Γιατί αρέσει ο Negri στην Μεταρρυθμιστική και Φιλελευθερη Αριστερά

To παράδοξο με την σκέψη της Αριστεράς στον σύχρονο κόσμο είναι ότι η ριζοσπαστικότητα της ,είναι ακριβώς ομόλογη με την ριζοσπαστικότητα του συστήματος το οποίο κριτικάρει.

Οπως μας είπε και ο Ζιζεκ στην Αθήνα,ο καπιταλισμός είναι "το επαναστατικό σύστημα" με την έννοια ,δομικά συνθέτει και ανασυνθέτει σχέσεις.

Βέβαια στα καθ΄ημάς ο ασφυκτικός κρατικοδίαιτος καπιταλισμός ,έχει δημιουργήσει το δικό του πλαίσιο ανατροπής του ,που αναγκαστικά παίρνει την μορφή μιας "κρατικής αριστεράς" με τα χαρακτηριστικά που βλέπουμε όλοι.

Η Αριστερά με μεγάλη άνεση προβάλει την μεταρρυθμιστική της ατζέντα ,ως υπεράσπιση του κρατικού έναντι του ίδιωτικού,κλίνοντας το μάτι στις πιο ευαίσθητες χορδές του "Εθνικού Ακροατηρίου" .

Δυστυχώς τα πράγματα περιπλέκονται ,καθώς προς επιβεβαίωση της Αμερικανικής προελέυσεως της σχολής της Δημόσιας Επιλογής, η κοινωνιολογική ανάλυση των κομμάτων της Αριστεράς ,μας αποκαλύπτει μια "υπερφόρτωση" του πολιτικού δυναμικού από τον χώρο του Κράτους και των ευρύτερων επιχειρήσεων του.

Αποτέλεσμα ,τα δυσδιάκριτα όρια μεταξύ στενού συνδικαλιστικού αιτήματος και ευρύτερης πολιτικής στρατηγικής.

Η ιδεολογική ηγεμονία του σχήματος "κράτος= νησίδα σοσιαλισμού σε ένα ωκεανό καπιταλισμού" είναι ατράνταχτη.

Ετσι η υπολειπη κοινωνία αποκτά τον χαρακτήρα "τουριστικού αξιοθέατου" την οποίο άλλωτε πολύ πετυχημένα (Αλαβάνος) άλλωτε λιγώτερο (Προ Αλαβάνου Σύριζα) υποστηρίζει η αριστερά.

Η δομική απόσταση της Αριστεράς απο το "καπιταλιστικό γίγνεσθαι" αναγκαστικά την ωθεί σε μια λαικιστική πολιτική ,με την οποία όμως δύσκολα θα τα βγάλει πέρα απέναντι στους Μαστερς Αυτιά,Καμπουράκη κλπ.Ακόμα δυσκολώτερα θα αναμετρηθεί με την ανύπαρκτη "ανοσία" του κράτους πρόνοιας ,σε δυνάμεις μικρομεσαίου βεληνεκούς που το οικειοποιούνται ανεξέλεγκτα.Η υπεράσπιση του "ποσοτικού κράτους" πρόνοιας αντί της επινόησης λειτουργιών πρόνοιας είναι προφανώς αδιέξοδη.

Η πολυπλοκότητα των κοινωνικών μορφών και των στρατηγικών διαφυγής και ανόδου που εμφανίζονται στην Ελληνική κοινωνία, μένουν εκτός περισκοπίου αριστεράς ,η οποία προφανώς μπορεί κα "καθαρίσει από το πρώτο ημίχρονο" με τα θέματα ανεργίας των νέων ,χαμηλών συντάξεων κλπ,αλλά θα ζοριστεί να αντιμετωπίσει τα πιο σύνθετα πχ συναινετική εισφοροδιαφυγή,παραπαιδεία,φοροδιαφυγή ,ανάπτυξη όπου προφανώς ανακαλύπτει ότι η "σοσιαλιστική νησίδα" δεν είναι και τόσο σοσιαλιστική,ο δε άγνωστος "ωκεανός" μας αποκαλύπτει τα δικά του πολυνησιακά συμπλέγματα.

Για εμάς τους Αριστερούς πολίτες τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη,αν προσπαθήσουμε να αναμετρθούμε με την θεωρητική πλευράς του "project" μας.

Η φιλελευθερη ακαδημαική κοινότητα,έχει κατακτήσει ευτυχώς και χάρις στους αγώνες γενεών, το δικαίωμα να μεταβληθεί η δικιά της ατζέντα σε ακαδημαική "πειθαρχεία" αφήνοντας σε μας τους υπόλειπους να παρακολουθούμε τις πολιτικές αντιμαχίες να έχουν μεταβληθεί σε ακαδημαικές.

Ο Deleuze τα "ριζ'ωματα" του ,είναι must στην θεωρία ωργανώσεων,η LTV του Marx βρίσκεται και στα πιο απλά εγχειρίδια πολιτικής οικονομίας,εκατοντάδες διδακτορικά για την κλασσική ατζέντα της Αριστεράς κλπ.Τα εθελοντικά περιοδικά θεωρίας είναι μικρά προπλάσματα μεγαλοπρεπών ακαδημαικών σταδιοδρομιών.

Ο Negri λοιπόν δίνει μια ενδιφέρουσα οπτική για τα ζητήματα μας

Κατ'άρχάς

-Μας προσφέρει μια επιθετική ανάγνωση του παγκόσμιου γίγνεσθαι ως μιας διαδικασίας που ενσωματώνει με ένα στρεβλο και ατελή τρόπο τις εμμενείς επιθυμίες των ανθρώπων.Με την έννοια αυτή η κοινωνική αλλαγή πρέπει να ωθήσει το σύστημα στις ονομαστικές του σταθερές παρά να αναζητήσει την αναδίπλωση.

-Αναγνωρίζει την απομείωση του εθνικού κράτους ,ως αναπόφευκτη διαδικασία διπλής όψεως,η οποία εμπεριέχει 'εμμενώς" το πρόπλασμα μιας επαναστατικής λύσης

-Αναδεικνύει την παράνομης μετανάστευσης ως αυτόνομης επαναστατικής διαδικασίας,που ανατρέπει τις σταθερές του εθνικού κράτους ,αλλα και κάθε σταθερού πολυκρατικού σχηματισμού.

-Διερευνά με ριζικό τρόπο τα ζητήματα της νέας άυλης οικονομίας,οχι τόσο από την οικονομική της πλευρά ,όσο αναλύοντας τις επιπτώσεις στους τρόπους που διαμορφώνεται η "υποκειμενικότητα".

-Ολα αυτά γίνονται με ένα χειμαρώδη "μεταμοντέρνο" τρόπο,εν είδει πνευματικού puzzle,οπου τα πάντα είναι αυτόνομα αλλά και συνδεδεμένα.Οι πηγές του ανατρέχουν σε ένα τεράστιο υλικό από όλες της διανοητικές περιοχές, σε ένα σαφές υπόστρωμα Deleuze και Spinoza.Το εμβόλιμο κεδάλαιο του για την εικονομαχία και την σημασία της στο Βυζάντιο,είναι ενδεικτικό του εύρους των πηγών του.

-Τα πολιτικά του προτάγματα είναι απλά:Κατοχυρωμένη και αδιαμφισβήτη νομική υπόσταση του "παγκόσμιου πολίτη" σε κάθε άνθρωπο αυτής της γης.Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους

-Η βιογραφία του Negri ταυτόχρονα παραπέμπει στον αντίποδα της σύχρονης υβριδιακής μορφής του Αριστερού Ακαδημαικού,που ισορροπεί ανάμεσα στην ακαδημαική ρουτίνα,και την αυτονόητη ακαδημαική ελευθεριότητα,την οποία σηματοδοτεί ιδιοτελως ως "προοδευτικότητα" .

Οπως είπαμε είμαστε πολίτες με το δικαίωμα να συνθέτουμε ατελώς ίσως αυτό που αντιλαμβανόμαστε,χωρίς να μπορούμε να τα αναλύσουμε επαρκώς

Τα παρακάτω links περιέχουν μερικές πυκνές αξιολογήσεις του έργου του Negri

http://www.theseis.com/76-/theseis/t79/t79f/autokratoria.htm (Α.Γαβριηλιδης)

http://www.lrb.co.uk/v23/n19/bull01_.html (Μ.Bull)

http://thrymmata.blogspot.com/2007/03/blog-post.html (M.Μπουντουρίδης)

6000 εκπαιδευτικοί σε απόσπαση!!Η αποκρουστική όψη του παρεοκρατικού συστήματος στην Μέση Εκπαίδευση

ΤΑ ΝΕΑ
ΑΙΧΜΕΣ 15/5/08 ] Πλυντήριο ρουσφετιού
Του Χρήστου Κάτσικα xkatsikas.gr xkatsikas@xkatsikas.gr

Το φαινόμενο «ρουσφέτι Άγιος Ευστράτιος» δεν είναι το μοναδικό.

Τα τελευταία χρόνια πολλά δυσπρόσιτα σχολεία μετατρέπονται σε πλυντήρια ρουσφετιού από το ΥΠΕΠΘ, που με αυτόν τον τρόπο «εξυπηρετεί» ένα τμήμα εκπαιδευτικών.

Το 2005 στο Γυμνάσιο Βραγκιανών Καρδίτσας για 11 μαθητές στάλθηκαν 40 καθηγητές, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων, αφού περίσσευαν, την επόμενη μέρα «τακτοποιήθηκαν» κεντρικά. Κάμποσα χιλιόμετρα βορειότερα, στο Γυμνάσιο των δυσπρόσιτων Ριζωμάτων Ημαθίας με 70 μαθητές μισθοδοτούνταν 44 εκπαιδευτικοί.

Ένα μικρό μέρος έμεινε να υπηρετήσει κάτω από πραγματικά δύσκολες συνθήκες και οι περισσότεροι αποσπάστηκαν για τις «ανάγκες της υπηρεσίας» κοντά στο σπίτι τους επωφελούμενοι από τα πολλά- πολλά μόρια των Ριζωμάτων.

Ωστόσο, όλα αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου καθώς, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο αιρετός του ΚΥΣΔΕ Θεόφιλος Σακαλίδης, «κάθε χρόνο πάνω από 6.000 εκπαιδευτικοί μετατίθενται και αποσπώνται σε Γραφεία, Διευθύνσεις κ.λπ. χωρίς κανέναν έλεγχο από τα συλλογικά όργανα των εκπαιδευτικών με ευθύνη της διοίκησης του ΥΠΕΠΘ που μαντάρει, μοντάρει και «τακτοποιεί». Η ομηρεία είναι εδώ

Ανευ σχολίων................................

Ο αφόρητος και επικίνδυνος Κονφορμισμός της Τηλεοπτικής Φιλανθρωπίας.Α.Μητρόπουλος

Το ιστολόγιο αυτό,προφανώς δεν έχει φιλοδοξίες τηλεκριτικού
Η περιρρέουσα πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα,συγκροτείται όμως σε μεγάλο βαθμό από την τηλεόραση.

Μια από τις φιγούρες με την μεγαλύτερη παρουσία στα πρωινά "παράθυρα" είναι ο Α.Μητρόπουλος.Η θεματολογία του είναι κεντρική ,το εργατικό Δίκαιο,το Ασφαλιστικό.
Η συχνότητα εμφανίσεων ,είναι επιπέδου Μενεγάκη,κάτι που μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο ΑΜ προσφέρει αξιοπρόσεκτα επίπεδα τηελεθέασης,καθώς οι τηλεδίαυλοι δεν είναι τόσο αθώοι στους προσκεκλημμένους τους.

Η Φιλανθρωπία είναι μια θαυμάσια ανθρώπινη εκδήλωση,που βασίζεται στο περίσευμα προσφοράς από αυτούς που μπορούν στους εκάστοτε αδύναμους.
Η προσφορά όμως αυτή ,έχει μεγαλύτερη αξία ,όταν συνοδεύεται από τον ανάλογο σεβασμό προς τους αδύναμους.Ενας κώδικας απόλυτης λιτότητας συνοδεύει τον Φιλάνθρωπο ,αλλιώς η πράξη του έχει ένα υπόρρητο Ναρκισισμό,μια απάνθρωπη επίδειξη υποτιμητικής λύπης.
Ο ΑΜ παρουσιάζει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μιας φανφαρόνικης και επιδεικτικής Φιλανθρωπίας

Θα του συγχωρήσουμε την μονοδιάσταατη αντίληψη του οικονομικού γίγνεσθαι ,ως μονοσήμαντη διευθέτηση νόμων και νομοσχεδίων,λογω επαγγελματικής μονομέρειας .Σύμφωνα με αυτά που υπονοεί,θα κάνουμε μια Συντακτική Συνέλευση και θα κυρήξουμε Σοσιαλισμό.Θα κάνουμε νόμους θα αυξήσουμε τους μισθούς,και όλα θα ρολάρουν.

Δεν μπορούμε όμως να ανεκτούμε το συνεχή ,ανυπόφορο,συμπονετικό λόγο προς τους νέους,που έχει την μορφή της αυτοπληρούμενης προφητείας

Ο κύριος καθηγητής συνεχώς διακυρήσσει;- Παιδιά έτσι και δε γίνετε σαν και μένα ,(Δημόσιος Λειτουργός) είστε χαμένοι .Δεν ξέρω τι θα κάνετε πάντως δεν είστε καλά.

Οι καλές δουλειές είναι στο δημόσιο,αλλά αφού όλοι δεν μπορούν τις έχουν όλοι,το αποτέλεσμα είναι απλό:Η απόλυτη μαυρίλα.

Η ζωή στην Ελλάδα είναι δύσκολη και πρέπει να παραμείνει έτσι,αλλιώς εμείς που τα καταφέραμε τι διάολο κάναμε?

Το ιστολόγιο αυτό,δεν έχει σχέση με την ανάλαφρη ροζ αισιοδοξία,και δεν κινείται στον αποστηρωμένο χώρο των αυτόκλειστων.

Η αυτιστική απόσυρση από τον πόνο και τό άλγος της καθημερινότητας,είναι ισοδύναμη με την επινενοημένη απαισιοδοξία.

Ο κώδικας όμως μιας ισότιμης αντιμετώπισης του οιουδήποτε,εμπεριέχει την καλιέργεια της έμφυτης ανθρώπινης δύναμης για ζωή και όχι την απομείωση της.

Για όσους έχουμε την τιμή ,να συναλλασόμαστε με τους συνανθώπους από τις φτωχές χώρες του τρίτου κόσμου,ανακαλύπτουμε την φινέτσα περηφάνεια του αγωνιζόμενου,που θέλει και θα επινοήσει το μέλλον του ,σε μορφές και τρόπους που η ευημερούσα ραστώνη μας μας εμποδίζει να δούμε.

Ο ΑΜ ,απαγορεύει καθημερινά,την δημιουργική αναζήτηση του μέλλοντος των νέων,μακρυά από το προσωπικό του μικρόκοσμο,μέσα στον οποίο ακκίζεται μεγαλοπρεπώς

Τι καλά που δεν υπήρχαν Μητρόπουλοι όταν εγώ έψαχνα για δουλειά(σε επίπεδο σημερινών μισθών ήταν ανασφάλιστη των 500 Ευρω΄)!!!

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2008

Η μισθωτή εργασία είναι ένα πολύ νέο φαινόμενο στην ανθρώπινη ιστορία
Στα μέσα του 19 αιώνα ,όμως η μισθωτή εργασία ,γίνεται το αντικείμενο της μελέτης των διανοουμένων,αλλά το κυριώτερο οι μισθωτοί αντιλαμβάνονται τον βασικό τους ρόλο όχι μόνο στην κοινωνία,αλλά και στην ιστορία.
Ολα λίγο πολύ είναι γνωστά
Ενας ιδιοφυής αδέσποτος Γερμανός διανοούμενος,μελετάει την πιο ανεπτυγμένη εργατική τάξη της εποχής του,στην Αγγλία,και προσπαθεί να διατυπώσει (μέσα από συνεχή διανοητικά βήματα) μια συνεκτική διεπιστημονική θεωρία για την ιστορία,την ανθρωπότητα,την εργατική τάξη.
Ταυτόχρονα οι μισθωτοί εργάτες ,αντιλαμβάνονται το μέγεθος τους,και δημιουργούν ομάδες,συνδικάτα για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα.Η τιμή του προιόντος που πωλούν πρέπει να είναι αποτέλεσμα μιας διαφανούς ισότιμης συμφωνίας.
Από τότε μέχρι σήμερα,κύλησε πολύ νερό ,αλλά και πολυ αίμα.
Ετσι γίνεται ,η ιστορία και η πρόοδος είναι γεμάτη επιτυχίες,πτώσεις,τραγωδίες
Που είναι η μισθωτή εργασία σήμερα;
Δύσκολο να απαντήσεις με μια λέξη
Μισθωτός είναι και το μεσαίο στέλεχος μιας εταιρείας στην Στοκχόλμη,μισθωτός και ο σεκιουριτάς που χάνει την ζωή του ,σε ληστεία στην Αθήνα.
Μισθωτός είναι ο Γάλλος υπάλληλος της France Telecom με το διαμέρισμα στο Παρίσι,το εξοχικό στην Νίκαια,τα παιδιά στα Ensead,μισθωτός και ο Αφρικανός μεταφορέας του ΙΚΕΑ στην Αθήνα.
Οι διαφορές πια ,εντός της εργατικής τάξης (στην ευρεία σημερινή έννοια) είναι πια μεγάλες
Τα παράδοξα πολλά.
Το κυριώτερο ,ομάδες μισθωτών που μέσα από τις πιο αντιφατικές ιστορικές διαδρομές απολαμβάνουν ένα υψηλό επίπεδο ζωής,οικειοποιούνται τον λόγο και τα αιτήματα των πιο αδικημένων εργατών ,για να διατηρήσουν τα πιο παράλογα.
Ταυτόχρονα άλλες ομάδες μισθωτών ,εγκλωβίζονται σε εργασίες χωρίς μέλλον,με απαράδεκτες αμοιβές και συνθήκες.
Το νέο σε σχέση με την εποχή του Marx είναι ότι η πολιτική και ο διάλογος για την εργασία ,είναι και αυτό ένα νέο προιόν.Η υπεράσπιση της εργασίας έγινε επάγγελμα,και για τους masters του είδους,αλοίμονο μας!, τα προβλήματα των μισθωτών είναι μια θαυμάσια αυτοπληρούμενη προφητεία.
Το πως διαλεγόμαστε και τι κάνουμε ως μισθωτοί ,είναι κομματάκι δύσκολο να το πεις.
Θα εκφράσω αυτήν την αμηχανία μου,πηγαίνοντας βουβός στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ,αλλά η καρδιά μου θα είναι με τους Μοτομάγγες,τα παιδιά των delivery που κάνουν μοτοδιαδήλωση το απόγευμα.

Ασκήσεις νοημοσύνης:Ε.Παπαδάκη,Μ.Πιμπλής

Στα ΝΕΑ της 23/4 ο Μ.Πιμπλής και η Ε.Παπαδάκη μας προσφέρουν δύο άρθρα,που συνυπάρχουν στην ίδια σελίδα.

Οι δύο αρθρογράφοι ,ασχολούνται με δύο θέματα "ταμπού" της Αριστεράς ,την Βενεζουέλα και την Αγορά Εργασίας .

Οσον αφορά την Βενεζουέλα και τον Τσάβες ,είναι γνωστό ότι η Ελληνική Αριστερά κινείται σε συμφραζόμενα Λιακόπουλου.Επειδή η χώρα είναι μακρυά,τα σχετικά ονόματα είναι εξωτικά μπορούμε να φαντασιωνόμαστε ότι θέλουμε.

Το ότι ο Τσάβες "παιζει" με την τιμή ενός ορυκτού,(βυθίζοντας την υπόλοιπη οικονομία στο χάος) και το πλεόνασμα το διανέμει για την ανακούφιση των αδυνάτων,το βλέπουμε και σε λιγώτερο μακρινές χώρες.Η Αλγερία δεν είναι δα και τόσο μακρυά.Ασε που η Σαουδική Αραβία προσφέρει στους πολίτες της ,ένα σουηδικού τύπου μοντέλο Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης.

Τέλος ενώ ο Τσίπρας έχει στο γραφείο του ένα αντίγραφο του τελευταίου βιβλίου του Zizek, δεν του "σφύριξε" κανείς για το πως χαρακτήρισε τον Τσάβες ,στην διάλεξη του στο Καποδιστριακό τον περασμένο Νοέμβριο;

Ο Μ.Πιμπλής μας προσφέρει μια χρήσιμων σκέψεων για το θέμα.

Οσον αφορά την συζήτηση για την Αγορά Εργασίας στην Ελλάδα,είναι φανερό ότι αυτή αναγκαστικά γίνεται σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον για την πλειονότητα των μισθωτών του Ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα.

Αντί όμως να δούμε γιατί τέλος πάντων ,η απασχόληση στην Ελλάδα παίρνει αυτές τισς μορφές,και πως μπορούμε ρεαλιστικά να τις αναβαθμισουμε, εμείς κινούμαστε με όρους τηλεοπτικής ηθικολογίας με τις προφανείς νομικές λύσεις του Μητρόπουλου.

Οπως αναμενόταν (τουλάχιστον σε μερικούς) η επιτροπή "Κουκιάδη" επεξεργάζεται κάτι ευρύτερο και πιο σύνθετο από ότι η εφήμερη δημοσιότητα μας παρουσιάζει.

Η Ε.Παπαδάκη ,μια δημοσιογράφος που απευθύνεται πάντα στην νοημοσύνη των Φιλελεύθερων Αριστερών μας παρουσιάζει την ουσιά του θέματος.

Κλικ στον τίτλο