Χίλιες μονάδες.

 

 

Σε μια από τις συνήθεις συμπτώσεις που μόνο οι εμμονικοί αριθμολόγοι θα έδιναν αξία, τόσο το χρηματιστήριο όσο και τα spread ταυτίζονται στο ψυχολογικό όριο των χιλίων μονάδων. Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε μια σαφή βελτίωση κάποιων "αριθμών" οι οποίοι αντιστοιχούν σε αλλαγές οικονομικών δεδομένων.

Το λεγόμενο μέτωπο της εθνικής σωτηρίας, μπορεί να επαίρεται ότι έχει μικρές επιτυχίες , ενώ το λεγόμενο αντιμνημονιακό πλέγμα δεν μπορεί να επαναλαμβάνει το διπλό επιχείρημα ότι το μνημόνιο συντρίβει την κοινωνία και διαλύει το Ευρώ. Οι χίλιες μονάδες μπορεί και να επιβεβαιώνουν τον Αλαβάνο: το Ευρώ είναι μια χαρά , αλλά μπορεί να διαλύσει την κοινωνία. Δεν υπάρχει κανένας λόγος που να μην αποκλείσουμε το ΧΑ στις 2000 μονάδες, τα spread στις 350 και την ανεργία στο 40%.Ας ονομάσουμε τη συνθήκη 2000/350/40

Έχω την γνώμη ότι η συνθήκη αυτή μπορεί να γίνει πχ 2000/350/10 αν ο Σαμαράς κάνει κάτι που η τρέχουσα θεωρία ,ρητά αποκλείει: Να ταυτιστεί με μια επιχείρηση σύγκρουσης με την ελληνική ολιγαρχία.
Οι τρέχουσες συλλήψεις της συγκυρίας, εν πολλοίς ,χαρτογραφούν τους πολιτικούς εκπροσώπους των αστικών κομμάτων ως απ' ευθείας διαμεσολαβητές συμφερόντων με τον κωδικό όρο "διαπλοκή". Σύμφωνα με τη άποψη αυτή οι πολιτικοί μοιράζουν πόρους στους ολιγάρχες και αυτοί τους προστατεύουν μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ.Η σύλληψη αυτή οδηγεί αυτομάτως στην προτεινόμενη λύση: ένα πολιτικό μέτωπο των δυνάμεων της εργασίας θα αποκαλύψει τον εγγενή, οργανικό σχηματισμό μεταξύ πολιτικής και οικονομίας. Αν αποκαλυφθεί ότι η ροή των πόρων σχετίζεται με τις πολιτικές αποφάσεις προστασίας της πλουτοκρατίας τότε ο πολιτικός συσχετισμός θα δυναμώνει υπέρ της αριστεράς. Στην καθομιλουμένη :ο Σαμαράς είναι κυβέρνηση των συμφερόντων των λίγων ή η συνθήκη 2000/350/10 είναι δυνατή μόνο με κυβέρνηση Σύριζα plus.
Μπορούμε όπως να επεξεργαστούμε την υπόθεση ότι ο Σαμαράς μπορεί να κάνει την έκπληξη; Δηλαδή, να συγκρουστεί με τις κατεστημένες δυνάμεις του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού;

Υποστηρίζω ότι αυτή η προοπτική είναι σοβαρή ίσως και μονόδρομος .Η προοπτική δεν συνιστά ανατροπή αλλά φυγή προς τα εμπρός που έχει ο αστικός σχηματισμός. Το εγχείρημα έχει τη μορφή ιστορικού ενδεχόμενου , ενός ανοικτού στοιχήματος, το οποίο όμως έχει την εξής παραλλαγή: Η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, ο παρεοκρατικός καπιταλισμός θα παραμείνει ως εξαίρεση, ως δευτερέουσα μορφή ενός πιο ανοικτού παιγνίου. Στην προοπτική αυτή η κύρια αφήγηση για την κρίση μπορεί να αποκτήσει μια άλλη μορφή από το "μαζί τα φάγαμε" και να διατυπωθεί ως : η διαπλοκή " μας παρέσυρε " σε λάθη.Η προοπτική θα πρέπει να κατανοηθεί ως μεσοπρόθεσμη διαδικασία παρά ως δραστική αλλαγή με συμβολικά σημεία καμπής.

Κανένα πραγματολογικό υλικό της συγκυρίας δεν συνηγορεί σε μια τέτοια γνωμάτευση: Siemens, Lagard, Mega (Δάνειο) είναι κωδικές ονομασίες αρχετυπικών διαδικασιών που υποτάσσουν την πολιτική στην οικονομία : η πεμπτουσία του κλειστού συντεχνιακού νεοελληνικού καπιταλισμού. Είναι δυνατόν μια πολιτική εξουσία που στηρίζεται στους κλασσικούς account managers του οικονομικοπολιτικού πελατολογίου ΝΔ , Πασοκ να αποκηρύξει το πελατολόγιο και να μετατραπεί από απλούς διαχειριστές χρηματοροών σε στρατηγικούς διαμορφωτές ενός πιο ανοικτού παιγνίου; Η υπόθεση μοιάζει κατ' αρχάς σαν θαύμα του Αγίου Φανουρίου ωστόσο επειδή κατά λάθος γίνονται θαύματα ας δούμε μερικές προκείμενες του προβλήματος.


1.-Η απονομιμοποίηση του καρτέλ

Η κρίση συνιστά μια αποτυχία των οικονομικών δυνάμεων που συνιστούν το κλειστό καρτέλ της χώρας. Αν και η ιστορία δεν είναι γεμάτη από παραδείγματα από κατόχους know how πολιτικής εκπόρνευσης οι οποίοι να περιμένουν καρτερικά την εκπαραθύρωση τους, ωστόσο δεν είναι κενή από παραδείγματα όπου οικονομικοί παίκτες μεταμορφώνονται και προσαρμόζονται σε νέα πιο ανταγωνιστικά περιβάλλοντα. Εκτός από τους συμμετέχοντες στο κλειστό πάρτυ του Μαξίμου, ο αστικός σχηματισμός έχει να δείξει επιδόσεις εξωστρέφειας σε ανταγωνιστικούς τομείς. Η ελληνική ιδιαιτερότητα έγκειται στο ότι αυτή η δεύτερη όψη του ελληνικού αστισμού δεν έχει τις ιδεολογικές και ηθικές βάσεις για να επιβάλει μια αναγεννησιακή διάσταση και σκιάζεται από τον όγκο της κλεπτοκρατίας. Το θεμελιακό όμως είναι ότι υπάρχει το κρίσιμο μέγεθος για να πυροδοτήσει μια εκκίνηση. Το ιδεολογικό περιβάλλον με την επικράτηση της έννοιας κλειδί της "παραγωγικής ανασυγκρότησης" εντός ή εκτός μνημονίων , δημιουργεί ένα ευνοϊκό χώρο για την ανάπτυξη μιας ιδεολογίας της παραγωγικής εξωστρεφούς Ελλάδας. Οι κοινωνικές αστικές δυνάμεις αυτής της εξωστρέφειας δεν είναι αμελητέες.

2.-Η φύση της Συριζαικής πρόκλησης

Η Συριζαική πρόκληση συνιστά ευρύτερο ιστορικό γεγονός το οποίο εμπεριέχει μια εσωτερική πλευρά μιας ακούσιας προοπτικής: ενώ η γραμματεία, η ιστορική ιδεολογική προέλευση του χώρου είναι τυπικά κριτική προς τον οικονομικό φιλελευθερισμό , ουσιαστικά είναι φορέας μιας δυναμικής ανοίγματος, διεύρυνσης του επιχειρηματικού παιγνίου. Με μια έννοια ο Σύριζα γίνεται ακούσια και παρά την βούληση των περισσότερων ρευμάτων στο εσωτερικό του, φορέας τυπικής φιλελευθεροποίησης της οικονομικής πλοκής. Η ουσία του οικονομικού του λόγου, η φύση των ενστάσεων του Σύριζα παραπέμπουν σε ένα σαφή φιλελευθερισμό χωρίς όνομα: ένας ενοχικό left liberal project.Αν δεχθούμε ότι οι πολιτικές συγκρούσεις δεν έχουν τη μορφή διελκυστίνδας αλλά τη σύνθετη μορφή των μηχανισμών της ωρολογοποιίας με τους πολλαπλούς μοχλούς, τότε η Συριζαική πίεση τελικά ωθεί προς φιλελευθεροποίηση παρά προς καρτελοποίηση. Η εύλογη παρατήρηση ότι ο Σύριζα είναι θεμελιακά κατά των ιδιωτικοποιήσεων παραγνωρίζει το γεγονός πως για οποιαδήποτε ιδιωτικοποίηση η αντίρρηση θα δομηθεί ως έλεγχος του καρτέλ των υποψηφίων αγοραστών , δηλαδή θα γίνεται αναγκαστικά από την φιλελεύθερη οπτική.Για τις ιδιωτικοποιήσεις η ουσιώδης αντίρρηση δεν είναι του Σύριζα αλλά του ΚΚΕ το οποίο είναι υπέρ του καθεστώτος " μη εταιρικών δημοσίων υπηρεσιών" .Στην πολιτική ρητορεία του Σύριζα για δημόσια επιχειρηματικότητα ,η λέξη κλειδί είναι η επιχειρηματικότητα καθώς ευρίσκεται στον αντίποδα μιας υποτιθέμενης οικονομίας εκτός του "νόμου της αξίας".

3.-Η αμφίπλευρη δομή των μνημονιακών πολιτικών

Οι μνημονιακές πολιτικές έχουν πανίσχυρες νομικές δεσμεύσεις. Η φύση του κομματικού ανταγωνισμού έχει υποβαθμίσει την ουσία των αντικαρτέλ ρυθμίσεων που επιβάλουν τα μνημόνια εις βάρος και παρά την θέληση των εκάστοτε διαδρομιστών του Μαξίμου. Από τυπική άποψη τα μνημόνια δημιουργούν ένα κύμα διεύρυνσης του ανταγωνισμού στο χαμηλό επίπεδο (κλειστά επαγγέλματα) .Στο υψηλό επίπεδο, οι ρυθμίσεις στις τράπεζες έχουν ένα σαφές στοιχείο κατασκευής ολιγοπωλίου αλλά αυτό σχετίζεται με την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αλλά και αν ακόμη δεχτούμε την άποψη ότι στο νέο κεντροποιημένο τραπεζικό σύστημα υπάρχουν οι οργανικοί μηχανισμοί διαπλοκής, δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι το εγχώριο πλέγμα θα μεταφερθεί αυτούσιο, άφθαρτο στο υψηλότερο επίπεδο. Το ελληνικό καρτέλ θα έχει θύματα. Εκτός του τραπεζικού τομέα τα μνημόνια έχουν μια ρητή κατεύθυνση φιλελευθεροποίησης. Επομένως το ισχυρό δεσμευτικό πλαίσιο είναι ισχυρό.

4-Η εσωτερική υποτονικότητα

Αν υιοθετήσαμε το τυπικό "μηχανικό" κριτήριο των αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν περνάει άσχημα. Με τη λήξη της εμβληματικής απεργίας στην Χαλυβουργική, τη δια περιπάτου επιχείρηση Ξένιος Δίας, την ακαριαία ακύρωση των καταλήψεων υπό την καθαρά συμβολική δυσανεξία του Σύριζα , η κυβέρνηση δείχνει να μη δυσκολεύεται ιδιαίτερα λόγω ενός μαχητικού κινήματος στους δρόμους. Η χαρτογράφηση της κοινωνικής ψυχολογίας είναι πέραν των ικανοτήτων του ιστολογίου, αλλά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα μιας ευρείας αναμονής η οποία λειτουργεί ως επωαστήρας: Κατάλληλη θερμοκρασία, υγρασία και σκιά για γονιμοποιήσεις όχι στο άγονο έδαφος της "κεντροαριστεράς" αλλά στο προνομιακό πεδίο της κορυφής της πυραμίδας.

5-Η ιστορική ενδεχομενικότητα

Είναι δυνατό ένας τυπικός άχρωμος, περιορισμένης εμβέλειας δεξιός πολιτικός που κατέγραψε το εξευτελιστικό 17 % να κάνει τέτοιο άλμα ; Χμ...Στατιστικά η πιθανότητα υπάρχει και είναι ισοδύναμη με την πιθανότητα η ΑΕΚ να κάνει δέκα νίκες σερί. Ωστόσο η ιστορική παρακαταθήκη του γεννήτορα της ΝΔ έχει στοιχεία αυτονόμησης από τις αντίστοιχες ιστορικές δεσμεύσεις. Περαιτέρω είναι άγνωστο τι είδους συνειδησιακές διαδρομές μπορεί να χαράξει η αστική καταγωγή του Σαμαρά.

Υπάρχουν λοιπόν εξωτερικές συνθήκες οι οποίες , εκ των υστέρων , θα μπορούσαν να εξηγήσουν μια μεταμόρφωση.


Παρατηρώντας τις λεπτομέρειες

Θα είχε ενδιαφέρον όμως να συνεχίσουμε την υπόθεση εργασίας στην εξής διάσταση: Αν μια τέτοια ιστορική μεταμόρφωση γίνει (ως γεγονός ενός τετελεσμένου μέλλοντα) ποια θα ήταν τα πρόδρομα φαινόμενα , ως ίχνη του παρόντος που θα έπρεπε να παρατηρούμε στον ενεστώτα χρόνο. Δηλαδή θα μπορέσουμε να παίξουμε με τη μηχανή του χρόνου πιστοποιώντας το γεγονός στο μέλλον και μετά να παρατηρήσουμε τις δυσδιάκριτες λεπτομέρειες δίπλα μας σήμερα;

Η λιτότητα στην επικοινωνία.-Ο Σαμαράς έχει μια αξιοπρόσεκτη λιτότητα στην επικοινωνία του, η οποία του επιτρέπει να έχει την ευχέρεια πολλαπλών κινήσεων στο μέλλον. Οι ρητές δεσμεύσεις του για το μέλλον είναι ελάχιστες.

Η στοχοποίηση του καρτέλ από την Εσπερία.-Η συχνότητα δημοσιευμάτων αναφορών υποδείξεων από ισχυρούς διαμορφωτές γνώμης στη Δύση για τους ολιγάρχες είναι αξιοσημείωτη και πάντως μεγαλύτερη από ποτέ.

Το διαφαινόμενο άνοιγμα στις ιδιωτικοποιήσεις.-Οι προσημάνσεις για τις μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις σηματοδοτούν μεγάλο άνοιγμα σε νέους παίκτες

Η λουμπενοποιημένη κριτική προς Σύριζα.-Ο σαφής αλλά μη ονομαζόμενος φιλελευθερισμός του Σύριζα, βραχυκυκλώνει την κυβέρνηση. Ο εντοπισμός της κριτικής σε διάφορες "Αμαλίες" προδίδει άγχος για την υποκλοπή και οικειοποίηση μιας κοινής ατζέντας και όχι συνεπή πολιτική για ρήξη και σύγκρουση στα πραγματικά επίδικα.

Οι χίλιες μονάδες λοιπόν μπορούν να σημάνουν μια τομή. Αν ο Σαμαράς παραμείνει ένας παρερχόμενος διαχειριστής του Καρτέλ τότε επιφυλάσσει στον εαυτό του την τύχη του προκατόχου του και ένα εφιαλτικό μέλλον , ως πρωθυπουργό, στον επερχόμενο Τσίπρα. Αν όμως τολμήσει τότε θα διευκολύνει τον επερχόμενο Τσίπρα που θα βρει  μια πιο ανοικτή οικονομία σε ανοδικό κύκλο, αλλά θα έχει επιτελέσει ένα έργο αντάξιο της αστικής καταγωγής του και ίσως έχοντας την μοίρα της Αεκ  να κάνει δέκα νίκες σερί……..

Εικόνα:

http://www.thousandislandslife.com/BackIssues/Archive/tabid/393/articleType/ArticleView/articleId/117/Thousand-Islands-Life-Future.aspx

 

 

Λίστα Lagarde:Η ομοιοπαθητική διαχείριση ανοίγει το μεταμνημονιακό κύκλο

Η υπόθεση της Λίστας Lagarde μετατρέπεται σε μια κεντρική σύγκρουση μεταξύ Σύριζα και Κυβέρνησης. Υποστηρίζω ότι ανεξάρτητα από την έκβαση της , η σύγκρουση αποτελεί ένα συμβάν το οποίο ανήκει σε μια ιστορική φάση πέραν του μνημονίου. Είναι τέτοια η πλοκή , η " αρχιτεκτονική" των επίδικων , η καταστατική θέση των αντιπάλων ώστε με ασφάλεια μπορούμε να αποφανθούμε ότι μιλάμε για μια νέα φάση.

Για τον έλεγχο της γνωμάτευσης αυτής ,πρέπει να επεξεργαστούμε την εξής υπόθεση εργασίας :
-Τι θα γίνει αν η πρόταση Σύριζα εναντίον Βενιζέλου λάβει κοινοβουλευτική υποστήριξη , ικανή να προκαλέσει πτώση της κυβέρνησης και εκλογές. Με βάση την οπτική του Σύριζα για την συγκυρία , η εξέλιξη αυτή συνιστά τυπική "αντιμνημονιακή" ή "μεταμνημονιακή" προοπτική;

Ας υποθέσουμε λοιπόν, ότι λόγω της μυστικής ψηφοφορίας ο Βενιζέλος παραπέμπεται ως ένοχος υπεξαίρεσης. Η πολιτική νομιμοποίηση της τρικομματικής θα είναι μηδενική. Πτώση του Σαμαρά και εκλογές στην σημερινή συγκυρία σημαίνει μείζονα πολιτική κρίση στην Ευρώπη. Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο Σύριζα κερδίζει τις εκλογές εντός ενός περιβάλλοντος ευρείας  ευρωπαϊκής αστάθειας. Θα πρόκειται για την πιο ευάλωτη κυβέρνηση. Η αστάθεια της δεν θα προκύψει ως αποτέλεσμα των "αριστερών" "μη μνημονιακών" πολιτικών , αλλά από αυτή καθ' εαυτή την χαοτική συνθήκη που θα προκαλέσει στην Ευρωπαϊκή δομή. Η Συριζαική προοπτική εμπεριέχει μια μείζονα αντίφαση: είναι απολύτως ρεαλιστική, συναινετική και εφαρμόσιμη μόνο αν οι αντίπαλοι της Μερκελιστές παίξουν ορθολογικό fair play.Στην αντίθετη περίπτωση η Συριζαική προοπτική αυτοαναιρείται , γιατί μια μη ορθολογική αντίδραση των "Μερκελιστών"  για να "διαλύσουν" του Ευρώ , ανήκει στο ευθέως το ανταγωνιστικό πολιτικό σχέδιο Λαπαβίτσα Αλαβάνου. Αλλά και στην περίπτωση όπου ο Σύριζα στα πλαίσια ενός άρρητου κρυφού plan b ,έχει ένα εναλλακτικό σχέδιο για μια μη ορθολογική Μερκελική αντίδραση, αυτό θα έχει διαχειριστεί μια επιδεινούμενη κοινωνική συνθήκη χειρότερη από την τρέχουσα. Συμπέρασμα: η πρόταση Σύριζα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στοχεύει σε εκλογές. Αντίστροφα  πρέπει να ισορροπήσει σε μια οξύτητα η οποία να απομακρύνει τις εκλογές: Δύσκολο σλάλομ,αλλά επιτεύξιμο από τον μαιτρ Τσίπρα.

Ο μηχανισμός είναι απλός και  ομοιοπαθητικός (εικόνα) :Η κορύφωση της οξύτητας , η με όλες τις δυνάμεις προσβολή του Βενιζέλου, η ολομέτωπη σύγκρουση σε πολλαπλά πεδία πρόκειται να λειτουργήσει με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο: θα προκαλέσει τόση πολιτική ένταση η οποία θα συναθροισθεί και δεν θα μετασχηματίσει την τρέχουσα κοινωνική ένταση. Σε μια γενικευμένη δυσθυμία, με πολλαπλά επίπεδα ψυχικού βάρους μια μείζων πολιτική κρίση έχει περισσότερες πιθανότητες να δράσει παραλυτικά παρά λυτρωτικά.

Η Συριζαική πρωτοβουλία δεν έχει μέλλον αν προχωρήσει στα έσχατα όρια της. Εκ των πραγμάτων θα δράσει ως επικουρικός παράγων του εξής "μεταμνημονιακού" εγχειρήματος:

Είναι δυνατή, η μέγιστη κάθαρση του οικονομικού πολιτικού αρχιτεκτονήματος από πολιτικές "διαπλοκής" , διαφθοράς, "πελατείας των άνω" , εντός των προνοιών και προβλέψεων των ανανεωμένων μνημονίων.

Το εγχείρημα δεν είναι άγνωστο   και άλλωστε απετέλεσε την ηθική νομιμοποιητική βάση των πολιτικών δυνάμεων του "έλλογου φιλομνημονιακού τόξου".Εντός των λεγόμενων μνημονίων είναι δυνατό ,και διαφαίνεται ότι είναι αναγκαίο να διαλυθούν όλα τα κρατικοδίαιτα πλέγματα και δίκτυα της ελληνικής ολιγαρχίας. Για να μιλήσουμε τη γλώσσα των Θέσεων (πηγή) "ο συλλογικός κεφαλαιοκράτης" για να επιζήσει μπορεί να συντρίψει τον " ατομικό " κεφαλαιοκράτη που δεν τον εξυπηρετεί (παρέκβαση). Η πτέρυγα VIP του Κορυδαλλού έχει πολλά άδεια κρεβάτια.

Με άλλα λόγια η Συριζαική πρωτοβουλία είναι τόσο οξεία για να είναι πραγματική και επομένως θα λειτουργήσει ως μοχλός υποστήριξης στο μείζον Σαμαρικό "μεταμνημονιακό" project: κάθαρση παντού με την βοήθεια του μνημονίου. Θα διακινδυνεύσω την εκτίμηση ότι σε δεύτερο χρόνο ο κυρίαρχος Σαμαράς θα εκπαραθυρώσει τον Βενιζέλο, αφού έχει σταθεροποιήσει την θέση του μέσω ενός επιλεκτικού σχεδίου εναντίον της Ελληνικής κλεπτοκρατίας. Φαίνεται πως το σύστημα μοχλών και υπομοχλίων που δημιουργήθηκε μετά τις εκλογές του Ιουνίου , έχει κρυμμένες σταθερές δυναμικές με απρόσμενα αποτελέσματα. Η οξύτητα της Συριζαικής ατζέντας λειτουργεί αντίστροφα από ότι φαντάστηκαν οι εμπνευστές της ή ο Τσίπρας βλέπει πολύ πιο μακριά από όλους μας : να αναλάβει την διακυβέρνηση στον αναμενόμενο ανοδικό κύκλο εντός των μνημονίων δηλαδή εντός του αυθεντικού μεταμνημονιακού κύκλου που ήδη διάγουμε

Παρέκβαση

Ένα πιο αδρό και κατανοητό σχήμα για τις διαφορές «συλλογικού» -«ατομικού» καπιταλιστή προσφέρει το ιδιόρρυθμο έργο του Ιάπωνα Kozo Uno.Σύμφωνα με την ανάγνωση αυτή υπάρχει ο καπιταλισμός 1 (δρώ ως καπιταλιστής) και καπιταλισμός 2 (η οικονομία είναι καπιταλιστική) Ο καπιταλισμός 1 δεν οδηγεί αυτομάτως στον καπιταλισμό 2. Περισσότερα εδώ:
1.- Phases of Capitalistic development .(Abirton,Itoh,Westra,Zuege) Palgrave 2001
2.-Marx for 21st Century by Hiroshi Uchida .Routlege 2006
3.-Value and the world economy .Edited by R.Westra,A Zuege Palgrave 2003
Μια νύξη εδώ

Εικόνα : Ο ιδρυτής της ομοιπαθητικής  courtesy  http://en.wikipedia.org/wiki/File:Hahnemann.jpg

Μιά μικρή απόδειξη:Μια μεγάλη αλλαγή

Στην φωτογραφία μία απόδειξη πώλησης ενός κουλουριού αξίας 0,6 Ευρώ. Την εξέδωσε η Ελένη Γαβριήλ χωρίς απαίτηση ή πρόσκληση ή συζήτηση όταν το αγόρασα από το πόστο της στο σταθμό Μετρό Αμπελοκήπων. Η απόδειξη είναι θεωρημένη από την εφορία και αυθεντική  για οποιοδήποτε φορολογικό έλεγχο. Προς έκπληξη μου παρατήρησα πως όλοι οι πελάτες παρέλαβαν αντίστοιχη απόδειξη. Κάτι μου λέει πως τα συναλλακτικά ήθη αλλάζουν σε πείσμα της γενικευμένης διαφθοράς, της μεγαλοστομίας του «να πληρώσουν πρώτα οι άλλοι». Το δε κουλούρι   τραγανιστό και ολόφρεσκο.

Αριστερό Ρεύμα: Συμβολή στο Φιλελευθερισμό μέσω έκτασης

 

 

Αναγκαστικά τα ερεθιστικά νέα έρχονται από το χώρο του Σύριζα. Η " απότομη ωρίμανση" δημιουργεί κινητικότητα και καινοτομία.  Η οριοθέτηση του Αριστερού Ρεύματος μέσω μιας εκλογικής λίστας, δημιούργησε μια μικρή αναταραχή, την οποία ορισμένοι σχολιαστές μάλλον διόγκωσαν: χαρακτηριστική περίπτωση ο Ανδρέας Πανταζόπουλος ο οποίος σε ένα ενδιαφέρον άρθρο στο Βήμα , διαβλέπει ως ανασταλτικό παράγοντα για μια " σοσιαλδημοκρατικοποίηση " την ύπαρξη των αριστερών συνιστωσών (πηγή).
Υποστηρίζω ότι η ωρίμανση ή τέλος πάντων προσέγγιση του Σύριζα προς ένα Ευρωπαϊκό αριστερό φιλελεύθερο κόμμα διευκολύνεται παρά εμποδίζεται από την παγιοποίηση μιας τυπικής  τάσης με ευρωσκεπτικιστικά και εργατικιστικά προτάγματα , στις σημερινές συνθήκες.

Έκταση

Για την κατανόηση των ιδεολογικών ρευμάτων εντός Σύριζα είναι αναγκαίο να αναλυθεί ο αναγκαστικός εκτακτικός χαρακτήρας του κόμματος αυτού. Ως εκτατική   ας κατανοήσουμε την δομή με την οποία εμφανίζονται τα πολιτικά επίδικα για ένα κυβερνητικό κόμμα στην σημερινή συγκυρία. Στην οπτική ενός κόμματος με αξιώσεις διεύθυνσης ενός κράτους, δημιουργούνται πολύπτυχα  επίδικα με μορφή συνεχούς. Παρότι η αυτοσυντήρηση των κομμάτων επιβάλει τα ζητήματα  να προβάλουν τον αξεπέραστα διλληματικό χαρακτήρα των αποφάσεων, η κυβερνητική θέση αυτομάτως τα θέτει σε ένα χώρο συνεχούς με πολλαπλές δυσδιάκριτές επιλογές. Η πρόσφατη επίσκεψη του Τσίπρα στην Λ.Αμερική ανέδειξε τον πυρήνα του  ζητήματος. Η επίσκεψη μπορεί  να παραμένει εσαεί αντικείμενο ερμηνείας ακριβώς γιατί οι κρατικές πολιτικές σε Αργεντινή και Βραζιλία έχουν τέτοιο εύρος κατευθύνσεων , έτσι ώστε όλοι μπορούν να συμφωνούν και να διαφωνούν επιλεκτικά. Τυπική περίπτωση ο Λούλα: εκτός ΚΚΕ  αποτελεί πρότυπο για όλους.

Η επίσκεψη στην Λ. Αμερική είναι απολύτως πετυχημένη, ακριβώς γιατί ο Συριζα έβαλε υποθήκη στη δυνατότητα να διαχέεται σε ένα πλήθος πολύπτυχων επιλογών, οι οποίες μόνο εκ των υστέρων μπορούν να σχηματοποιήσουν ένα συνεκτικό πλαίσιο. Μετά την συναίνεση της Λευκωσίας (πηγή)  και την Λατινοαμερικανική διάχυση, ο Σύριζα απέκτησε το μεγαλύτερο ιδεολογικοπολιτικό εύρος που έχει οποιοδήποτε αριστερό κόμμα στην Ευρώπη. Μάλιστα,  η διακριτική αλλά σαφής απουσία του στην υπεράσπιση των "εκτός αστικής νομιμότητας " καταλήψεων στην Κυψέλη και Βίλα Αμαλία τον κατατάσσουν πλέον στην πιο θεσμική πλευρά της αριστεράς.

Στο πλαίσιο αυτό οι αριστερόφωνες δυνάμεις που συμπληρώθηκαν στη λεγόμενη  λίστα λειτουργούν ως στοιχείο που απλώς εντείνει το εύρος προς τα αριστερά. Το ΑΡ δεν μπορεί να ειδωθεί ως ιδεοπολιτικό ρεύμα με αξιώσεις επικράτησης  εν' όψει μιας τυπικής εσωκομματικής σύγκρουσης γιατί πλέον λειτουργεί ως συστατικό μιας αμφίπλευρα διευρυνόμενης πολιτικής πρότασης. Είναι η αναγκαστική ,τελετουργική ,αριστερή εκδοχή την οποία κάθε σοβαρό κεντροαριστερά κόμμα υποχρεούται να έχει. Αν η ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα που διακινείται στην Ισκρα είχε την παραμικρή αξίωση ισχύος , θα έχει προσεγγίσει προ πολλού το αντίστοιχο ρεύμα Αλαβάνου εκτός και ανταγωνιστικά προς τον Σύριζα, καθώς στην ονομαστική της αξία η πλατφόρμα αυτή συνιστά σαφώς ανταγωνιστικό ευθέως ασύμβατο  πρόγραμμα προς την κεντρική ευρωιδέα των Μηλιού  Δραγασάκη. Μπορούμε να πούμε πως στην τρέχουσα συγκυρία, οι ιδέες στο εσωτερικό του Σύριζα δεν έχουν αιχμές αντιμαχίας , αλλά αξιώσεις απλής παρουσίας σε ένα χώρο  παράθεσης ,εμφάνισης και εκφώνησης  διαφόρων σχημάτων πολιτικής .Διάφορες ριζοσπαστικές φωνές που νομιμοποιούν την παρουσία τους ως πολιτική σε ένα συνεκτικό πρόγραμμα "εισοδισμού" και εσωκομματικής επικράτησης αλά 1935 , απλώς επιβεβαιώνουν τον μελαγχολικό τόνο που μπορεί να πάρει προσκόληση στο παρελθόν. Για τα ριζοσπαστικά αυτά ρεύματα θα ήταν χρήσιμη  , η  κατανόηση  του σύγχρονου κομματικοκρατικού φαινομένου ως θεμελιακή οντική διαχείριση της αναπαράστασης η οποία διαφέρει από την κοινωνική παρουσία (κινήματα ισότητας)  όπως η ανάλυση γίνεται στον Μπαντιού  (1).Αλλά αυτόν τον ξέχασαν και οι συνεργάτες στις αγγλόφωνες μεταφράσεις του. Στο συνεχές αυτό , η κομματική ενδυνάμωση  της πλατφόρμα  Ισκρα ,δεν θα αφαιρέσει νομιμοποίηση από τις κυρίαρχες τάσεις αλλά θα πυροδοτήσει την αντίστοιχη ενδυνάμωση των πιο ευρωπαϊκών και φιλελεύθερων φωνών. Η εκτατική φύση της πολιτικής του Σύριζα λειτουργεί ως ενισχυτής της έντασης όλων των απόψεων ως παράλληλη εκφώνηση και όχι ως περιοριστικό πλαίσιο το οποίο θα ωθούσε τις ίδιες απόψεις σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, μια τυπική εσωκομματική σύγκρουση.

Η λατρευτική ευμένεια προς τον τυπικό Left Liberal Icon Λούλα, η διακριτική αλλά σαφής υποστήριξη προς τον οιονεί ημιμνημονιακό Χριστόφια, η ευπρόσδεκτη απόσταση από τον πετρελαϊκό Τσάβες (παρέκβαση) , οριοθετούν τον Σύριζα σε ένα πιο λειτουργικό ιδεολογικό στίγμα. Το ενδιαφέρον είναι πως τα αριστερόφωνα ρεύματα που μιλάνε τις πιο αναχρονιστικές διαλέκτους , έστω και αν στην ονομαστική τους αξία τους  διακινούν ένα "anti liberal" ρεπερτόριο , αφ' ενός μεν , λόγω της θεμελιακής συμμετοχής τους σε ένα κρατικοκομματικό σχήμα   αφ' ετέρου δε ,λόγω της τελετουργικής σχεδόν οιονεί διακοσμητικής παρουσίας τους τελικά θα παίξουν τον ρόλο καταλύτη στην περαιτέρω "ωρίμανση"

Παρέκβαση: Λούλα εναντίον Τσάβες
Ο αναγκαστικά εξωτικός χαρακτήρας που παίρνουν οι διάλογοι για την Λατινική Αμερική , υποβαθμίζουν την απόσταση που έχουν τα δύο διακριτά πολιτικά σχέδια. Ο Τσάβες αντιπροσωπεύει μια σχετικά απλή διαδικασία αναδιανομής καθώς το 95 % των εξαγωγών και το 45 % των κρατικών εσόδων προέρχονται από το πετρέλαιο. Η φύση της οικονομίας παρέχει στο φιλολαϊκό Τσάβες βαθμούς ελευθερίας αδιανόητους. Ταυτόχρονα καλό είναι να απομαγευτεί η αναδιανομή σε ένα κράτος πρώτων υλών. Στην Σαουδική Αραβία το κοινωνικό κράτος δεν είναι καθόλου μικρό, η δε πρόσφατη "άνοιξη "αντιμετωπίστηκε με "πολιτικά μέσα" καθώς διπλασιάστηκαν σε μια νύκτα τα πάσης φύσεως επιδόματα προς τους πολίτες. Τα επιδόματα αυτά δεν είναι καθόλου αμελητέα και ποικίλλουν από 300-400 δολάρια ανα παιδί, ενώ η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική δημόσια και η υγεία πλήρως δωρεάν. Με μια έννοια η αναδιανομή και κοινωνική προστασία που εξασφάλισε ο Λούλα είναι απείρως πιο δύσκολη καθώς γίνεται σε μια οικονομία με πολύ μεγαλύτερη διασπορά πόρων και αντιθέσεων.Για την δυσανεξία προς τον Τσάβες ο καταστατικά αντιφιλελεύθερος Negri αφιερώνει ολόκληρο κεφάλαιο όπου με ρητή σαφήνεια προκρίνει Λούλα ( Good Bye Mr.Socialism  p 150-163)  ο δε Zizek έχει κατονομάσει τις οικονομίες Σαουδικής Αραβίας και Βενεζουέλας ως διεθνείς κερδισμένους μιας οικειοποίησης  ενός πλούτου χωρίς αξία.( Living the end times p 241)

 

(1) A Badiou Theoretical Writings p 78 ,155-16 , Βeing and Event p 107-108. Νύξεις με βάση αυτήν την τεκμηρίωση εδώ και εδώκαι εδώ

Ένα χρήσιμο σχήμα αφήγησης: Cloud Atlas

 

 

 

Είδα το Cloud  Atlas, την νέα ταινία των αδελφών Wachowski , οι οποίοι κατά τη διάρκεια της παραγωγής έγιναν αδέλφια Wachowski ( πηγή).Οι δημιουργοί των Matrix κατασκεύασαν μια απρόσμενα αισιόδοξη ταινία με ένα στέρεο new age φιλοσοφικό υπόβαθρο. Τα πάντα ρέουν , κορυφώνονται και διαλύονται με μια εσωτερική συνέχεια και επανάληψη. Το κινηματογραφικό αποτέλεσμα πολύ ενδιαφέρον , με πολύπλοκη σεναριακή δομή πολύ πιο απαιτητική για τα δεδομένα του μέσου θεατή των Χολιγουντιανών επιτυχιών. Η πολυπλοκότητα εξηγεί και την σχετική ταμειακή υστέρηση της ταινίας σε σχέση με τα Matrix.Και οι έξι εμβόλιμες παράλληλες ιστορίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες και θα μπορούσαν να ήταν κάλλιστα ανεξάρτητες τηλεταινίες 20 λεπτών υψηλής ποιότητας.

Το εύρημα της ταινίας είναι ότι συνοδεύει την υποβόσκουσα φιλοσοφική συνάφεια έξι πολύ διαφορετικών ιστοριών απλωμένων σε ένα χρονικό όριο 400 ετών , με την χρήση των ίδιων ηθοποιών μεταμφιεσμένων με τους πιο περίτεχνους τρόπους. Έτσι ο μέσος αμερικάνος θα νομίσει ότι είδε τον Τομ Χανκς σε έξι ρόλους ενώ ο πιο υποψιασμένος Ευρωπαίος θα δει διακριτά και εσωτερικό επίπεδο συσχέτισης των ιστοριών. Οι παραγωγοί το έπαιξαν δίπορτο απευθυνόμενοι στους σινεφίλ και τον λαό, αλλά μάλλον την πάτησαν :ο λαός μπερδεύεται με έξι παράλληλες ιστορίες. Έτσι πάει στράφι η μοναδική επιτυχία του Matrix 1 όπου οι μεν λακανιστές είδαν τα τρία επίπεδα κατανόησης του βιόκοσμου ,οι δε πιτσιρικάδες τα μαύρα παλτά του Neo , και οι δύο έμειναν τελικά ενθουσιασμένοι. Το  Cloud Atlas δεν έγινε Matrix γιατί οι ταινίες πού "αγάπησαν λαός και κριτικοί" δεν γίνονται κάθε λίγο και λιγάκι.
Ωστόσο αυτή η τόσο πολύπλοκη αφήγηση του  Cloud Atlas καθώς ρέει επιπλέοντας στον ωκεανό ιδεών που διακινούν οι εμπνευστές της, αναδεικνύει και μια επιδεξιότητα των παραγωγών του: να σου διηγείται κάποιος έξι ιστορίες οι οποίες εξελίσσονται ταυτόχρονα και να σου αποσπά το ενδιαφέρον δεν είναι τόσο απλό. Περίπου ως σπαζοκεφαλιά, με σαφείς και ασαφείς υπαινιγμούς για τις ενδεχόμενες συσχετίσεις, αναδύεται μια κινηματογραφική γιγαντοαφίσα με κολάζ από διαφορετικές εποχές και χώρους.
Στο ψυχεδελικό Inception (πηγή) η πολυπλοκότητα κατασκευάζονταν ως κατάδυση των ίδιων προσώπων σε αλλεπάλληλα πνευματικά σύμπαντα ως πορεία "βάθους"  ενώ στο τοπολογικό Cloud Atlas προκύπτει μια εκτατική διαδικασία με διαφορετικούς ήρωες σε μια διεσταλμένη τοπική και χρονική συνθήκη. Στο  Cloud Atlas συμπεραίνεται ότι οι σταθερές μεταμορφώσεις της ζωής επαναλαμβάνονται παντού και πάντα. Με μια έννοια η μελλοντολογική έκτη ιστορία της ταινίας με την υποτιθέμενη ζωή εκτός γης ήταν ο αναμενόμενός τερματισμός της αφήγησης: εκτός γης οι άνθρωποι παραμένουν αθεράπευτα ίδιοι. Την ιδέα αυτή υπηρετεί και διανομή , η οποία μέσα από τις τρομερές μεταμφιέσεις των ίδιων ηθοποιών υπαινίσσεται την διάρκεια και επανάληψη. Δεν μπορεί να υπάρξει sequel, απλά γιατί η επέκταση και επανάληψη φτάνει στα όρια της στην ταινία.
Η μορφή αυτή αφήγησης, με τον εκκεντρικό μηχανισμό της παράθεσης είναι προφανώς απαιτητική , αλλά και επίκαιρη:

Μήπως αυτό  δεν είναι , το σχήμα των κυρίαρχων εισηγήσεων σήμερα; Δεν μιλάμε για πολλαπλές ιστορίες με χαλαρή σύνδεση με ένα παρελθόν , ένα αβέβαιο παρόν και ένα αποκαλυπτικό μέλλον. Στο  Cloud Atlas  συνυπάρχουν η κατάργηση της δουλείας με τα πυρηνικά ατυχήματα του 70 και μια κοινωνία τύπου Blade Runner στην Σεούλ μετά από εκατό χρόνια . Και στην Αθήνα σήμερα οι αφηγήσεις αφορούν τη γερμανική κατοχή του 40, το κινέζικο υπόδειγμα εργασίας και τις γεωπολιτικές συνάφειες Ελλάδας Βραζιλίας. Οι χρονικές συντεταγμένες των αφηγήσεων τοποθετούνται από την έναρξη του Νεοελληνικού κράτους σχεδόν 200 χρόνια πριν ,ενώ με ευχέρεια σηματοδοτούμε γωνίες καμπής με κλίμακες δεκαετίας. Η ίδια η παραγωγή του παγκόσμιου χρέους πλέον έχει κορέσει τους τόπους και τους χρόνους καθώς η λογιστική αποτύπωση δεν έχει κανένα ορθολογιστικό τοπικό και χρονικό έρεισμα και παραμένει συμβολικό μέγεθος.

Η κάθε μια από τις κυρίαρχες διηγήσεις του σήμερα εμπεριέχει ένα πλήθος στοιχείων τα οποία δομούνται από ετερόκλητα υλικά με μια αυξανόμενη ποικιλία .Στην προσπάθεια να  ενισχυθούν τα στοιχεία πειθούς και επιρροής , επεκτείνονται τα επίδικα σε όλο και πιο δύσβατες περιοχές .Το ελληνικό πρόβλημα είναι και ελληνικό και νοτιευρωπαικό και ευρωπαϊκό και του ανεπτυγμένου κόσμου και της Κίνας και των Brics ,και με αναφορές στο 80 και με αναφορές στο 2040 και και… Η έκταση της ατζέντας είναι τύπου  Cloud Atlas.Στον κόσμο αυτό οι πιο αδρές αφηγήσεις λειτουργούν περισσότερο ως ψυχική καταλλαγή παρά ως αξιώσεις επιρροής.

Το  Cloud Atlas δεν με ξετρέλανε αλλά μάλλον θα χρειαστεί να το ξαναδώ. Πρέπει να εξοικειωθώ με τις παρατεταμένες, εκ πρώτης όψεως άσχετες ιστορίες, οι οποίες κάπου συνδέονται. Το πρόβλημα είναι πως το πικρόχολο αλλά τελικά αισιόδοξο τέλος δεν είναι εγγυημένο όπως στην ταινία.

 Wikipedia- Cloud Atlas

The Nocosia Consensus

 

 

 

Η είσοδος της Κύπρου σε μηχανισμό μνημονίου δημιουργεί μια νέα συνθήκη η οποία σταθεροποιεί περαιτέρω το πολιτικό σκηνικό. Το γεγονός ότι το Κυπριακό μνημόνιο υπογράφεται επί προεδρίας Χριστόφια προσδίδει ειδικά χαρακτηριστικά στην σταθερότητα αυτή.

Η Κύπρος ιστορικά είναι μήτρα πολλών εξελίξεων που γίνονται στην Ελλάδα. Η γενέθλια ιδρυτική συνθήκη της μεταπολίτευσης έγινε πάνω στα συντρίμμια της κατεχόμενης Κύπρου. Η κοινή μνημονιακή πορεία Αθηνών Λευκωσίας , και η ισχυρή διασύνδεση με το Τελ Αβίβ, δημιουργούν πλέγμα συμφερόντων και ιδεών το οποίο υπερβαίνει τη συγκυρία και παγώνει τις συντεταγμένες που δημιουργήθηκαν μετά την αποπομπή ΓΑΠ.

Η αποπομπή ΓΑΠ ,με τον τρόπο που έγινε και η κωματώδης παραλυσία των δύο ημερών, στην οποία βρέθηκε η τότε αντιπολίτευση ,είναι το ορόσημο της συγκυρίας. Μετά από την τομή αυτή και την κυβέρνηση Παπαδήμου ,οι εκλογές ήταν "καταδικασμένες" να παράξουν σταθερότητα (πηγή) , η οποία διαφάνηκε αμέσως (πηγή) , με τη συνδρομή των πιο αναπάντεχων παικτών (πηγή) και τελικά διαμόρφωσαν την παρατεταμένη περίοδο συγκροτημένης αναταραχής (πηγή) που διάγουμε.

Με τη γνωστή περίτεχνη ρητορεία , κτήμα της ανανεωτικής αριστεράς , και πριν καν τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις, στην Αυγή εμφανίζονται θερμές συνηγορίες προς τον Χριστόφια, οι οποίες υπερβαίνουν την ταξινομική βάση του Σύριζα "μνημόνιο-αντιμνημόνιο" , ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα προς συναινετικές διαπραγματεύσεις , οψέποτε γίνουν, εντός ενός τύπου "καλού" μνημονίου αλά Χριστόφια (πηγή).Δεν χρειάζονται παρά μερικές δημιουργικές λεκτικές κατασκευές οι οποίες θα σηματοδοτήσουν τη στροφή χωρίς εσωτερικές αναταράξεις. Άλλωστε εδώ και καιρό στον Σύριζα οι διακινούμενες απόψεις , έχουν χάσει την εσωτερική ελεγκτική τους ισχύ και απλώς παρατίθενται ως συλλογές ιδεών.Την ώρα που με τη χρήση αυστηρών κριτηρίων ελέγχονται όλες οι ιδέες, γνωματεύσεις, λέξεις, αναφορές του αστικού πλέγματος, ο Τσίπρας ως τυπικός φιλελεύθερος διακηρύσσει στους Ελληνοαμερικάνους επενδυτές ότι το κράτος είναι ουδέτερο, το κακό το κάνουν οι ιδιώτες διαπλεκόμενοι, και ο Σύριζα θα αποκαταστήσει τους κανόνες της αγοράς(πηγή).Anything goes.....

Με βάση λοιπόν το Κυπριακό μνημόνιο θα δημιουργηθεί μια φιλολογία εκδοχών ,και ερμηνειών , χωρίς ουδείς να πάρει ρητή κατηγορηματική απόσταση από τον Χριστόφια. Πρόκειται στην κυριολεξία για την κατίσχυση της γεωπολιτικής απέναντι στην πολιτική και την πολιτική οικονομία.
Για να αναδειχθεί το εύρος της συναίνεσης ας δοκιμάσουμε να ελέγξουμε τις πιθανές συνέπειες στην υποθετική περίπτωση όπου ο "αντιμνημονιακός" χώρος πάρει σαφείς και ρητές αποστάσεις από το Κυπριακό μνημόνιο.

1.Ο "μνημονιακός" χώρος θα μετατοπίσει το ζήτημα στο πεδίο του "εθνικού" επίδικου.Η αποκήρυξη του Χριστόφια θα πάρει το χαρακτήρα "εθνικής" μομφής. Η Σαμαρική δεξιά θα παίξει το χαρτί με μεγάλη χαρά ,γιατί μέσω αυτού θα συνεχίσει την προσπάθεια υπονόμευσης από τα κάτω της ρατσιστικής ατζέντας.

2.Ο Χριστόφιας θα βρεθεί σε μια πρωτοφανή απομόνωση , φλερτάροντας με την εκλογική κατάρρευση , τροφοδοτώντας τις πιο περίπλοκες εξελίξεις.

3.-Η απόσταση και η χρόνια κατανόηση των Κυπριακών ζητημάτων στην "εξωτική " τους διάσταση , θα μπορούσαν να αναγεννήσουν ένα νέο "Κυπριακό" εντός Ελλάδος με χαρακτηριστικά "τραγωδίας"

Επομένως το κόστος εγκατάλειψης του Χριστόφια είναι εκθετικό. Κανείς δεν μπορεί να το αναλάβει. Σχεδόν υποχρεωτικά, δημιουργείται μια άρρητη συναίνεση "εθνικού" περιεχομένου, η οποία ενσωματώνει εκδοχές και παραλλαγές μνημονιακής συμφωνίας. Άλλωστε ο μηχανισμός επιμόλυνσης της Κυπριακής Οικονομίας είχε ελλαδική καταγωγή.

Εντός αυτού του σταθερού πλαισίου, τα φλερτ πολλαπλασιάζονται. Ο Στουρνάρας επιχαίρει για την επιτυχία Τσακαλώτου στις εκλογές του Σύριζα, ενώ ο "στρατηγικός" εγκέφαλος του Σαμαρά , Λαζαρίδης σε μια επίδειξη ψυχραιμίας αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για απλή αναλογική, υπολογίζοντας στην ωριμότητα του δυνητικού νικητή Σύριζα.Η συζήτηση για την κεντροαριστερά γίνεται σιγά σιγά περιττή καθώς ο Σύριζα έκων άκων καταλαμβάνει τον χώρο , όπως εύστοχα παρατηρεί ο ιδεολογικός του αντίπαλος Σ. Καλύβας(πηγή)

 

Εικόν: http://24.media.tumblr.com/tumblr_mbiit6uv7y1qkezl7o1_1280.jpg