωνία στερεοτυπων και δεσμευσεων τις οποιες πληρωνουν οι γυναικες πολλαπλά
Ας ελπισουμε τοσο οι ιδεες οσο και οι θεσμοί να λειτουργησουν πιο ευεργετικά στο μελλον