Η κοινωνιολογία του συρμού,και η σύνθετη πραγματικότητα της γεννιάς των 700,1100,1300 Ευρώ

Δημοσιεύθηκε στην Αυγή της Κυριακής η σύνοψη ερευνας των γραφείων διασύνδεσης των Πανεπιστημίων και συσχετισμού στοιχείων της,με αντίστοιχα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας.Την σύνοψη επιμελήθηκε η καθηγήτρια του Παντείου Μ.Καραμεσίνη

Με κλικ στον τίτλο και εδώ ευρίσκεται όλη η σύνοψη

http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=427935

Εκείνο που εντυπωσιάζει είναι η ολική κατάρρευση μύθων που προέρχονται από κύριες σχολές διαμόρφωσης κοινής γνώμης που ,έχουν διαπολιτικό χαρακτήρα

Η πρώτη είναι η σχολή του απαισιόδοξου «μαρτυρολογίου» που έχει προαποφασίσει ότι η νέα γεννιά θα ζήσει εντός προσχεδιασμένου ζόφου,και επειδή δύναμη της αυτοπληρούμενης προφητείας είναι τεράστια, σιγα σιγά μπορεί και να τα καταφέρει

Οι εκπρόσωποι της παρελαύνουν απο την τηλεόραση με συχνότητα δελτίου καιρού, είναι συνήθως πάνω από πενήντα,και προφανώς από μεσηλικιακή κατάθλιψη (συνοδο φαινόμενο ελαττωμένης σχέσης με σαρκικές απολαύσεις) μεταπωλούν την αυτοοικτηρόμενη τηλεεικόνα τους, προβαλόμενη ψυχαναλυτικά στους νέους.

Κραυγάζουν .Το μέλλον των νέων είναι ζοφερό.

Το δικό σου παρόν είναι ρε βλάκα.Δεν υπάρχει καμία δύναμη να τα βάλει με τις ορμόνες των νέων ρε ηλίθιε.Εξ’ορισμού οι νέοι είναι το μέλλον.

Η δεύτερη σχολή είναι του σπασίκλα καθηγητή.Εχουν ένα δάκτυλο σηκωμένο και μοιράζουν συμβουλές,αναπολώντας την κακόμοιρια τους,που βαπτίζουν ιδανική.

Κραυγάζουν .Οι νέοι δεν κάνουν αυτό δεν κάνουν εκείνο.Πουναι τα χρόνια εκείνα τα παλιά τα ωραία

Οι σχολές αυτές δυστυχώς διασχίζουν όλο το πολιτικό τόξο.Δεν είναι προνόμιο κανενός.

Εκδοχές της Αριστεράς σε μια αγχώδη προσπάθεια,να αναδείξουν πραγματικά προβλήματα,πολλές φορές αναπαράγουν την εικόνα του ασφυκτικού μέλλοντος ως τεχνικά αναπόδραστου προορισμού.Η κακή παράδωση μιας στείρας «κονστρουκτιβιστικής» κοινωνικής φιλοσοφίας στο απόγειο της.Η κοινωνία νοείται ως κλειστό σύστημα, οι μελετητές της μετράνε τις παραμέτρους ,και αποφαίνονται “No future” .

Η Δεξιά πάλι κολημμένη στο παρελθόν,αναπολεί αενάως ειδυλιακές ζωές στα χαμόσπιτα,με παραδοσιακές αξίες τιμής και οικογένειας,όπου όλοι είχαν φιλότιμο και προοδεύανε (μωρέ καλα κάνει ο ΟΤΕ και διαφημίζει 11880 με τον Ξανθόπουλο).Ετσι ας συνετίσουμε τους νέους,να είναι καλοί εργατικοί υπάκουοι,και να μην τρέχουνε σε διαδηλώσεις ,για να μην τεμπελιάζουν.

Ευτυχώς που η πραγματικότητα είναι πάντα σύνθετη,αναπάντεχη,και ανοικτή.Οσο μάλιστα η κοινωνία είναι ανοικτή σε ευκαιριες και πληροφορίες τόσο τα πράγματα είναι καλύτερα.

Η σύνοψη της Καραμεσίνη δεν παρουσιάζει μια ροζ ζωή στρωμμένη με ροδοπεταλα για τους νεους πτυχιούχους.Και ουτε θελουμε να αποκρύψουμε τις δυσκολίες.Αλλά άλλο είναι το εμπόδιο νοούμενο ως στόχος υπερπίδησης,άλλο ο μαύρος τοίχος που δημιουργούμε εντός του μυαλού μας για να απολαύσουμε την κατάθλιψη μας.Εχει διαφορά

Συνθετα ,περίπλοκα,αφοπλιστικά ευρήματα

Τα αναφέρω περιληπτικά ,και στον τίτλο όλο το καταπληκτικό άρθρο
Λοιπον για τους νέους πτυχιούχους
Το 90 % έχει δουλεία μετά από 5-7 έτη
Η κλιμάκωση των αμοιβών είναι
17 % <700 Ευρω
47% 700-1100
20% 1100-1300
16% >1300
Οι φιλοδοξίες εργασίας είναι
30 % επιχειρηματικότητα
60 % δημόσιο
Καθυστερηση στο πτυχίο
Μέση καθυστέρηση 1,5 έτος
Μέση ηλικία αποφοίτησης 24,5
Ανεργία 6,7 %
Μερική απασχόληση 47 %

Στο άρθρο παρέχονται και άλλα στοιχεία που αφορούν την κινητικότητα εύρεσης εργασίας,τον χρόνο σταθεροποίησης,την ετεροαπασχόληση κλπ.

Οι συνόψεις με στατιστικά στοιχεία,έχουν πάντα προβληματικό χαρακτήρα,γιατί κανένας δεν μπορεί να αναγνωρίσει το πρόβλημα του ,η την θέση του στον στατιστικό μέσο όρο.

Ωστόσο τα στοιχεία δείχνουν οτι μια παλέτα σοβαρών προβλημάτων ανακύπτει,με αντίρροπες δυναμικές,και η ρέουσα πραγματικότητα είναι αρκετά πιο διαφορετική από ότι η λαικιστική κοινωνιολογία του τύπου ή της τηλεόρασης μεταδίδει.

Η από καθέδρας «νεολαγνεία» που έχει την μορφή «θρηνωδίας» ή «κατηχητικού» μάλλον απευθύνονται στο target group τους .Τον πανίβλακα ανύπαρκτο μέσο τηλεθεατή

Η απόλυτη μετακρατικιστική επιχείρηση.Η εταιρεία δημοσκοπήσεων

Μα καλά κάθε εβδομάδα θα διαβάζουμε και πέντε νέες δημοσκοπήσεις;

Η ανάλυση μας λέει ότι σε λίγα χρόνια,θα έχουμε καλωδιακή τηλεόραση με κανάλι δημοσκοπήσεων.,με on line,δημοσοκοπήσεις σε real time,και διαφημήσεις κομμάτων.

Θα ανοίγεις την τηλεόραση ή το PC ,και θα βλέπεις την προθεση ψήφου,δω και τώρα με σταθμισμένο δείγμα, αντιπροσωπευτικό και αξιόπιστο και στο ενδιάμεσο διαφημήσεις κομμάτων και πολιτευτών.

Η εξέλιξη είναι αναπόδραστη.

Ας δούμε πιο προσεκτικά την πολιτική οικονομία των δημοσκοπήσεων.

Κατ’αρχάς πρόκειται για τυπική μετακρατικιστική business.Το κύκλωμα είναι το εξής

Πολιτικά κόμματα (που χρηματοδοτούνται από το Κράτος) σχολιάζουν ή και παράγουν γεγονότα,τα οποία δημιουργούν εντυπώσεις.
Ειδικευμένες εταιρείες μετατρέπουν τις εντυπώσεις σε ερωτήσεις,τις κωδικοποιούν ,και πωλούν τις απαντήσεις σε ενδιαφέρομενους (κυρίως κανάλια ,εφημερίδες, κόμματα).
Τέλος τα κανάλια ή εφημερίδες μας πωλούν τις αναντήσεις (μέσω του μηχανισμού του αγγελιόσημου των διαφημήσεων )

Ο μεταμοντέρνος καπιταλισμός στο απόγειο του.

Το προιόν είναι άυλο,αφηρημένο,υπερβατικό (κοινή γνώμη)
Το παράγουν πρωτογενώς κρατικοδίαιτοι οργανισμοί (κόμματα)
Το μετασχηματίζουν οι βιομηχανίες (δημοσκόποι)
Το αγοράζουν οι έμποροι (κανάλια)
Μας το πουλάνε σχεδον υποχρεωτικά (μεσω των κρατικών ρυθμίσεων αδειών και αγγελιόσημου)

Βέβαια η τρέχουσα κριτική θεωρεία,είναι αφάνταστα οικονομίστικη και αδυνατεί να δει τι ακριβώς γίνεται.

Κατ’αρχάς πρόκειται για ένα κύκλωμα,που όπως όλα τα καπιταλιστικά κυκλώματα περιπέφτει σε κρίσεις υπερσυσώρευσης.Δηλαδή το προιόν παράγεται σε ποσότητες παραπάνω από ότι μπορούν οι καταναλωτές να δαπανήσουν.
Επέρχεται όμως η κρατικιστική βία (ά ρε παρεξηγημένοι φιλελευθεροι Nozick Hayek) και υποχρεώνει τον καταναλωτή όχι μόνο να χρηματοδοτήσει βιαίως την παραγωγή (μέσω της κρατικής χρηματοδότησης) αλλά την κατανάλωση.
Μοναδικοί κερδισμένοι οι δημοσκόποι
Αγοράζουν φθηνά από την πρωτογεννή παραγωγή,μετασχηματίζουν στην βιομηχανία τους ,μοσχοπουλάνε στους έμπορους που μας το μεταπουλάνε υποχρεωτικά.

Οι αγαπημένοι φίλοι του ιστολογίου,του καταλογίζουν ακροβασίες,σύγχιση ανόμοιων κριτικών θεωρειών,γενικώς αμετροέπεια.Ας είναι δεν πτοούμαστε και συνεχίζουμε.

Το καινοτόμο της σύγχρονης παραγωγής είναι ότι αυτή είναι συνεχής,αέναη και δεν αφορά την εργασία μας ,κατά την εμπλοκή μας μόνο στον χώρο εργασίας.Αφορά την ζωή μας αυτή καθ’εαυτή.Με μία έννοια ,μεσω της απόλυτης επικυριαρχίας των media, ζούμε «παράγοντας» την ζωή μας,δεν ζούμε εκτός οικονομίας.
Η σύγχροη οικονομία παράγει,δηλαδή ανασυνθέτει πόρους, συνεχώς όλο και περισσότερα άυλα αγαθά,τα οποία εντάσσονται στο κύκλωμα της οικονομίας.
Ελεύθερος χρόνος,χαλάρωση,ένταση,γνώμη όλα είναι άυλα,αφηρημένα,ιδεατά,αλλά όμως παράγονται και καταναλώνονται όπως και τα υλικά αγαθά.
Βέβαια η τρέχουσα κριτική ενώ είναι πολύ εύκολο να κατανοήσει την υλική παραγωή,είναι πολλες φορές τυφλή στην παραγωγη άυλων ,και έτσι τα πράγματα μπερεδεύονται και το κυριώτερο απλοποιούνται.
Εστι μας (το πρωτο πληθυντικό αφορά το left του ιστολογίου) είναι πανεύκολο να φανταστούμε μια αυτοδιαχεριζόμενη βιομηχανία λιπασμάτων,αλλα αντε να σε δω τι θα κάνεις με μια εταιρεία δημοσκοπήσεων.
Ευτυχώς υπάρχουν και στοχαστές σαν τον Negri που προσπαθούν να στοχαστούν γόνιμα,για μια αριστερά που καταλαβαίνει την σύγχρονη οικονομία,και δεν εννοεί τον σοσιαλισμό ως αρχαική μη τεχνολογική απλοική δομή υλικών αγαθών.
Με λίγα λόγια ,οι βιομηχανίες επεξεργασίας και τεμαχισμού της συνείδησης (δημοσκόποι) έχουν βρει την κότα με τα χρυσά αυγά.
Βρίσκονται στο κέντρο ενός οικονομικού κύκλου που «κλειδώνει» με την κρατική παρέμβαση.Δεν είναι τυπικό κλειστό επάγγελμα,αλλά είναι προστατευμένοι,και αντικυκλικοί προς την κρίση.Ακόμα και η κρίση δουλεύει υπερ τους.
Ποιά είναι η λύση;
1.-Να κόψουμε σιγα σιγά την κωμωδία με τις κρατικές επιχορηγήσεις των κομμάτων και τα αγγελιόσημα.
2.-Να διατημήσουμε εδώ και τώρα την παραγωγή γνώμης.Εμείς όλοι παράγουμε με την διανοια μας τζάμπα κοινή γνώμη,και καλό είναι αν οι καπιταλιστές της (κόμματα,δημοσκόποι,κανάλια) να πληρώνουν την αξία της.Θέλεις κύριε την γνώμη μου ,αυτή την κοστολογώ ας πούμε 100 Ευρώ.

Μεταπρολετάριοι παραγωγοί κοινής γνώμης ενωθείτε!!!!!

ΒΑΣΣ

Τα τελευταία χρόνια ένας τομέας του γενικού κλάδου entertainment ,σημειώνει αλματώδη ανάπτυξη.Η βιομηχανία αναπαράστασης συναινετικών συνεύρεσεων.
Παραθέτουμε τους τζίρους της βιομηχανίας (σε δις δολλάρια)
Κινα 25
ΗΠΑ 10
Γερμανία 8
Ολλανδία 3 κλπ κλπ

Μόλις πρίν δύο μέρες οι επικεφαλής της βιομηχανίας αυτής επισήμως μέσω του διαφανούς συστήματος lobbying στις ΗΠΑ, προχωρούν με τις κατάλληλες νομικές κινήσεις προς το κονγκρέσο ζητώντας πέντε δισεκατομύρια.

Η ιδιαίτερη υφή αυτής της οικονομικής δραστηριότητας μας δυσκολέυει να δούμε κριτικά την σημαντική οικονομική διάσταση της,αλλά και την ουσία της αισθητικής της πλευράς.

Θα επιχειρήσουμε να τα δούμε ,αλλά για λόγους μεθοδολογίας ,και αποφόρτισης, δεν θα χρησιμοποιήσουμε το αρχαιοελληνικής προέλευσης επίθετο που συνοδεύει τον κλάδο αυτό,γιατί είναι και η βάση μιας παρεξήγησης.Είναι άλλο το πολύπλοκο ανθρωπολογικό φαινόμενο της χρηματικής συνεύρεσης,και άλλη η βιομηχανία αναπαραστάσεων.
Η τελευταία ανήκει καθαρά στην show biz.
Οπως συνήθως θα καταφύγουμε στον Ζιζεκ
Στο βιβλίο του Looking Awry ,an introduction to Jacques Lacan through Popular Art, καταδεικνύει το ιδιαίτερο «διαστροφικό» (ο όρος νοείται στην ψυχαναλυτική λακανική διάσταση) ρόλο της ΒΑΣΣ.
Το ζήτημα δεν είναι ότι «τα δείχνει όλα»,Η ιδιαίτερη κατάσταση προκύπτει από την θέση που έχει ο θεατής στην καταστατική πλοκή του θεάματος.Στην λακανική ανάλυση είναι θεμελιώδες να κατανοηθούν οι θέσεις τις οποίες καταλαμβάνουν οι εμπλεκόμενοι και η πλοκή των βλεμμάτων.Το βλέμμα ,στον Λακάν,δεν είναι το άθροισμα του οπτικού ενεργήματος των ματιών,είναι η συνισταμένη των κατευθύνσεων τους,που κρυσταλλωνεται ως κάτι διαφορετικό.Ετσι τα μάτια κοιτάνε αλλά το βλέμμα προσανατολίζεται στο αντικείμενο αλλά το αντικέιμενο ανταποκρίνεται μέσω βλέμματος.Στο βλέμμα μας πάντα υπάρχει ένα επιστρεφόμενο βλέμμα ,έστω και αν αυτό δεν προέρχεται ανθρώπους.Τελικά το βλέμμα του Αλλου (του αντικέιμενου του κοιτάγματος μας) αποκρυσταλλώνει το βλέμμα μας (συγνώμη Λακαν σε 3 λεπτά κομματάκι δύσκολο,,)
Το θέαμα καθώς είναι απόλυτα ρεαλιστικό (ο απόλυτος ρεαλισμός) είναι αποστερημένο από οποιοδήποτε σημείο αγκύρωσης του βλέμματος ,ενός νοήματος στο οποίο το δικό μας βλέμμα αυτοβεβαιώνεται (μέσω του μηχανισμού ανταπόδωσης που αναφέραμε) ,και άρα ο μοναδικός πόλος που έλκει το βλέμμα δεν είναι παρά ο ίδιος ο θεατής.Δηλαδή ο θεατής εκ των προτέρων είναι το αντικείμενο του βλέμματος (όχι το τι κοιτάνε οι θεατές),τον οποίο ουσιαστικά αντικρύζουν τα πραγματικά υποκείμενα δράσης δηλαδή οι ηθοποιοί του θεάματος.Ο θεατής συνειδητά ,εκ των προτέρων ,είναι αντικείμενο το βλέμματος παρά την συνείδηση του ότι θα βρεθεί σε μια θέση απόλαυσης των «αντικειμένων» ηθοποιών.Οι ηθοποιοί τελικά είναι απόλυτα ενεργοι , δραστήριοι, σε μια σωματική κατάσταση δαπάνης ενέργειας τα υποκείμενα μιας δράσης ,ενώ ο θεατής ,σε αντίθεση με την πρόθεση του,μετατρέπεται στο παθητικό υποκείμενο της πλοκής..(Για διευκρίνήσεις δες και υποσημείωση 1)
Η Ζιζεκιανή ανάλυση λοιπόν καταδεικνύει και την κριτική (αλα Μαρξ) της πολιτικής οικονομίας της ΒΑΣΣ.
Μια σωματική συνειδητή δαπάνη ενέργειας,μια «ζωντανή εργασία» αποκρυσταλλώνεται ως «νεκρη εργασία» στο οπτικό υπόστρωμα (φιλμ, dvd ,ιντερνετ) ,εμπλέκεται στο κύκλωμα του κεφαλαίου,όπου όμως ο τελικός χρήστης καθηλώνεται στην απόλυτη παθητιοκότητα.
Η αισθητική πλευρά της ΒΑΣΣ,ενώ εκκινεί από την απόλυτη απλοικότητα,καθώς το ζήτημα να φτάσουμε στον εκτεταμένο πούρο ρεαλισμό,εν τούτοις γίνεται αντικείμενο υποκλοπών από πιο λεπτεπίλεπτες μορφές τέχνης.
Ο Χουβαρδάς στο θέατρο Αμόρε πριν μερικά χρόνια,έβαλε ένα ζευγάρι ηθοποιών να παραστήσουν μια συνευρεση,στο ίδιο δε θέατρο μια παράσταση με έργο του Δ.Δημητριάδη το φινάλε,είχε μια ρεαλιστική σκηνή κατ’ευθείαν από εικόνες της ΒΑΣΣ.
Αυτή λοπόν η κλασσική βιομηχανία (προσοχή αναφερόμαστε στην νόμιμη πλευρά της μέσω της συναίνεσης ενηλίκων ηθοποιών) ευρίσκεται κρίση.
Οι πωλήσεις πέφτουν,θέσεις εργασίας χάνονται,φόροι εξαφανίζονται κλπ.
Είναι προφανές ότι και η ανακίνηση ενός ζητήματος bail out ,έχει σκοπό να ανατροφοδητήσει την δημοσιότητα,αλλα το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι η βιομηχανία αυτή είναι η Τρίτη (!!!!),μετά τις τράπεζες και τις αυτοκινητοβιομηχανίες.
Το πολιτικό πρόβλημα βεβαίως,είναι διαφορετικό.
Δείχνει τα όρια και της αντιφάσεις των κρατικών παρεμβάσεων, στον πυρήνα της οικονομίας μέσω των επιδοτήσεων.
Δηλαδή με αυστηρά οικονομικά κριτήρια,είναι μάλλον δύσκολο ή περίπλοκο να βάλουμε τις προτεραιότητες διάσωσης.
Αυτικίνητα,τράπεζες,show biz,λιανικό εμπόριο,αερομεταφορές,όλοι νομιμοποιούνται να ζητάνε επιδοτήσεις.
Με μια κριτήρια ;Με ποιον μηχανισμό;
Η βιομηχανία των αναπαραστάσεων με την ακραία φύση της στην ουσία ,τοποθετεί ένα καίριο, και άλυτο (πιθανόν) οικονομικό ερώτημα,της κρατικιστικής αντζεντας.



Υποσημείωση 1 .Η παράγραφος αυτή ,με απλά λόγια ,αποδεικνύει επιστημονικά ποιος είναι τελικά ο ΜΑΛΑΚΑΣ,και ποιος ο σοβαρός στην σύμβαση της ΒΑΣΣ.

Ινφο
http://business.theglobeandmail.com/servlet/story/RTGAM.20090108.wpornbusiness0108/BNStory/Business/home

Τρέχα Jodie ,τρέχα!!!!!!

Από τις αρχές Δεκεμβρίου η Αθήνα γέμισε αίμα.
Ενας αγνοούμενος γιατρός,ο μικρός Αλέξης,ο επιχειρηματίας Λαζαρίδης,η δυσμοιρη Κούνεβα ,δύο ιερόδουλες,και ο αστυνομικός Διαμάντης,έχουν γεμίσει την καθημερινότητα μας.
Αν και προφανώς οι αυτουργοί είναι διαφορετικοί,η συχνότητα και επαναληψιμότητα θυμίζουν serial killer,που όμως είναι συλλογικός.Μια αόρατη συλλογικότητα διοργανώνει τις δολοφονίες,και αν δεν την βρούμε μάλλον το κακό θα συνεχίσει.
Οι ταινίες με serial killer δεν βασίζουν την επιτυχία τους στην επανάληψη των δολοφονιών αλλά στο ότι ο killer έχει ένα βαθύτερο υπερβατικό κίνητρο,το οποίο και πυροδοτεί την μανία του.Ο συνδιασμός ενός αφηρημένου πολύπλοκου κινήτρου με την δολοφονικό οίστρο, κάνει τις ταινίες επιτυχία.
Μια διαστροφή μεταμόρφωσης κινεί τον δολοφόνο των «αμνων», και τα επτά αμαρτήματα τον μανιακό του «seven».Χωρίς το υπερβατικό κίνητρο η ταινία serial killer γίνεται ανούσια μπαλαφάρα βίας.
Η νεοελληνική μας συλλογικότητα έγινε μανιακός δολοφόνος,μόνο που ο εκτελεστικός μηχανισμός αλλάζει.Πληρωμένοι δολοφόνοι,ανεγκέφαλοι αστυνομικοί,ληστές,τρομοκράτες,μπράβοι μάλλον περιορίζονται σε μια διεκπεραιοτική λειτουργία,ενώ φαίνεται πως η κοινωνία μας ως σύνολο έχει γίνει ο killer.
Δεν έχουμε ζήσει ποτέ,τόσο σωρευμένη ατομική βία διαφόρων μορφών και παραλλαγών.
Αραγε ποιο είναι το δικό μας υπερβατικό κίνητρο;
Ποια βαθύτερη συλλογική ψυχική δομή έχει διαταραχτεί,και κινητοποιεί τον καταστροφικό μηχανισμό εναντίον των θυμάτων.
Ο συλλογικός serial killer κινείται ανεξέλεγκτος ,και εμείς δεν φτάνει που τον βλέπουμε να δολοφονεί,δεν καταλαβαίνουμε τι ακριβώς κάνει.
Ας θυμηθούμε όμως τι έκανε η Foster
Πήγε στην φυλακή και συζήτησε με έναν αλλο serial killer
Σχεδον τον ερωτεύτηκε,ίσως και να της θύμιζε τον πατέρα της.
Αυτός όμως ο Lecter ,την βοήθησε να απελευθερωθει από τις φαντασιώσεις της και να προσπαθήσει να βρει την υπερβατική κινητήρια δύναμη του killer
Μάλλον αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς.
Εχουμε φυλακισμένους πολλούς συλλογικούς Dr,Hannibal
Ας τους ανακρίνουμε και πάλι στην φυλακή
Οι συλλογικοί Dr.Hannibal μας είναι
Η μυωπία,ο ναρκισσισμός,ο αυτοεγκλεισμός,ο καπιταλισμός της κονόμας,ο κρατισμός της αδιαφορίας,η επινενοημένη θρηνωδία,η χαζοχαρούμενη ευτυχία,όλοι αυτοί υπήρξαν στο παρελθόν οι killers μας.
Γρήγορα η Jodie να πάει να τους γνωρίσει,και να τους ρωτήσει για το πως κινείται ο killer 2009.
Ο killer δεν σκοτώνει για να σκοτώνει
Ο killer σκοτώνει γιατί υπακούει σε ένα σενάριο,υπερβατικής υφής,νοηματικά αφηρημένο,σχεδόν θεολογικό.
Στο σινεμά ο killer δεν είναι ένας απλός φονιάς ,είναι ο συνδιασμός πνευματικότητας και εκτραχιλισμού.
Πιθανόν να είμαστε στην μέση του σεναρίου,και η μικροκαμωμένη Foster να μας κάνει την έκπληξη
Jodie βιάσου.......

H υπεροχή της ολιστικής ψυχανάλυσης έναντι της ρομποτικής ιατρικής.Μια ανάλυση ενός πολέμου

Σαράντα χρόνια πριν,ένας ταγματάρχης του Ελληνικού στρατού ντυμένος στα πολιτικά ,προβαίνει σε μια πολιτική δήλωση χρησιμοποιόντας μια φιλολογική μεταφορά.Μια χώρα προσλαμβάνεται ως ορθοπεδικό περιστατικό,και ο ταγματάρχης θα τη θεραπεύσει βάζοντας την στον γύψο.
Εκτοτε η γραφική ατάκα,προβάλλεται ως ντοκυμανταίρ,στις τηλεοράσεις,αλλα πολυ φοβάμαι ότι η φιλολογική διάσταση,υποκρύπτει ένα πραγματικό γεγονός.
Τα μεγάλα κοινωνικά γεγονότα είναι ισόμορφα με τις επιστημονικές τεχνολογίες και επιστημολογικές δομές που κυριαρχούν την ίδια εποχή.
Η πολυσυζητημένη διεπιστημονικότητα δεν αφορά πλέον το κοινό περιεχόμενο σπουδών, αλλά αυτή καθ’ευατή την μορφή που παίρνουν οι κοινωνικές διαδράσεις και μορφές,που είναι αντίστοιχες με την επιστημονικοτεχνική κατάσταση της εποχής.
Ο Baudrillard στην «Διαφάνεια του κακού» αναλύει τον ιογεννή (τύπου Aids) χαρακτήρα που έχει η τρομοκρατία,και η παγόσμια διαχείριση του τρόμου.
Η C.Balabou (φιλόσοφος μαθήτρια του Derrida) δημοσίευσε φέτος το βιβλίο «What we should do with our brain» στο οποίο αποδεικνύεται ότι οι σύγχρονες θεωρέιες λειτουργίας του εγκεφάλου,και οι αντίστοιχες μορφές του σύγχρονου καπιταλισμού είναι απολύτως (μα απολύτως!!!) ισόμορφες.
Στον καμβά αυτό θα αναπτύσουμε μια θεώρηση του τρέχοντος πολέμου μεταξυ Ισραήλ και Παλαιστίνης (ας είμαστε ειλικρινείς αυτή είναι η ουσία του πολέμου) ως διαφορά δύο πολύ σύγχρονων ιατρικών μεθοδολογιών της τηλεματικής ρομποτικής,και της ολιστικής εναλλακτικής.
Στον πόλεμο αυτό έχουμε μια σαφή θέση.Είμαστε με τους Παλαιστίνιους νοούμενους ως συνολική οντότητα Γάζα,Δ.Οχθη,Ισραήλ,Διασπορά.Σε αυτή την ακριβή διατύπωση βρίσκεται η καρδιά μας.Οσο οι Παλαιστίνιοι ως σύνολο υποφέρουν από τον οποιοδήποτε είμαστε μαζί τους.
Ας δούμε ορισμένα θεμελιώδη.
Ο λόγος των ρεπορτάζ είναι αποκαλυπτικός ήδη.
Χειρουργικές επεμβάσεις,αίμα,χρονοδιαγράμματα,προεργασία, όλες αυτές οι λέξεις καλύπτουν τις πολεμικές αναποκρίσεις.Η λέξη «χειρουργική» παίρνει συνεχώς την κυριολεκτική ιατρική αλλά μεταφορική πολεμική έννοια.
Στον πόλεμο αυτό το Ισραήλ αντιμετωπίζει την Γάζα ως σώμα σε κώμα που θα υποστεί μια χειρουργική επέμβαση.Δεν το αφορά η εγκεφαλική και ψυχολογική κατάσταση του σώματος,αλλά μόνο οι ζωτικές του λειτουργίες,που πρέπει να τροποποιηθούν σύμφωνα με την θέληση του ιατρού.
Ας δούμε λοιπόν τι κάνει
Κατ’αρχάς μια συνεχή αξονική και μαγνητική τομογραφία ,μέσω των αεροπλάνων υψηλής τεχνολογίας
Συνεχίζει με αναλύσεις «αίματος» που γίνονται μέσω πρακτόρων,που έχουν ήδη εντοπίσει τα ζωτικά όργανα που ασθενούς,που πρέπει να απομακρυνθούν.
Πριν την εγχείρηση κάνει μια «αναισθησία» του κεντρικού νευρικού συστήματος ,΄μεσω της γενικευμένης ηλεκτρονικής ομπρέλας που παραλύει τις εσωτερικές επικοινωνίες του σώματος
Αρχίζει την εγχείρηση προσεκτικά με μικρές τομές,προσπαθόντας ακόμα και λαπαροσκοπικές τακτικές ,επιλέγοντας την δίοδο από τις φυσικές διόδους του «σωματος».
Ας αναλογιστούμε τις αναλογίες στον β παγκόσμιο πόλεμο.Τότε έχουμε υποτυπώδεις ακτίνες Χ ,μεγάλες ουλές στα σώματα,βαριά αντιβιωτικά και μορφίνες,που αντιστοιχούν σε απλές αεροπορικές επιτηρήσεις,τεράστια μέτωπα,βόμβες και βολές αμφίβολης ακρίβειας.
Από την άλλη πλευρά η Παλαιστίνη μοιάζει περισσότερο με ένα γιατρό ολιστικής εναλλακτικής ιατρικής που εφαρμόζει μια δέσμη αγωγών συμβατών μεταξύ τους.
Μια ιατρική που συνδιάζει τον βελονισμό και την ψυχανάλυση.
Οι ροκέτες της Χαμάς είναι μικρές βελονιές σε κάποια σημεία του ισραηλιτικού σώματος,που δεν έχουν σκοπό παρά την επαγγωγική αντίδραση «αφύπνιση» όλου του σώματος.Από μόνες τους έχουν μικρή καταστροφική δύναμη.
Ταυτόχρονα όμως οι εικόνες φρίκης που παράγονται,και οι πολιτικές απόψεις των παλαιστηνίων ,μοιάζουν να προσανατολίζονται περισσότερο προς την ψυχική δομή του Ισραηλικού «προσώπου» προσπαθόντας να το βηθήσουν να ανασύρει από το συλλογικό ασυνείδητο τα τραυματικά υπολείματα,και με την κατάλληλη αναδιάταξη να ισορροπήσει.Η ψυχαναλυτική αγωγή στην απόλυτη μορφή της.
Ο ψυχαναλυτής Παλαιστίνη (που παράδοξα ασκεί μια ιαματική τροπή που ανέδειξε ο Εβραίος Freud) ,δεν έχει μέλλον αν ο ασθενής Ισραήλ,δεν απεμπλακεί από τις χαοτικές φαντασιώσεις του ως αιώνιος αμυνόμενος,και δεν ισοροπήσει την τραυματική σχέση του με τον νέο Συμβολικό νόμο της διεθνούς ισορροπίας.
Ο ψυχαναλύτής Παλαιστίνη ,έχει ανάγκη τον βελονισμό,γιατί ο ασθενής Ισραήλ,έχει μπλοκαρισμένο νευρικό σύστημα,που η συμβατική ιατρική (λέγε με διεθνή κοινότητα) δεν μπορεί να ανατάξει.
Ο ασθενής φαίνεται να αποκρίνεται στην θεραπεία.
Το συλλογικό ασυνήδητο μιλά ,άναρθρα,αναδύει ψυχαναλυτικά φορτία με την μορφή εσωτερικών διαδηλώσεων στο ισραήλ,με την μορφή μιας διογκούμενης εσωτερικής αντίρρησης.
Στην πραγματικότητα (όπως δείξαμε και στην προηγούμενη ανάλυση) προέρχεται από το μέλλον.Στο μέλλον μάλλον θα τον ξαναδούμε σε άλλα σημεία του πλανήτη με παρόμοιο τρόπο.
Οι εμπόλεμοι χρησιμοποιούν δυο υπερμοντέρνες ιατρικές σχολές.
Την τηλεματική ρομποτική,των λέηζερ,των μικροτομών,των επιλεγμένων απορρίψεων,και τον συνδιασμό βελονισμού ψυχανάλυσης.
Το ζήτημα της σύρραξης δεν είναι κυρίως γεωπολιτικό (σωματικό) είναι κυρίως συμπεριφορικό (ψυχαναλυτικό)
Με την έννοια αυτή ο ψυχαναλυτής Παλαιστίνη θα κερδίσει στο τέλος.
Εχει μια πιο ολιστική,πιο σύγχρονη,και πιο οικονομική προσέγγιση.
Ο χειρούργος Ισραήλ,έχει τα καλύτερα μηχανήματα,ξέρει να παίζει με τα μικρο ρομποτ,αλλά δεν καταλαβαίνει γρι από την εγκεφαλική και ψυχική κατάσταση του ασθενούς του.Είναι ένας μηχανιστής χειρούργος,δεν είναι ιερέας ιατρός Ασκληπιός.
Το μέλλον ανήκει στις ολιστικές,διεπιστημονικές ίσως και υπερβατικές συνθέσεις,ο μηχανολογικός εκμοντερνισμός χωρίς την πνευματική αφαίρεση είναι κενός,ένα μηχάνημα που θα σκουριάσει στο τέλος.

Χαμας.Μια πολιτική μορφή οργάνωσης από το μέλλον

Την καλύτερη περιγραφή του υπόβαθρου της ισραηλινοπαλεστινιακής σύρραξης θα την βρουμε στα ιστολόγια Cynical και Homo Sapiens
Ωστόσο η μορφή που έχει η διάρθρωση της σύγκρουσης είναι πρωτοφανής.
Ενα δημοκρατικό κράτος ,μέλος όλων των διεθνών οργανισμών,επιτίθεται κατά της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης ενός μη κράτους,το οποίο έχει δύο γεωγραφικές οντότητες και δύο διακριτές πολιτικές εκπροσωπήσεις.

Μια σύγκρουση που ανασύρει όλη την αρχαικότητα της βίας,εδράζεται σε μια ιστορική καινοφάνια ,που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.
Εχουμε δει όλους τους τύπους των συγκρούσεων (κράτος εναντίον κράτους,κράτος εναντίον μειονοτήτων,διαμάχη μειονοτήτων,απελευθερωτικούς πολέμους κλπ) και ποτέ κάτι παρόμοιο.

Ωστόσο ο ένας παράγοντας της σύγκρουσης δηλαδή το κράτος του Ισραήλ έχει μια λιγο ως πολύ ερμηνεύσιμη συμπεριφορά.Ακόμα και η οξεία επιθετική πολιτική του έχει προηγούμενα,και μας προσφέρονται κώδικες ανάλυσης.
Ο δεύτερος όρος της σύγκρουσης όμως έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά που περιπλέκουν το πρόβλημα.

Πρόκειται για ένα πολιτικοθρησκευτικό υβρίδιο,με διακυρηγμένη την καταφυγή στην βία,που όμως απολαμβάνει μιας πλήρους εσωτερικής νομιμοποίησης μέσω των πιο αδιαβλήτων εκλογών (με ευρωπαικά πρότυπα) που έγιναν ποτέ σε αραβική χώρα,και σοβαρό φιλανθρωπικό έργο.

Αν το στερεότυπο λέει ότι η Χαμάς ανήκει στο αρχαικό μενού της πολιτικής ιστορίας,θέλουμε να αποδείξουμε ότι μάλλον το αντίθετο συμβαινει.Η Χαμάς είναι ο τύπος της πολιτικής οργάνωσης που θα δούμε τα προσεχή χρόνια ,σε όλο τον πλανήτη.Με μια έννοια πρόκειται για πολιτική καινοτομία επιπέδου Google.

To ιστολόγιο απορρίπτει το πρόγραμμα και την φυσιογνωνμία της Χαμας, αλλά δεν μπορεί να βολευτεί με την ταξινόμηση της ως πολιτικής υφής αρχαικής βίας, φουνταμενταλιστικού τύπου,ως μιας δομής των απελπισμένων που αναγκαστικά εκτρέπεται στον ακτβιστικό πρωτογονισμό.

Η Χαμάς αποτελεί μια εικόνα από το πολιτικό μέλλον του 21 αιώνα,όσο οι παγκόσμιες συντεταγμένες δεν αλλάζουν για να ενσωματώσουν στην μέγιστη δυνατή δημοκρατία,την μέγιστη οικονομική ανάπτυξη τους λαούς όλου του κόσμου.

Τα θρησκευτικοπολιτικά υβρίδια μουσουλμανικού ή άλλου δόγματος αποτελούν την πολιτική έκφραση των νέων βιοπολιτικών οντοτήτων που δημιουργούνται απανταχού στην γη,και είναι οι πυκνοκατοικημένες ζώνες φτωχών.

Για την ανάλυση μεταφερόμαστε μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά

Λάγος Νιγηρία.

Σε μια επίπεδη έκταση όση περίπου η Αττική ,στοιβάζονται 10 εκατομμύρια άνθρωποι σε ένα ριζωματικο πολυδαίδαλο σύστημα οικισμών,με ελάχιστες υποδομές.
Στον επισκέπτη της ενδοχώρας του Λάγος,κάνουν εντύπωση δύο πράγματα.Το πρώτο η θράυση του τουριστικού στερεοτύπου (που ενδημεί και στην αριστερά) για την υποτιθέμενη γενικευμένη εγκληματικότητα (μετα λογου γνώσεως καλύτερα στο Λάγος,παρά στο Λαγονήσι....) και το δεύτερο η απειράριθμη εγκατάσταση εκκλησιών της Πεντακοστής που προβάλουν σε κάθε τετράγωνο ,σε μια απίστευτη ποικιλία.

Ξαναγυρίζουμε στην Γάζα.

Εναμισι εκατομμύριο κόσμος,σε μία ζώνη 10 Χ 40 χιλιομέτρων στοιβαγμένοι σε 4,5 πόλεις,χωρίς φυσικούς πόρους και δραστηριότητες.Αντί εκκλησίες της Πεντηκοστής δεκάδες τζαμιά και ισλαμικά ιδρύματα φιλανθρωπικού έργου.

Η εκκλησία της Πεντηκοστής είναι παραλλαγή του Προτεσταντισμού ,με έντονα τα στοιχεία της ενεργού φιλανθρωπίας,επιστροφή στο ευαγγέλιο,και ισχυρή την θεολογική εκδοχή του προσωπικού επαναναλαμβανόμενου θαύματος.Εχει μια τρομερή διάδωση στα ασθενέστερα στρώματα ,λόγω του αποκεντρωτικού χαρακτήρα της ,που συναρτάται από την χαρισματικότητα του ιερέα πάστορα.

Το ενεργό σουνιτικό ισλάμ,έχει παρόμοια χαρακτηριστικά.Δραστήρια φιλανθρωπία,λιτή τελετουργεία με βάση την γραφή,φλερτ με το ατομικό μαρτύριο νοούμενο ως θαυματουργική θέωση.

Δεν χρειάζεται παρά να ανταλλάξουμε λέξεις (ουτέ καν νοήματα) και οι ισομορφίες Λάγος/Πεντηκοστή Γάζα/Χαμας είναι αυταπόδεικτες.

Σε ζωνές φτώχειας,και υπερπλυθησμού η θρησκευτικότητα ,δεν είναι απλή καταπράυνση του άλγους,δεν είναι ουτε κάν φιλανθρωπική ανακούφιση,είναι σύνθετη θεολογικοπολίτική συμπύκνωση ,που αναδεικνύει το Πολιτικό ,στην ανώτερη μορφή του,αυτή της καθολικής άρρητης ισχύος.Προφανώς στις σύνθετες σύγχρονες δημοκρατίες,η διακυβέρνηση οργανώνεται μέσα από την ενεργητική επινόηση των θεσμών αντιπροσώπευσης,αλλά στο τέλος και ο δημοκρατικός ηγέτης (έστω και συλλογικός) απολαμβάνει μιας ισχύος που δεν μετριάζεται.Είναι απόλυτη,αμεταβίβαστη,αδιαπραγμάτευτη.Ο Καρλ Σμιτ μας έχει αποδείξει την απόλυτη σχέση πολιτικής και θεολογίας.

Στην πολιτική και κοινωνική συνθήκη της Γάζας,η εναπόθεση μέσω δημοκρατίας του εγχειρήματος της κοινωνικής εξέλιξης στην Χαμάς ,ή την όποια θρησκευτικοπολιτική οργάνωση ,δεν είναι αναχρονισμός,είναι πολιτειακός εκσυγχρονισμός.Η Χαμάς είναι η θετική απάντηση ,το δημοκρατικό πλεόνασμα,σε μια αρνητική συνθήκη ζωής.

Σε συνθήκες στοιχειώδους οικονομίας,η πολιτική ζωή απλοποιείται και αυτή.Οτιδήποτε συλλογικό είναι οιονεί πολιτικό.Καθώς η δε η ένδεια καταρρακώνει τους ανθρώπους,η ψυχική καταλαγή της θρησκευτικής σύναξης δεν είναι μάγευση εντός ενος συντηρητικού παγανισμού,δεν είναι κατευναστική αυταπάτη μιας ιδεολογίας,αντιθέτως είναι τελετουργική πράξη συλλογικής και ατομικής πολιτικής ευθύνης.

Η κρίση γαι την πολιτικοθρησκευτική Χαμάς,με όρους δανεισμένους από το ρεπερτόριο της συζήτησης ενός φιλελευθερου προγράμματος χωρισμού κράτους –εκκλησίας ή αποθρησκειοποίησης του κράτους είναι άστοχη.Γιατί και στο πιο φιλελευθερο πολιτικό σύστημα,τα κόμματα (οι ομόλογοι της Χαμας) διακινούν τις ιδέες του ως θρησκειοποιημένες ιδεολογίες και τελετουργίες.Οποιος είδε τις εσωτερικές εκλογές των κομμάτων στις ΗΠΑ με τους πάστορες τις σημαίες και τις παρλάτες,κατάλαβε τι ακριβώς σημαίνει Χαμας αλά USA.

H γεωπολιτική ύφή της μήτρας,γης της Χαμάς η περίκλειστη Γάζα της ένδειας,έχει καθορίσει από πριν την υφή της πολιτικής αντιπροσώπευσης.Αν στην Γάζα υπήρχαν χριστιανοί, η Χαμάς θα ήταν χριστιανική ,αν στη Γαζα υπήρχαν ινδουσιστές η Χαμάς θα ήταν ινδουιστική.

Υπάρχει βέβαια η παράδοξη εκ πρώτης όψεως ,συνύπαρξη διακυρηγμένης βίας,και της δημοκρατικής της νομιμοποίησης.Η Χαμας δεν κάνει ανταρτοπόλεμο,έχει αναλάβει την εξουσία,μη αποκυρήσσοντας την βία,και σε πολλές περιπτώσεις την ασκεί ενεργητικά.

Η βία της Χαμάς δεν έχει να κάνει με την θρησκευτική της ταυτότητα.Δεν απορρέει από αυτήν.Δεν είναι βίαιη επειδή είναι ισλαμική.

Απλούστατα η Χαμάς είναι σύγχρονη,μοντέρνα και πολιτικά updated όσο και άλλες πολιτικές δυνάμεις που αναλαμβάνουν κυβερνήσεις χωρίς να υποστέλουν την δυνητική εντολή βίας,απέναντι και σε αμάχους.Ο Γεωργιανός Σαακασβίλι ορμάει καίει,βομβαρδίζει και το μόνο που καταλαβαίνει είναι Ρώσικα τανκ.Ο Μεντβεντεφ δημόσια πριν μια εβδομάδα,διακυρήσει ότι η Ρωσία θα χρησιμοποιήσει και βία για τα εθνικά της συμφέροντα.Κινέζοι στέλνουν τανκς στο Θιβέτ..Και μόνο το τί γινεται στο διπλανό Κόσοβο να σκεφτούμε,στις σχέσεις με την Σερβία θα καταλάβουμε ότι η Χαμας δεν πρωτοτυπεί.

Ξαναγυρίζουμε στην αρχική εκτίμηση

Η πολιτική ζωή στο παγκόσμιο χωριό θα στηριχτεί σε πολιτικά υποκείμενα πολυδιάστατα.Από τα κόμματα τάξεων,ή πλεγμάτων πολιτικών ιδεών ,πιθανόν να δούμε κόμματα τελετουργιών, ή θρησκειολογικών προσανατολισμών, ή ιδεοληψιών ή και εγκλεισμών.

Σε όποιες χώρες η απλή αναλογική απελευθερώνει τις συλλογικότητες ,τότε προβάλλουν μορφές απρόσμενες

Η νέα δεξιά στην Ευρώπη ήδη εμφανίζεται όχι μόνο με ρατσιστικές αρνητικές αμυντικές θέσεις,αλλά και με θετικά χριστιανικά προτάγματα.Αλλα και στην Ελλάδα,ήδη ο πολιτικός θόρυβος είναι αποκαλύπτικός.Αρχίζει να εμπεριέχει όλο και πιο σαφή θρησκευτικά χαρακτηριστικά.Μια νέα φιλολογία του «ιερού» εμπλουτίζει την καθημερινή πολιτική.

Μια ματιά στα ιστολόγια,ακόμα και τα πιο αριστερά,δεν αποκρύπτει μια καλπάζουσα επέλαση μιας θεολογίας της πολιτικής,με παράδεισους κολάσεις,σατανάδες με υγρό πύρ,με μοναδικά απολυπτικά γεγονότα,με μια σύλλληψη του χρόνου ως διεσταλμένου σήμερα.
Ο ταλμουδιστής Benjamin αρέσει όλο και πιο πολύ,το σε «Συμβάν» του Badiou (νοούμενο ως συμπυκωμένο γεγονός κοινωνικής αναδιάταξης) τσιτάρεται όλο και πιο πολύ.

Στην μεταμοντέρνα Ελληνική κοινωνία,ο ιδιοφυής Ιερώνυμος,αφήνει την αποφατική θεολογία της Ορθοδοξίας , να δράσει υπόγεια στην κοινωνία,σε αντίθεση με τον φαφλατά Χριστόδουλο που ενεπλάκη στην μηχανή του τηλεοπτικού life style.

Η σύλληψη της κοινωνίας γίνεται όλο και πιο μανιχαική.

Η πρωτοπορία της Χαμάς έγκειται στην δημόσια παραδοχή,την ενεργητική αφομοίωση της θεολογίας της.Μια μεταμοντέρνα πολιτική δύναμη που ασκεί την πολιτική προσαρμοσμένη στον «τοπο» της ,αλλά μέσα από μια πολύ προωθημένη μορφή.

Το τι θα γίνει αν τελικά νικήσει η Χαμάς θα έχει πολύ ενδιαφέρον..........






Για την εκκλησία της πεντηκοστής http://en.wikipedia.org/wiki/Pentecostalism
Για την Χαμας http://en.wikipedia.org/wiki/Hamas
Για το Παλεστινιακό από Cynical
http://e-cynical.blogspot.com/2008/12/blog-post_31.html
Για το Παλεστινιακό από Homo Sapiens http://e-homosapiens.blogspot.com/2008/12/vs.html
Για την πολιτική θεολογία της Πεντηκοστιανής εκκλησίας S.Zizek In defence of lost causes p.424
Πολιτική θεολογία Carl Shmit Περιοδικό Λεβιάθαν
Για την μεταμοντέρνα φύση των νέων πολέμων http://en.wikipedia.org/wiki/Fourth_generation_warfare (To link αυτο μας παραδώθηκε από ανώνυμο φίλο του ιστολόγιου,και στην ουσία επεκετείνει τον προβληματισμό σε μια πιο ενδιαφέρουσα οπτική)