Η Ναυμαχία και Δίκη των Αργινουσών

 

 

 

 

Ενώ η Πύρρειος νίκη παρέμεινε  ως ιστορικό υπόδειγμα μιας τακτικής νίκης με δυσανάλογο κόστος, η νίκη των Αργινουσών παραμένει πολύ λιγότερο γνωστή αλλά αναδεικνύει ένα άλλο υπόδειγμα: αυτό της στρατηγικής νίκης με δυσανάλογο ηθικό κόστος. Στη ναυμαχία αυτοί οι Αθηναίοι κατανικούν τους Σπαρτιάτες , αλλά αυτό γίνεται αφού οι στρατηγοί επιλέγουν την τελική καταδίωξη των αντιπάλων αντί της περισυλλογής και ταφής των 5000 συμπολεμιστών τους. Οι νικητές στρατηγοί επιστρέφουν στην Αθήνα και μετά από μια θυελλώδη δίκη σε μια ατμόσφαιρα δημαγωγίας καταδικάζονται και εκτελούνται.

Η wikidedia μας πληροφορεί:

Οι στρατηγοί του αθηναϊκού στόλου έπρεπε τώρα να αποφασίσουν τι να πρωτοκάνουν. Έπρεπε να διασώσουν 3.000 – 5.000 χιλιάδες ναυαγούς, να καταδιώξουν το στόλο του Καλλικρατίδα και να απελευθερώσουν τον Κόνωνα που ήταν παγιδευμένος στη Μυτιλήνη από 40-50 σπαρτιατικές τριήρεις. Αν επιτίθονταν σε αυτές με όλες τις δυνάμεις τους αμέσως, θα νικούσαν σίγουρα. Αυτό θα αποτελούσε περιφανή νίκη και πολύ γερό πλήγμα στο στόλο της Πελοποννησιακής Συμμαχίας. Μπορεί να σήμαινε ακόμα και τη λήξη του πολέμου. Ταυτόχρονα όμως ζητούσαν βοήθεια τα πληρώματα και οι στρατιώτες των πλοίων που είχαν βουλιάξει ή μισοβουλιάξει. Εκφράστηκε από τον Ερασινίδη η άποψη ότι εκείνο που είχε σημασία ήταν να σώσουν πρώτα τις τριήρεις του Κόνωνα και να καταδιώξουν τον εχθρό. Όμως όλοι ήξεραν πως ήταν πολύ σοβαρό ζήτημα να περισυλλεγούν οι νεκροί και να βοηθηθούν οι τραυματίες. Για να αντιμετωπίσουν αυτές τις δύο εξίσου πιεστικές ανάγκες, αποφάσισαν να στείλουν τα 2/3 του στόλου στη Μυτιλήνη και οι τριηράρχες Θρασύβουλος και Θηραμένης να μείνουν εκεί με το 1/3 του στρατού για να διασώσουν τους ναυαγούς ή να ανασύρουν τους νεκρούς.Όλες οι ενέργειες όμως ουσιαστικά ακυρώθηκαν από την καταιγίδα που ξέσπασε, η οποία εμπόδισε τα πλοία να κινηθούν κατά βούληση και έπνιξε πολλούς από τους ναυαγούς που ήταν ακόμα ζωντανοί, πιθανόν και να βούλιαξε κι άλλα πλοία. Οι παραλίες γέμισαν πτώματα μέχρι τη Φώκαια, στο νότο. Τα 2/3 που είχαν ξεκινήσει για τη Μυτιλήνη παρασύρθηκαν από τα κύματα προς τα παράλια της Μικράς Ασίας και όταν ο καιρός τους επέτρεψε να ξεκινήσουν για την Λέσβο, ο Κόνωνας ήδη ερχόταν προς το μέρος τους. Τους ενημέρωσε ότι ο σπαρτιατικός στόλος είχε προλάβει να διαφύγει και ίσως κατευθυνόταν στη Χίο όπου ελλιμενιζόταν ο εναπομείνας στόλος του Καλλικρατίδα. Οι Αθηναίοι στρατηγοί γυρίζονταν νότια έμαθαν πως η καταιγίδα δεν είχε αφήσει ούτε το Θρασύβουλο και τον Θηραμένη να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους, δηλαδή να φροντίσουν για τη διάσωση ανδρών. Οι τελευταίοι έφυγαν για την Αθήνα και όλοι οι άλλοι πήγαν στη Σάμο για να συνεχίσουν την καταδίωξη του στόλου των Σπαρτιατών.Προτού όμως χωριστούν οι δρόμοι τους, συμφώνησαν να πουν στην Αθήνα ότι ο λόγος που δεν διασώθηκαν οι ναυαγοί και δεν συνελέγησαν οι σοροί ήταν η φοβερή τρικυμία. Έδωσαν μάλιστα έγγραφο στο Θηραμένη που ανέφερε ακριβώς αυτά[13] χωρίς να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες, ότι δηλαδή η διάσωση είχε ανατεθεί στο Θηραμένη και τον Θρασύβουλο. Αυτό δεν έγινε τυχαία, αλλά μάλλον επειδή οι στρατηγοί ήξεραν πόσο ισχυρός ήταν πολιτικά ο Θηραμένης και δεν ήθελαν να τον υποδείξουν έμμεσα ως κυρίως υπεύθυνο, επειδή θα έκαναν εχθρό τους τον ίδιο και τον ευρύτατο κύκλο που αυτός επηρέαζε.

Οι Αθηναίοι χάρηκαν τη νίκη μόλις την πληροφορήθηκαν, αλλά το γεγονός ότι οι νικητές δεν περισυνέλεξαν τους ναυαγούς και τους νεκρούς για να ταφούν στην πατρίδα τους θεωρήθηκε εγκληματική παράλειψη. Οι στρατηγοί έμαθαν ότι ήταν έξαλλοι οι Αθηναίοι και σκέφτηκαν ότι τους διέβαλε σε αυτούς ο Θηραμένης, οπότε έκαναν το λάθος να τον μεταβάλουν σε εχθρό τους,[14] στέλνοντας επιστολή στην οποία ανέφεραν ότι είχαν αναθέσει σε έμπειρους και αρμόδιους τριηράρχες το έργο της περισυλλογής των νεκρών και ότι «αν υπήρχαν κάποιοι υπεύθυνοι, που κατά τη γνώμη τους λόγω της κακοκαιρίας δεν υπήρχαν, τότε πάντως αυτοί ήταν εκείνοι στους οποίους το έργο είχε ανατεθεί».Έξαλλος τότε ο Θηραμένης –που πάντως αντιμετώπιζε καταδίκη σε θάνατο αν υπερίσχυε η άποψη των στρατηγών- άρχισε να τους κατηγορεί και κατάφερε να μεταστρέψει την κοινή γνώμη εναντίον τους επιδεικνύοντας την πρώτη επιστολή που μιλούσε για κακοκαιρία που είχε καταστήσει αδύνατη την περισυλλογή και δεν έλεγε κουβέντα για ανάθεση της υποχρέωσης σε «υπεύθυνα άτομα». Επικαλέστηκε επίσης το γεγονός ότι αυτός αναχώρησε πρώτος και δεν μπορούσε να είναι μεταξύ εκείνων που θα έκαναν την περισυλλογή και ότι όλες οι εντολές προέρχονταν από τους στρατηγούς. Οι Αθηναίοι τότε μεταστράφηκαν ξανά και άρχισαν να πείθονται από διάφορους ότι οι στρατηγοί κυνήγησαν τη δόξα και τη νίκη αδιαφορώντας για τους ναυαγούς, ότι ίσως ήταν συμπαιγνία και έλεγαν ψέματα και οι οκτώ για να συγκαλύψουν την κοινή απόφασή τους να θυσιάσουν τους ναυαγούς, ότι είπαν ψέματα στο δήμο κ.ο.κ. Τους καθαίρεσαν και τους διαμήνυσαν «να καταπλεύσουν στην Αθήνα για να δικαστούν» Τότε δύο από τους 8 στρατηγούς διέφυγαν – ο Αριστογένης και ο Πρωτόμαχος-, επειδή ήταν βέβαιοι πως υπήρχε προκατάληψη στην Αθήνα και θα καταδικάζονταν, εντούτοις και αυτό εξελήφθη ως ένδειξη ενοχής. Οι υπόλοιποι έξι πάντως γύρισαν στον Πειραιά.Ο Διόδωρος Σικελιώτης[15] αναφέρει ότι αν οι 8 στρατηγοί δεν έκαναν εχθρό τους τον Θηραμένη, ίσως και να είχαν γλιτώσει, μια που ήταν πολύ ικανός στο λόγο και είχε μεγάλη πολιτική επιρροή. Ο Ξενοφών[16] μιλά για κανονική συνωμοσία του Θηραμένη, ο οποίος προκειμένου να πετύχει την καταδίκη των στρατηγών, έβαλε δικούς του ανθρώπους να ντυθούν πένθιμα και να παριστάνουν τους συγγενείς αδικοχαμένων ναυαγών, να κλαίνε στους δρόμους και να αναστατώνουν τα πλήθη. Σύγχρονοι ιστορικοί εκτιμούν όμως ότι ο κόσμος ήταν ήδη τόσο ξεσηκωμένος, που δεν χρειαζόταν καμία προσπάθεια από το Θηραμένη, ο οποίος βέβαια υπερασπίστηκε τον εαυτό του, αλλά μάλλον δεν έκανε αυτό που αναφέρεται. Πάντως όταν κατέπλευσαν στον Πειραιά οι 6 από τους 8 στρατηγούς, βρήκαν την κοινή γνώμη σαφώς εναντίον τους.Ακόμα και όσοι πείθονταν πως ανέθεσαν σε κάποιους την ηθική αυτή υποχρέωση, έλεγαν πως εξακολουθούσαν να είναι υπεύθυνοι, γιατί δεν άφησαν επί τόπου ένα στρατηγό, αλλά απλούς τριηράρχες και ούτε άφησαν εκεί το καλύτερο τμήμα του στόλου ώστε να επιτελέσει το έργο του μέσα στη θαλασσοταραχή, παρά άφησαν το πιο καταπονημένο. Παρά την ένταση και την φορτισμένη ατμόσφαιρα, οι στρατηγοί, όταν άρχισε η δίκη, έπεισαν σε πρώτη φάση τον αθηναϊκό λαό ότι η καταιγίδα είχε καταστήσει αδύνατη τη διάσωση και όλα έδειχναν ότι υπήρχαν ελπίδες η υπόθεση να τελείωνε εκεί, μια που ήταν νικητές, είχαν προσφέρει κάτι σπουδαίο στον τόπο και ήταν καταπονημένοι και οι ίδιοι για το καλό της Αθήνας.Ακολούθησε όμως μια εορτή που ήταν τρόπον τινά «ημέρα του πατέρα» και ήταν ουσιαστικά μια μέρα αφιερωμένη στη συνεύρεση των οικογενειών, οπότε όσοι είχαν χάσει δικούς τους πένθησαν διπλά και δεν ήταν καθόλου λίγοι – αυτοί οι 5.000 που χάθηκαν, ήταν νέοι άνδρες, με γονείς και συζύγους και παιδιά και κατά συνέπεια είχαν κατά μέσο όρο 5 συγγενείς που ήταν άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή 25.000 πολίτες. Η ατμόσφαιρα φορτίσθηκε εκ νέου και οι συγγενείς απαίτησαν δικαίωση. Εμφανίστηκε και ένας άντρας που είπε ότι ήταν ναυαγός και σώθηκε χάρη σε ένα βαρέλι και ότι εκείνοι που θαλασσοπνίγονταν δίπλα του, του φώναζαν αν σωθεί να πει στους Αθηναίους ότι εγκαταλείφθηκαν από τους στρατηγούς τους εκείνοι που πολέμησαν για τη νίκη τους. Αυτό όξυνε ακόμα περισσότερο τα πνεύματα.Με πρωταγωνιστές διάφορους πολιτικούς που εκμεταλλεύθηκαν το κλίμα, αλλά και το ειλικρινές πένθος όσων είχαν χάσει δικούς τους, η αθηναϊκή κοινή γνώμη έγινε πιεστική σε βαθμό οχλοκρατίας. Προτάθηκε να μη γίνει δίκη και να εκδοθεί μια μαζική απόφαση για τους στρατηγούς, τα δε μέλη της συνέλευσης να ψηφίσουν δια ανατάσεως της χειρός αν οι στρατηγοί ήταν υπεύθυνοι ή όχι για το συγκεκριμένο αδίκημα, δηλαδή που δεν φρόντισαν συγκεκριμένα για να περισυλλεγούν οι ναυαγοί συμπολεμιστές τους. Έτσι όπως διατυπωνόταν το ερώτημα και με δεδομένη την όξυνση των πνευμάτων, η απόφαση ήταν δεδομένη. Επιπλέον αυτή η ομαδική καταδίκη, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστικά δίκη, ήταν απαράδεκτη νομικά στην αθηναϊκή δημοκρατία.

H ελληνική μνημονιακή υπόθεση με το λεγόμενο πρωτογενές πλεόνασμα μετατρέπεται σε νίκη των Αργινουσών. Πρόκειται για μια στρατηγική νίκη με νεκρούς που παραμένουν άταφοι, ενώ μια τυπική δημαγωγία συσκοτίζει την υπόθεση.

Η ελληνική κοινωνία κινείται σε ένα κλίμα μιας προεξοφλημένης νίκης των Αργινουσών. Ακόμη και οι φαινομενικοί αντίπαλοι κατά βάθος γνωρίζουν ότι το όποιο πλεόνασμα, ανεξάρτητα από την προέλευση του αποτελεί στρατηγική νίκη. Ωστόσο το ηθικό βάρος είναι αφόρητο. Το κόστος της νίκης δεν είναι Πύρρειο (στρατιωτικό, στρατηγικό) αλλά Αργινούσειο (ανθρωπολογικό, ηθικό).

Δεν μπορεί κανείς να απαιτήσει ηρεμία και ψυχραιμία από τους συγγενείς των θυμάτων της ναυμαχίας. Ταυτόχρονα η δημαγωγία είναι εγγενής σε καταστάσεις κρίσης. Μπορούμε να απαιτήσουμε νηφαλιότητα από όσους διεκδικούν για τον εαυτό τους την σύνεση και τον "αντιλαικισμό".

H πλατφόρμα για κεντροαριστερά (1), δηλαδή μια φωνή από τον τόπο των υποτιθέμενων ψύχραιμων ,  με εξέπληξε με το  ταξινομικό εύρημα του "νεοκομμουνισμού"  που αποδίδει στο Σύριζα. Συμπτωματικά  την ίδια μέρα ο «νεοκομμουνιστής» υποψήφιος πρωθυπουργός εκδηλώνει ευκρινή συμπτώματα προχωρημένου Alzheimer  και δεν ξέρει αν υπάρχει ελληνική εταιρεία η οποία κατασκευάζει ψηφιακές παροχές για τον Οτε ( με know how "επιτάχυνσης των αποφάσεων ")  γιατί τη θέλει πυλώνα της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Ένα μήνα πριν, παραβιάζει αυτονόητες ηθικές και αισθητικές παραδοχές της Αριστεράς, παριστάνει το κοσμικό Avatar  του Χριστόδουλου και κάνει  αντιτροικανή κατήχηση  στους μαθητές των Επαλ. Το  αισθητικό  ανάλογο του συριζαικού νεοκομμουνισμού  είναι ο Γαπ ως ηγέτης σε πορεία τρακτέρ με άροτρα που  τρώει δακρυγόνα  αλλά και ο αντιμνημονιακός Σαμαράς ως απότακτος του Λαικού Ευρωπαικού κόμματος ,δηλαδή οι φορείς μιας  τυπικής αστικής δημαγωγίας, με επινοημένες σιωπές και επικοινωνιακές μπαλαφάρες.

Θα ζήσουμε εντός των προσεχών εβδομάδων ατμόσφαιρα μιας νίκης των Αργινουσών.Ας σεβαστούμε τα θύματα, ας αποτιμήσουμε την όποια αξία κάποιων στρατηγών, ας απομονώσουμε τους δημαγωγούς. Ψυχραιμία...

(1)Μα κανείς από τους 59 δεν σκέφτηκε να πάρει τον Φώτη τηλέφωνο πριν την έκκληση;.Μα το θέμα ξεφούσκωσε σε 20 ώρες...Κρίμα τα πρωτοσέλιδα

Ελιά , ελιά και Κώτσο βασιλιά

Πρόκειται σύντομα να  παρουσιαστεί ένα πολιτικό μανιφέστο για τη συγκρότηση ενός τρίτου πόλου. Από ότι φαίνεται γίνεται μια έκκληση για τη εθελοντική δημιουργία χαλαρής συνομοσπονδίας κομμάτων, κινήσεων, ρευμάτων οι οποίες αυτοκατανοούνται ως κεντροαριστερά. Προβάλλεται η ανάγκη να κατασκευαστεί  ένας «προ –συνεδρίου» Σύριζα των συνιστωσών της κεντροαριστεράς.

Το εγχείρημα βασίζεται στη γνωμάτευση ότι η υφιστάμενη πόλωση μεταξύ ΝΔ και Σύριζα εγκυμονεί κινδύνους. Ταυτόχρονα αναγνωρίζεται ότι η Συριζαική υπόσχεση δεν εχει στρατηγική επάρκεια και διεθνείς συμμάχους. Παρά την φαινομενική ίση απόσταση από τους δυο πόλους, στο εγχείρημα είναι ευδιάκριτη μια μεγαλύτερη δυσανεξία προς το Συριζαικό αντιμνημόνιο   fast track,    παρά προς το Σαμαρικό αυταρχισμό.

Η υφιστάμενη πόλωση είναι αδρή, μόνο που δεν αφορά μόνο τους δυο πολιτικούς πόλους του γραμμικού άξονα δεξιά-αριστερά. Έχουμε ταυτόχρονα να κάνουμε με δυο διαφορετικές αφηγήσεις πολιτικής θεολογίας.

Το "Σαμαρικό μαρτύριο" έχει καθαρά καλβινικά χαρακτηριστικά όπου η καρτερία , η υπομονή θα ανταποδοθούν ακριβώς με ισοδύναμες απολαύσεις, οψέποτε η δοκιμασία τελειώσει .Στο Σαμαρικό μαρτύριο  η λειτουργία είναι λιτή και βασίζεται κυρίως στην ορθολογική ερμηνεία των ευαγγελίων μνημονίων. Η "Συριζαική υπόσχεση" έχει ινδουιστική  υφή  καθώς τα πάντα εκκινούν με μια λαμπρή  τελετουργία  , αυτή της ανάληψης της διακυβέρνησης της αριστεράς και συνεχίζεται με τακτικές λειτουργίες με χαρακτηριστικό την κυκλικότητα και τάξη των  μετεμψυχώσεων της αριστερής ψυχής οι οποίες θα εξαπλωθούν σε όλες της μορφής ζωής  στην  Ευρώπη, προάγοντας την γενικευμένη ευημερία.
Απέναντι στις δύο στιβαρές αφηγήσεις η Ελιά δεν έχει μέλλον παρά μόνο ως Ιώβια υπομονή χωρίς ανταπόδοση.
Ως γνωστόν ο Ιωβ διήγε ένα ενάρετο βίο, όπου ξαφνικά όλα ήρθαν ανάποδα. Αρρώστιες , φτώχιες, θάνατοι εισβάλουν στη ζωή του, χωρίς εξήγηση. Ταυτόχρονα η λύση του μαρτυρίου είναι εκτός οποιασδήποτε έννοιας ανταπόδοσης, ισοδυναμίας ή εξισορρόπησης. Ο ενάρετος Ιώβ συμμετέχει σε ένα θείο μηχανισμό απονομής  δωρεάς χωρίς ποσοτική εξισορρόπηση .

Η διαφορά , από την άποψη της πολιτικής θεολογίας, μεταξύ του Ιωβίου μαρτυρίου , της Καλβινικής άσκησης και των Ινδουιστικών μετεμψυχώσεων είναι θεμελιακή. Η Καλβινική άσκηση και η Ινδουστική μετεμψύχωση αφορούν τους ατελείς, επιρρεπείς προς το λάθος καθημερινούς ανθρώπους. Αντιθέτως ο Ιωβ είναι αξιωματικά ενάρετος.
Όποιος φαντασιώνεται ένα σχετικά ισχυρό ενδιάμεσο χώρο δεν έχει δει ότι, παρόλη την ρητή διαφορά στο περιεχόμενο των δύο μεγάλων αφηγήσεων της συγκυρίας, αυτές είναι τόσο ευρύχωρες ώστε εύκολα θα περιλάβουν τους βασανισμένους τον ενεστώτος "μνημονιακού" μαρτυρίου. Δεν υπάρχει κανένα κενό στο χώρο μεταξύ της ασκητικής (Σαμαρικής) και της  συγχωρητικής (Συριζαικής) ανταπόδοσης. Αντιθέτως υπάρχει ένα κενό στο χώρο των καθημερινών Ιώβ. Των "ενάρετων" που δεν συμμετείχαν με κανένα τρόπο στα "προμνημονιακά " Σόδομα, ενώ δεν αναμένουν κανένα μεταμνημονιακό ισόποσο αντίδωρο, αλλά μπορούν δυνητικά να παραλάβουν μια μη αναμενόμενη , εκτός υπολογισμού δωρεά. Ένα τέτοιο μόρφωμα  θα είναι αναγκαστικά μειοψηφικό, εισοδηματικά «εντός τειχών» , με ισχυρή αξία  τον  αυτοσεβασμό της αποδεδειγμένης  κοινωνικής " αρετής" (φορολογική εντιμότητα, αντιπελατειακή συμπεριφορά, αυταξία της εργασίας κλπ)

Όποιος νομίζει ότι με αυτά τα χαρακτηριστικά εντός της αναμενόμενης  Ελιάς , μπορεί να σωρευθούν οι αμαρτωλοί των Πασοκικών Γομόρων, τότε αναφέρεται σε μια άλλη ελιά, αυτή των φιλοβασιλικών των αρχών του περασμένου αιώνα .Μάλλον γρήγορα θα τους ακούσουμε να αναφωνούν "Ελιά ,ελιά και Κώτσο βασιλιά"

 

Συνδέσεις
Πως θα συγκροτηθεί η Ελληνική Ελιά

 

Εικόνα: http://en.wikipedia.org/wiki/Women's_suffrage_in_the_United_States

Ιστορικός συμβιβασμός και Wrestling

 

 

 

 

Στο   θαυμάσιο   Wrestler (2008) του Aronofsky ,  είδαμε ένα παρακμιακό  Mickey Rourke ,ως παλαιστή του Αμερικανικού Wrestling . Εκεί είδαμε ακριβώς τη σκηνοθεσία αυτού του τυπικού freak αμερικανικού θεάματος .Στο Ελληνικό Kατς του 70 ή το Μεξικανικό  Lucha Libre η σύμβαση είναι, ότι κατ' αρχάς κάνουμε ότι παλεύουμε σε μια σχεδιασμένη "χορογραφία"  και αν  "ξεφύγει" καμία τότε καλύτερα ας προσέχουμε. Αντίθετα το Αμερικανικό   Wrestling,   η σύμβαση είναι ότι συμφωνούμε πως θα "πλακωθούμε" κανονικά, με όλα τα ρεπερτόρια βίας, αλλά συμφωνούμε στην αλληλουχία των λαβών. Στο Wrestling  «παίζουν» όσοι αντέχουν, και επιβιώνουν κυρίως με ουσίες. Ωστόσο η πάλη είναι εξ' ίσου συμφωνημένη, απλώς η συμφωνία αφορά ένα άλλο επίπεδο.

O Νίκος Ξυδάκης σε ένα μάλλον ιστορικό κείμενο οριοθετεί τη συντεταγμένες ενός τρέχοντος Compromesso Storico αλλά ελληνικά. Δεδομένου ότι ο N Ξ έχει κρατήσει μια μοναδική ισορροπία ανάμεσα στην "θεσμική " του θέση ως διευθυντή της Καθημερινής και ως οξέως κριτικού αρθρογράφου προς τις τρέχουσες "μνημονιακές" πολιτικές, η έκκληση του έχει ειδική αξία. Η ένσταση μου προς την έκκληση του Ξυδάκη είναι η εξής: Ενώ ο ιστορικός συμβιβασμός των Μόρο Μπερλινγκουερ αναφέρεται στις συντεταγμένες μιας συγκυρίας που απαιτεί ρητές συμφωνίες, στην ουσία ο σύγχρονος ελληνικός συμβιβασμός έχει ήδη δρομολογηθεί, μόνο που έχει ήδη συμφωνηθεί σε ένα άλλο επίπεδο από που έχουμε συνηθίσει. Οι παράγοντες του πολιτικού συστήματος, το οποίο στην ανάλυση του G.Agamben μπορούμε να κατανοήσουμε ως  τελετουργία στην πολιτικοθεολογική της διάσταση, έχουν υπερβεί τις πολιτιστικές αισθητικές ρουτίνες της κοινωνίας. Ενώ εικοτολογούμε  μια συμφωνία Σουγλάκου με Ντι Μπέστια, ήδη βιώνουμε μια συμφωνία John Cena με Undertaker .

Η μοναδική επιτυχία της Συριζαϊκής υπόσχεσης είναι η ταυτόχρονη κατάθεση ενός τεχνοφιλελεύθερου " έντεχνου" και ενός κινηματικού "λαικοπόπ" ρεπερτορίου. Το έντεχνο περιλαμβάνει  ένα σύνολο πλαστικών τοποθετήσεων και ισόποσων αινιγμάτων (δεν ορίζεται ποιο ποσοστό του χρέους είναι αποδεκτό προς διαγραφή, αποσιωπάται πως οι προτάσεις του είναι οι αρχικές προς διαπραγμάτευση άρα υπόκεινται σε "κούρεμα" στην τελική συμβιβαστική θέση, όλα στηρίζονται σε υποτιθέμενα σενάρια ορθολογικής  αντίδρασης των δανειστών κλπ κλπ) .Το "λαικοπόπ" περιλαμβάνει μια γενικευμένη αριστεροφωνία η οποία παροχετεύεται μέσα από ένα επιμελημένο δίαυλο ο οποίος έχει κατασκευαστεί με την κεντρική ιδέα της «μη ανάθεσης» : όλες οι κινηματικές δράσεις υποστηρίζονται μεν, ως δυνητικές αυτοδεσμεύσεις  δε σε ένα επερχόμενο σενάριο "αριστερής διακυβέρνησης". Οταν όμως ο ερμηνευτής προσπαθεί και στα δύο ρεπερτόρια η κατάσταση ξεφεύγει (πηγή) Η επίκληση της μη ανάθεσης λειτουργεί ως  υπομόχλιο αυτοπεριορισμού και όχι πυροδότησης των κινημάτων. Όμως  ο λούμπεν "μουρουτισμός" της δεξιάς και ενίοτε της κεντροαριστεράς αδυνατεί  να διακρίνει τέτοιες πολυχρωμίες. Δεν υπήρξε κανένας θερμός Σεπτέμβρης, γιατί η οι υψηλές θερμοκρασίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν συνθήκες "ανάθεσης" εντός της οποίας η Συριζαική υπόσχεση δεν υπάρχει.Το Compromesso Storico αλά Ελληνικά ενυπάρχει στη "βαθιά δομή" της Συριζαικής υπόσχεσης. 

Βιβλιογραφία: 

 

Κυβέρνηση της αριστεράς ή κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με την αριστερά; Ο Μπερλινγκουέρ είχε θέσει το δίλημμα και είχε απαντήσει υπέρ του δεύτερου σκέλους. Την ίδια απάντηση δίνει και ο Αλέξης Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα του άλλωστε σε ένα βαθμό είναι κληρονόμος της παράδοσης του ευρωκομμουνισμού. Για να αποκτήσει όμως περιεχόμενο η απάντηση υπέρ μιας μετωπικής δημοκρατικής κυβέρνησης, πρέπει πρώτα να υπάρξουν κι άλλες προϋποθέσεις. Κυρίως, με ποιες συμμαχίες και με πολιτικές δυνάμεις θα σχηματισθεί αυτή η κυβέρνηση; Βάσει ποίων προγραμματικών αρχών; Μπορεί να διαρκέσει μια κυβερνητική συμμαχία αν συγκολληθεί μόνο για την απόκρουση της άκρας δεξιάς; Πολύ περισσότερο, που η λυδία λίθος για σύγκλιση θα είναι η εφαρμογή ή μη του μνημονίου λιτότητας, και συνακολούθως η στρατηγική ανασυγκρότησης της χώρας.Ν.Ξυδάκης(vlemma.wordpress.com/2013/09/29/)

Ο Αλέξης Τσίπρας ούτε λίγο ούτε πολύ ζήτησε από τις Βρυξέλλες να συνδιαχειριστεί με τους εταίρους «αυτό που έρχεται» συγκαλώντας μια ευρωπαϊκή διάσκεψη για το δημόσιο χρέος, ουσιαστικά μια έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, όπου οι «28» με τη βοήθεια των τεχνοκρατών θα πρέπει να αποφασίσουν τη μείωση του ελληνικού χρέους προς τους μηχανισμούς διάσωσης, ένα μορατόριουμ πληρωμής επιτοκίων και μία διασύνδεση της δημοσιονομικής προσπάθειας με την ανάπτυξη (ρήτρα ανάπτυξης). Περιμένει άλλωστε εκλογές και έχει έτοιμο εναλλακτικό σχέδιο για μια προοδευτική εξάμηνη ελληνική προεδρία της ΕΕ το 2014.Η όλη λογική του εγχειρήματος δεν απέχει πολύ από πολλά σχέδια που επεξεργάζεται το euroworking group και η DGECFIN. Πίσω από δύο συγκεκριμένες αναφορές του προέδρου του Σύριζα κρύβεται η κοινοτική μετάφραση του αιτήματος για μείωση του Enikos 3/10/2013

Επίσης πολύ σημαντικό που προέκυψε χθες από τη διαδικασίa  ήταν πως η ΑΕΚ (LLs:Mελισσανίδης,Οπαπ)  εξασφάλισε τo "ναι" της εκπροσώπου του Συριζα, της κυρίας Βάλιας Ματσούκα Κουμουριανού.Και με ονομαστική ψηφοφορία , έπειτα από τη σχετική αξίωση (που έγινε δεκτή από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου) του επικεφαλής της μείζωνος αντιπολίτευσης του Δήμου, κυρίου Χάρη Τομπούρογλου.Σημειώνουμε πως το μεγαλύτερο κομμάτι των 131 που είχαν προσφύγει στο ΣΤΕ και είχαν μπλοκάρει τις παλιές μακέτες προέρχοταν από τον Συριζα
Φως 4/10/2013
.

LLS Revisited:Φεβρουάριος 2013

Η σημερινή κίνηση του Σαμαρά υπερβαίνει το ποινικό μέρος.Μάλιστα ευρίσκεται στις παρυφές της Συνταγματικότητας (Χρυσόγονος σήμερα στο Κόκκινο)
Είναι πολιτικός μείζων ελιγμός προς τα "αριστερά", που θα συνοδευτεί με ενίσχυση και όχι αμβλυνση της θεωρίας των δυο άκρων.
Γιατί;
Η απάντηση εδώ
Το Φεβρουάριο ήδη γράφαμε:
"ο ελληνικός καπιταλισμός δεν είναι τόσο«πτωχοπροδρομικός» όσο θέλει και ο ίδιος να δείχνει, έχει δε πολλές φορές διασωθεί με στροφή στα «δεξιά» αλλά άλλες τόσες έχει αιφνιδιάσει με στροφή στα«αριστερά», δηλαδή από εκεί πού δεν τον περιμένεις"
"Η Συριζαική αριστερά ευλόγως αντιδρά με αμεσότητα, μόνο που λύνει την εξίσωση με copy paste αναπαράγοντας την τυπική φόρμουλα :το κεφάλαιο επιτίθεται, καπιταλισμός με ασιατικές αξίες κλπ κλπ."

Που είναι τo ύφος των Thunderbirds και Captain Scarlet;

Μισό αιώνα πριν, μια τηλεοπτική σειρά εμφανίζεται, εισάγοντας ένα υβριδικό είδος παιδικής επιστημονικής, φαντασίας: τα Thunderbirds .Ήταν μια παραγωγή με κούκλες η οποία αξιοποιούσε με τον καλύτερο τρόπο την τεχνολογία των εφέ της εποχής, ενώ ταυτόχρονα διηγούταν μια αλτρουιστική ιστορία. Ο ζάμπλουτος Jeff Tcacy μαζί με τα 5 παιδιά του σώζει τον κόσμο του 2056 από τους κακούς. Χρησιμοποιεί τα διαστημόπλοια του thunderbirds αλλά παραμένει μονίμως άγνωστος .Η επιτυχία στην αρχή ,ήταν τεράστια έτσι που οι παραγωγοί δημιούργησαν και άλλες σειρές. Όμως τα χρόνια πέρασαν και τo αισθητικό αποτέλεσμα των Thunderbirds,υστερούσε συστηματικά σε σχέση με τις νέες τεχνολογίες των εφέ. Ξαφνικά όμως εν μέσω της καθολικής επικράτησης της ψηφιακής εικόνας, τα Thunderbirds ξαναγίνονται μόδα. Οι κούκλες και τα μηχανικά εφέ γίνονται ένα μοναδικό ρετρό είδος με ιδιαίτερη αισθητική. Μόλις πριν μερικά χρόνια τα αυθεντικά Thunderbirds φιλοξενήθηκαν σε "μικρό" Ελληνικό κανάλι , στη ζώνη του παιδικού προγράμματος και επικράτησαν , σε τηλεθέαση, των σύγχρονων ανταγωνιστών τους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ,όταν οι παραγωγοί θέλησαν να δημιουργήσουν μια νέα σειρά με τα ίδια μοτίβα ,η ίδια τους η έμπνευση τους υπερβαίνει. Κατασκευάζουν το μοναδικό ήρωα Captain Scarlet , ο οποίος μάχεται τους Αρειανούς ,οι οποίοι επιβουλεύονται τη γη, όμως η σειρά εξελίσσεται σε μια μάλλον "σκοτεινή" ιστορία εξόντωσης με μεταφυσικές προεκτάσεις. Τα πιτσιρίκια της εποχής θαυμάζουν τον Captain Scarlet αλλά οι μεγάλοι καθηλώνονται εξ' ίσου. Ο Captain Scarlet είναι ένα τεχνολογικό ζόμπι ένα Avatar του Cameron, γιατί αναρρώνει διαρκώς με τη βοήθεια της εξωγήινης ιδιότητας του «ρετρομεταβολισμού»  την απέκτησε κατά λάθος όταν οι κακόβουλοι αρειανοί τον μετέτρεψαν προσωρινά σε όργανο τους. Σε αντίθεση με τους αλτρουιστές Thunderbirds o Scarlet είναι δαιμονικός γήινος, ένας προγραμματισμένος εκτελεστής για το καλό. Το μεγαλύτερο μέρος της σειράς διεξάγεται στον κόκκινο μισοσκότεινο Άρη όπου ο Scarlet συμπεριφέρεται ως νόμιμος serial killer σε φιλμ νουάρ.

Η ίδια αδρή μοναδική αισθητική πού παρήγαγε τους αλτρουιστές Thunderbirds , ως εάν να αυτονομήθηκε από τους παραγωγούς οδήγησε στον Scarlet με τις διωκτικές εμμονές.

Το ιδιαίτερο των Thunderbirds και Captain Scarlet είναι ότι παρουσιάζουν ολοκληρωμένους ανθρώπινους χαρακτήρες με τα ελάχιστα μέσα έκφρασης που παρέχει η κούκλα. Οι ήρωες θυμώνουν, γελάνε, αδιαφορούν μέσα από δυο ή τρεις το πολύ εκφράσεις της κούκλας. Ταυτόχρονα η αδρότητα των εφέ δημιουργεί ένα μοναδικό αλλά πεπερασμένο φανταστικό κόσμο , σε αντίθεση με τη σύγχρονη ψηφιακή εικόνα όπου "τα πάντα είναι δυνατά". Λίγες εκφράσεις, πολλή αλλά όχι ανεξέλεγκτη δράση, πολλά συναισθήματα και ένα διαρκές Happy End συγκροτούν ένα ιδιαίτερο κόσμο με δύο εκδοχές: μεγαλοπρεπής αλτρουισμός και δαιμονική εμμονική καταδίωξη.

Με κάποιο τρόπο  αυτόν τον Σεπτέμβριο έχουμε ανάγκη από κάτι σαν τους Thunderbirds και τον Captain Scarlet .Ζούμε σε μια συνθήκη n οποία μερικά χρόνια πριν θα φάνταζε ως επιστημονική φαντασία: Καταιγισμός παραστάσεων, ειδήσεων γεγονότων σε ρυθμό τηλεοπτικού σήριαλ. Δεν λείπουν οι κακοί ,οι υπερασπιστές σε διάφορες εκδοχές (γνήσιοι αλτρουιστές, εμμονικοί διώκτες) , ενώ το ντεκόρ της πόλης με τη καμένη Σταδίου παραπέμπει στον Άρη του Captain Scarlet . Εκείνο που λείπει είναι η αισθητική λιτότητα ,n αποστασιοποιημένη συγκίνηση των μαριονεττών , τα ρεαλιστικά εφέ του 60 στο μέτρο του σημερινού δυνατού. Μπορούμε  να σωθούμε  από την καινοφανή κρίση  αλλά μπορεί να αφομοιωθούμε για πάντα από την πληθωρική μεγαλόστομη ψηφιακή αναπαραγωγή της κρίσης.

 

 

LLS Rewind:Φεβρουάριος 2012

Δολοφονία Π.Φύσσα και περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
 Όπως λένε οι οίκοι αξιολόγησης : διατηρούμε τις εκτιμήσεις μας όπως διατυπώθηκαν το Φεβρουάριο του 2012

Είναι φανερό πως η επόμενη ιστορική συγκυρία ορίζεται από το μνημόνιο plus, αλλά και από τις χαμένες ευκαιρίες πιο παραγωγικών εκδοχών και παραλλαγών του πρώτου μνημονίου. Ο λαϊκιστής ΓΑΠ αφού κέρδισε τις εκλογές συμμετέχοντας σε διαδηλώσεις κατά των Κινέζων του ΟΛΠ, υποσχόμενος επανάκτηση του ΟΤΕ, αντιστεκόμενος στα ημίμετρα της Πετραλιά κλπ κλπ, ξαφνικά διαμόρφωσε μια σχετικά περίπλοκη ατζέντα. Προέκρινε ρητορικά την αξιοποίηση των ορθολογικών πλευρών του μνημονίου ( ασφαλιστική εξισορρόπηση , αναδιάταξη κρατικών πόρων κλπ) για τα οποία δεν είχε προετοιμάσει ούτε καν τον εαυτό του πόσο μάλλον την κυβέρνηση του. Τα αποτελέσματα γνωστά. Ο επερχόμενος Σαμαράς κάνει κάτι άλλο. Αποδέχεται το μνημόνιο plus , το αποσιωπά , εξοπλίζεται με τα αυθεντικά εμφυλιοπολεμικα στελέχη του Λαος, και αποδέχεται αυτό που η αντικαπιταλιστική αριστερά διακινεί: σε τελευταία ανάλυση έχουμε εμφύλιο .Οκ έχουμε εδώ είμαστε εμείς , εσείς που είσαστε ;
Όλη η ανάρτηση εδώ