Αντιφάσεις για το υπέδαφος: Chavez goes to Skouries

Ο θάνατος του Τσάβεζ άφησε ενδιαφέροντα ταξινομικά ζητήματα :Με αναμφισβήτητες επιτυχίες στην μείωση της φτώχειας, με αποδεδειγμένα επιτεύγματα στην αναδιανομή , ταξινομείται στην αριστερά. Ωστόσο υπάρχει μια συσχέτιση η οποία δημιουργεί μια άλλη οπτική: ο Τσάβες αναδιανέμει ένα πλούτο τον οποίο σωρεύει λογιστικά μέσω μιας τεχνικά απλής διαδικασίας. Από τις εισπράξεις του πετρελαίου διοχετεύει όλο και μεγαλύτερα ποσά στις πληβειακές μερίδες του πληθυσμού. Η " πετρελαϊκή " δομή της οικονομίας του, του δίνει την δυνατότητα για αυτές τις μεταβιβάσεις. Είναι η ίδια δομή που επιτρέπει στην Σ. Αραβία, η οποία ιστορικά και πολιτειακά ευρίσκεται στον αντίποδα, να κάνει αντίστοιχες μεταβιβάσεις και να επιτυγχάνει καλύτερες επιδόσεις στην μείωση της ανισότητας, όπως αυτή καταμετρείται μέσω του δείκτη Gini (πηγή).Στην κατανομή του πλούτου είναι φανερό πως η δομή της οικονομίας παίζει ρόλο. Μια οικονομία με σταθερές ροές εξωτερικού συναλλάγματος από μια πρώτη ύλη έχει μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας. Ορθά η ελληνική αριστερά εντάσσει τον Τσάβεζ σε μια αφήγηση μιας παγκόσμιας αριστεράς, όμως η αποσιώπηση τού απλού μηχανισμού αναδιανομής, υπονοεί ότι είναι δυνατόν σε κάθε οικονομία να πραγματοποιούνται τέτοιες μεταβιβάσεις , ως τελικά όλα να είναι ζήτημα πολιτικού συσχετισμού.

Ο θάνατος του Τσάβεζ συνέπεσε με εσωτερικές διεργασίες , σχετικές με τον ορυκτό πλούτο. Η ΑΟΖ με τα πετρέλαια της και οι Σκουριές με το χρυσό είναι αντικείμενο διαφωνιών και συζητήσεων. Έχω την γνώμη πως οι συζητήσεις για τον πλούτο του υπεδάφους έχουν μια βαθύτερη ιδεολογική διάσταση με στοιχεία αρχαιότητας. Η βασική ιδέα πως ο κρυμμένος πλούτος , ο οποίος ως θεία δωρεά θα προσθέσει ροές στα δημόσια οικονομικά, ενισχύει τις πιο αταβιστικές πλευρές της κοινωνίας και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως στην σχετική φιλολογία πρωτοστάτησαν φωνές από τον περίβολο της λαικιστικής ακροδεξιάς (πηγή)

Ωστόσο υπάρχει μια άλλη διάσταση: Το πετρέλαιο , το οποίο είναι ορυκτός πλούτος που δυνητικά στο μέλλον θα προστεθεί είναι αντικείμενο πλειοδοσίας ενώ ο χρυσός που είναι πλούτος που γρηγορότερα θα εισρεύσει πολύ γρηγορότερα είναι σημείο έντονης διαμάχης. Η διάφορα είναι χαώδης. Μάλιστα στην επιχειρηματολογία γίνονται ενδιαφέροντα άλματα. Αν στην Χαλκιδική διακυβεύεται ο υδροφόρος ορίζοντας, το δάσος ενώ ταυτόχρονα η ιδιοκτησία είναι μέρος της ελληνικής ολιγαρχίας τότε το φυσικό αέριο ή πετρέλαιο που δυνητικά θα αντληθεί θα γίνει χωρίς περιβαλλοντικό κίνδυνο  (πηγή)και στην ιδιοκτησία θα είναι κανένα αυτοδιαχειριζόμενο σχήμα;

Αν προεκτείνουμε τις αντιρρήσεις για τις Σκουριές , με τυπική αυστηρότητα και στοιχειώδη γνώση του περιβαλλοντικού  κινδύνου μιας παραγωγικής γεώτρησης μεγάλου βάθους, τότε είναι προφανές ότι η συζήτηση για την ΑΟΖ περισσεύει. Κάποιος συγκροτεί μια αφήγηση με απαράδεκτους χρυσούς και αποδεκτά πετρέλαια με επινοημένες συσκοτίσεις στα όρια της δημαγωγίας.

Η Συριαική αριστερά , ακριβώς την ώρα που προσπαθεί να περιγράψει μια έξοδο με το στοιχείο της παραγωγικής ανασυγκρότησης, κάνει μια ακατανόητη υποχώρηση, μεταφέροντας το επίδικο από το επίπεδο μιας τεχνικής διαύγασης ενός σύνθετου οικονομικού κοινωνικού ζητήματος, στο επίπεδο των ιδεολογημάτων. Και επειδή τα ιδεολογήματα έχουν να κάνουν με το προνομιακό χώρο της ακροδεξιάς, το έδαφος και το υπέδαφος , θα χάσει από χέρι. Αν η εκμετάλλευση του υπεδάφους , δεν κατανοηθεί ως σύνθετη διαδικασία με αναγκαστικούς υπολογισμούς οι οποίοι ενίοτε βγάζουν μερικά πλην για μερικές ομάδες, τότε θα κατανοηθεί ως φυσική θεία δωρεά η οποία με αμόλυντο μεταφυσικό τρόπο χαρίζεται στο προαιώνιο εδαφικό έθνος της ακροδεξιάς. Η ανακοίνωση για την ακύρωση μιας εξορυκτικής διαδικασίας η οποία εκπληρώνει τις τυπικές διαδικασίες, υπονομεύει εκ προοιμίου οποιαδήποτε μελλοντική επένδυση στο υπέδαφος. Αν υιοθετηθεί αβίαστα η πλοκή των αντιρρήσεων για τις Σκουριές , η ευθεία ειλικρινής στάση είναι να σταματήσει εδώ και τώρα η πλειοδοσία για τα πετρέλαια. Είναι η πιο έντιμη στάση.

Αν ο Τσάβεζ έκανε τέτοιες δραστικές αναδιανομές , το οφείλει και στο υπέδαφος του. Αν κάποιοι φαντασιώνονται παραγωγική ανασυγκρότηση και αναδιανομή χωρίς ορυκτό πλούτο και την συνεπαγομένη τεχνική, οικονομική και κοινωνική περιπλοκή κάνουν λάθος ή τέλος πάντων κινούνται εντός της ακροδεξιάς αρμονικής εδαφικής ιδέας. Εκτός εάν σηματοδοτούσουν αυτή την ανασυγκρότηση ως ρομαντικό τεχνολογικό άλμα προς μια απόλυτη οικολογία των μηδενικών οχλήσεων .Αν όμως γνωρίζουν την περίπλοκη και την αποσιωπούν πρόσκαιρα, ταυτόχρονα πλειοδοτώντας σε ΑΟΖ, τότε υπονομεύουν το ίδιο το σχέδιο τους: τόσο ως προς το περιεχόμενο του όσο , κυρίως , ως προς την αξιοπιστία του.

Εικόνα: http://ferrebeekeeper.wordpress.com/2012/10/03/

Αριστερό Ρεύμα: Συμβολή στο Φιλελευθερισμό μέσω έκτασης

 

 

Αναγκαστικά τα ερεθιστικά νέα έρχονται από το χώρο του Σύριζα. Η " απότομη ωρίμανση" δημιουργεί κινητικότητα και καινοτομία.  Η οριοθέτηση του Αριστερού Ρεύματος μέσω μιας εκλογικής λίστας, δημιούργησε μια μικρή αναταραχή, την οποία ορισμένοι σχολιαστές μάλλον διόγκωσαν: χαρακτηριστική περίπτωση ο Ανδρέας Πανταζόπουλος ο οποίος σε ένα ενδιαφέρον άρθρο στο Βήμα , διαβλέπει ως ανασταλτικό παράγοντα για μια " σοσιαλδημοκρατικοποίηση " την ύπαρξη των αριστερών συνιστωσών (πηγή).
Υποστηρίζω ότι η ωρίμανση ή τέλος πάντων προσέγγιση του Σύριζα προς ένα Ευρωπαϊκό αριστερό φιλελεύθερο κόμμα διευκολύνεται παρά εμποδίζεται από την παγιοποίηση μιας τυπικής  τάσης με ευρωσκεπτικιστικά και εργατικιστικά προτάγματα , στις σημερινές συνθήκες.

Έκταση

Για την κατανόηση των ιδεολογικών ρευμάτων εντός Σύριζα είναι αναγκαίο να αναλυθεί ο αναγκαστικός εκτακτικός χαρακτήρας του κόμματος αυτού. Ως εκτατική   ας κατανοήσουμε την δομή με την οποία εμφανίζονται τα πολιτικά επίδικα για ένα κυβερνητικό κόμμα στην σημερινή συγκυρία. Στην οπτική ενός κόμματος με αξιώσεις διεύθυνσης ενός κράτους, δημιουργούνται πολύπτυχα  επίδικα με μορφή συνεχούς. Παρότι η αυτοσυντήρηση των κομμάτων επιβάλει τα ζητήματα  να προβάλουν τον αξεπέραστα διλληματικό χαρακτήρα των αποφάσεων, η κυβερνητική θέση αυτομάτως τα θέτει σε ένα χώρο συνεχούς με πολλαπλές δυσδιάκριτές επιλογές. Η πρόσφατη επίσκεψη του Τσίπρα στην Λ.Αμερική ανέδειξε τον πυρήνα του  ζητήματος. Η επίσκεψη μπορεί  να παραμένει εσαεί αντικείμενο ερμηνείας ακριβώς γιατί οι κρατικές πολιτικές σε Αργεντινή και Βραζιλία έχουν τέτοιο εύρος κατευθύνσεων , έτσι ώστε όλοι μπορούν να συμφωνούν και να διαφωνούν επιλεκτικά. Τυπική περίπτωση ο Λούλα: εκτός ΚΚΕ  αποτελεί πρότυπο για όλους.

Η επίσκεψη στην Λ. Αμερική είναι απολύτως πετυχημένη, ακριβώς γιατί ο Συριζα έβαλε υποθήκη στη δυνατότητα να διαχέεται σε ένα πλήθος πολύπτυχων επιλογών, οι οποίες μόνο εκ των υστέρων μπορούν να σχηματοποιήσουν ένα συνεκτικό πλαίσιο. Μετά την συναίνεση της Λευκωσίας (πηγή)  και την Λατινοαμερικανική διάχυση, ο Σύριζα απέκτησε το μεγαλύτερο ιδεολογικοπολιτικό εύρος που έχει οποιοδήποτε αριστερό κόμμα στην Ευρώπη. Μάλιστα,  η διακριτική αλλά σαφής απουσία του στην υπεράσπιση των "εκτός αστικής νομιμότητας " καταλήψεων στην Κυψέλη και Βίλα Αμαλία τον κατατάσσουν πλέον στην πιο θεσμική πλευρά της αριστεράς.

Στο πλαίσιο αυτό οι αριστερόφωνες δυνάμεις που συμπληρώθηκαν στη λεγόμενη  λίστα λειτουργούν ως στοιχείο που απλώς εντείνει το εύρος προς τα αριστερά. Το ΑΡ δεν μπορεί να ειδωθεί ως ιδεοπολιτικό ρεύμα με αξιώσεις επικράτησης  εν' όψει μιας τυπικής εσωκομματικής σύγκρουσης γιατί πλέον λειτουργεί ως συστατικό μιας αμφίπλευρα διευρυνόμενης πολιτικής πρότασης. Είναι η αναγκαστική ,τελετουργική ,αριστερή εκδοχή την οποία κάθε σοβαρό κεντροαριστερά κόμμα υποχρεούται να έχει. Αν η ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα που διακινείται στην Ισκρα είχε την παραμικρή αξίωση ισχύος , θα έχει προσεγγίσει προ πολλού το αντίστοιχο ρεύμα Αλαβάνου εκτός και ανταγωνιστικά προς τον Σύριζα, καθώς στην ονομαστική της αξία η πλατφόρμα αυτή συνιστά σαφώς ανταγωνιστικό ευθέως ασύμβατο  πρόγραμμα προς την κεντρική ευρωιδέα των Μηλιού  Δραγασάκη. Μπορούμε να πούμε πως στην τρέχουσα συγκυρία, οι ιδέες στο εσωτερικό του Σύριζα δεν έχουν αιχμές αντιμαχίας , αλλά αξιώσεις απλής παρουσίας σε ένα χώρο  παράθεσης ,εμφάνισης και εκφώνησης  διαφόρων σχημάτων πολιτικής .Διάφορες ριζοσπαστικές φωνές που νομιμοποιούν την παρουσία τους ως πολιτική σε ένα συνεκτικό πρόγραμμα "εισοδισμού" και εσωκομματικής επικράτησης αλά 1935 , απλώς επιβεβαιώνουν τον μελαγχολικό τόνο που μπορεί να πάρει προσκόληση στο παρελθόν. Για τα ριζοσπαστικά αυτά ρεύματα θα ήταν χρήσιμη  , η  κατανόηση  του σύγχρονου κομματικοκρατικού φαινομένου ως θεμελιακή οντική διαχείριση της αναπαράστασης η οποία διαφέρει από την κοινωνική παρουσία (κινήματα ισότητας)  όπως η ανάλυση γίνεται στον Μπαντιού  (1).Αλλά αυτόν τον ξέχασαν και οι συνεργάτες στις αγγλόφωνες μεταφράσεις του. Στο συνεχές αυτό , η κομματική ενδυνάμωση  της πλατφόρμα  Ισκρα ,δεν θα αφαιρέσει νομιμοποίηση από τις κυρίαρχες τάσεις αλλά θα πυροδοτήσει την αντίστοιχη ενδυνάμωση των πιο ευρωπαϊκών και φιλελεύθερων φωνών. Η εκτατική φύση της πολιτικής του Σύριζα λειτουργεί ως ενισχυτής της έντασης όλων των απόψεων ως παράλληλη εκφώνηση και όχι ως περιοριστικό πλαίσιο το οποίο θα ωθούσε τις ίδιες απόψεις σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, μια τυπική εσωκομματική σύγκρουση.

Η λατρευτική ευμένεια προς τον τυπικό Left Liberal Icon Λούλα, η διακριτική αλλά σαφής υποστήριξη προς τον οιονεί ημιμνημονιακό Χριστόφια, η ευπρόσδεκτη απόσταση από τον πετρελαϊκό Τσάβες (παρέκβαση) , οριοθετούν τον Σύριζα σε ένα πιο λειτουργικό ιδεολογικό στίγμα. Το ενδιαφέρον είναι πως τα αριστερόφωνα ρεύματα που μιλάνε τις πιο αναχρονιστικές διαλέκτους , έστω και αν στην ονομαστική τους αξία τους  διακινούν ένα "anti liberal" ρεπερτόριο , αφ' ενός μεν , λόγω της θεμελιακής συμμετοχής τους σε ένα κρατικοκομματικό σχήμα   αφ' ετέρου δε ,λόγω της τελετουργικής σχεδόν οιονεί διακοσμητικής παρουσίας τους τελικά θα παίξουν τον ρόλο καταλύτη στην περαιτέρω "ωρίμανση"

Παρέκβαση: Λούλα εναντίον Τσάβες
Ο αναγκαστικά εξωτικός χαρακτήρας που παίρνουν οι διάλογοι για την Λατινική Αμερική , υποβαθμίζουν την απόσταση που έχουν τα δύο διακριτά πολιτικά σχέδια. Ο Τσάβες αντιπροσωπεύει μια σχετικά απλή διαδικασία αναδιανομής καθώς το 95 % των εξαγωγών και το 45 % των κρατικών εσόδων προέρχονται από το πετρέλαιο. Η φύση της οικονομίας παρέχει στο φιλολαϊκό Τσάβες βαθμούς ελευθερίας αδιανόητους. Ταυτόχρονα καλό είναι να απομαγευτεί η αναδιανομή σε ένα κράτος πρώτων υλών. Στην Σαουδική Αραβία το κοινωνικό κράτος δεν είναι καθόλου μικρό, η δε πρόσφατη "άνοιξη "αντιμετωπίστηκε με "πολιτικά μέσα" καθώς διπλασιάστηκαν σε μια νύκτα τα πάσης φύσεως επιδόματα προς τους πολίτες. Τα επιδόματα αυτά δεν είναι καθόλου αμελητέα και ποικίλλουν από 300-400 δολάρια ανα παιδί, ενώ η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική δημόσια και η υγεία πλήρως δωρεάν. Με μια έννοια η αναδιανομή και κοινωνική προστασία που εξασφάλισε ο Λούλα είναι απείρως πιο δύσκολη καθώς γίνεται σε μια οικονομία με πολύ μεγαλύτερη διασπορά πόρων και αντιθέσεων.Για την δυσανεξία προς τον Τσάβες ο καταστατικά αντιφιλελεύθερος Negri αφιερώνει ολόκληρο κεφάλαιο όπου με ρητή σαφήνεια προκρίνει Λούλα ( Good Bye Mr.Socialism  p 150-163)  ο δε Zizek έχει κατονομάσει τις οικονομίες Σαουδικής Αραβίας και Βενεζουέλας ως διεθνείς κερδισμένους μιας οικειοποίησης  ενός πλούτου χωρίς αξία.( Living the end times p 241)

 

(1) A Badiou Theoretical Writings p 78 ,155-16 , Βeing and Event p 107-108. Νύξεις με βάση αυτήν την τεκμηρίωση εδώ και εδώκαι εδώ

Καλως ήρθατε στον κόσμο της πολυπλοκότητας.Ο Τσάβες και η ελληνική μυθολογία

Ενα από τα συνήθη θύματα της κοινής λογικής είναι η συνθετότητα.Η πιθανότητα μια κατάσταση η θεωρεία να μήν είναι συμπαγής,ενιαία,πολυτροπη,με πολλές ενδεχομενικότητες είναι στατιστικά μικρή στον δημόσιο λόγο.

Ο όλο και πιο συχνά τιμώμενος (για μερικές αποσπασματικές του απόψεις) απο την Αριστερά,φιλοεθνικοσοσιαλιστής Καρκ Σμιτ,έγραψε ένα μικρο βιβλιαράκι ,την Πολτική Θεολογία,και μας παρουσίασε με εύληπτο τρόπο ,πως όχι μόνο η κοινή πρόσληψη αλλά πολλες και η πολιτική επιστήμη στην ουσία διαχειρίζεται έννοιες και κατηγορίες που προέρχονατι απο την Θεολογία (ατυχώς μια μετάφραση της Πολιτικής Θεολογίας απο το περιοδικό Λεβιάθαν έχει εξαντληθεί)

Τουτων δοθέντων ,άντε τώρα να εξηγήσεις στον κάθε θρησκόληπτο πως ο Τσάβες είναι

-Ο πιο αδιαμφισβήτητα δημοφιλής ηγέτης στην Λατινική Αμερική
-Κάνει αδιάβλητες εκλογές και δημοψηφίσματα που κερδίζει σχεδόν πάντα και όταν τις χάνει το αναγνωριζει ευθαρσώς
-Μιλάει στην παγκόσμια κοινότητα με ένα αρχαικό αντιαμερικανισμό,που δεν λαμβάνει υπ’οψιν του τις αντιφάσεις αυτής της χώρας
-Προσπαθεί να εντάξει με τον πιο παραγωγικό τρόπο μοναδικό στην Λ.Αμερική , στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χωρας του τους πιο αδικημένους,από τους οποίους αντλεί και ισχύ.
-Ταυτόχρονα στην διαχείριση του μη πετρελαικού τομέα της οικονομίας του,τα εχει κάνει μαντάρα (πληθωρισμός,ανεργία,κλπ) και παίζει με τους θεσμούς της χώρας του.
-Κυβερνάει μια χώρα που εξ ορισμού λόγω μονοδιάστατης οικονομίας πετρελαίου έχει μοναδικά χαρακτηριστικά (Αλγερία, Σαουδική Αραβία ,Ιραν ,Εμιράτα, Ρωσία,Καζακσταν όλες είναι μοναδικές ανεπανάληπτες ομοίως).
-Στις μονοδιάστατες οικονομίες ενδημούν η αυταρχικότητα,αλλα και η καλή αναδιανομή ταυτοχρόνως.Το κοινωνικό κράτος στην Σαουδική Αραβία για τους πολίτες του (οχι τους μετανάστες) είναι σχεδόν προκομμουνιστικό.

Με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά η ένταξη του Τσάβες σε στρατόπεδο είναι παρακινδυνευμένη.

Το πρόβλημα γίνεται πιο δύσκολο ,καθώς ο κάθε θρησκόληπτος δεν είναι εύκολο να διακρίνει την εξής αντίφαση.

Η εξόρρυξη πετρελαίου είναι τεχνικά πολύ περίπλοκη,με τόσα εγγενή ρίσκα,που μπορεί να τα πάρει κάποιος που είναι ήδη ισχυρός.Δηλαδή η ισχυροποίηση των πετρελαικών εταιρειών δεν είναι του τραπεζικού τύπου( έλλειψη ελέγχων ή επι τούτου απορρύθμιση) ,αλλά προέρχεται από μια μακρόχρονη τεχνολογική εξέλιξη αέναης προσαρμοστικότητας ,που σωρεύει know-how που μεταφράζεται σε ισχύ.

Η ίδια η τεχνοδομή της εξόρρυξης πετρελαίου είναι τερατώδης εκ φύσεως.Τείνει τεχνολογικά προς την γιγάντωση γνώσεων,τεχνολογικών πλεονεκτημάτων, που είναι με οποιοδήποτε κριτήριο αδιαμφισβήτα.Οποιος διανοείται καλές τιμές πετρελαίου που εξορρύσονατια απο μια μικρή συνεταιριστική Shell,ή από έντιμους αντιιμπεριαλιστές ιρανούς, προφανέστατα δεν έχει κατανοήσει τον χρονοβόρο,και συγκεντρωτικό χαρακτήρα της τεχνολογικής επινόησης.

Η ιδέα των επιστημόνων που βρίσκουν τα ιδανικά τεχνολογικά επιτεύγματα,και τα παραδίδουν αυτομάτως σε μια δεδομένη παραγωγική διαδικασία,προφανώς έχει το στοιχείο της αρμονίας, της κοινής λογικής,αλλά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Η εξόρρυξη πετρελαίου,το σκεύασμα κατά του HIV,το υβδριδικό αυτοκίνητο,ο αξονικός τομογράφος,το I phone,κλπ προέρχονται από ένα μακρόσυρτο κύκλο,απειράριθμων συμβάντων δοκιμής λάθους,τύχης,και αποτυχιών που ο πιο μεγάλος εγκέφαλος προγραμματισμού δεν μπορεί να προδικάσει.

Ο Τσάβες κάνει καλά την δουλεία του,όπως νομίζει αυτός και όπως

Βέβαια οι εγχωριοι λάτρες των διαφόρων δαιμονολιγιών που αναγκαστικά συνοδεύεονται από τις αντιστοιχες σωτηριολογίες,

Τα φθηνα πετρελαια του Τσαβες στο Λονδίνο,ή την Καισαριανή,ή το Ουλάν Μπατόρ είναι μια επικοινωνιακή αυταπάτη,περίπου σαν το έντεχνο στοιχείο στην τέχνη της Καλομοίρας.

Τα περίπλοκα γεγονότα είναι

Ο Τσαβες εθνικοποιεί τα πετρέλαια στην χώρα του,αλλά ταυτόχρονα βγαίνει εκτός τεχνολογίας,που είναι απολύτως αδύνατο να αντικαταστήσει.Η πραγματικότητα είναι ότι η ελκυστική εθνικοποποίηση ρίχνει δραματικά την παραγωγικότητα της βιομηχανίας του.Και επειδή δεν διάβασε το προγραμμα του Συριζα για να μεταβεί στην οικονομία των «αναγκών» το 2009,το ξαναγυρίζει στην οικονομία των «ανταλλαγών»

Περίπου στην ζούλα λοιπόν, επαναπροσεγγίζει τους πετρελαιάδες ,και συμφωνεί για νέες επενδύσεις,(όπου προφανως η Shell το κάνει με ζημία του ισολογισμού της,ή για να εγγραψει κοινωνική υπευθυνότητα,ή οποιοδόποτε λόγο που ικανοποιεί την θεωρεία του κάθε θρησκευόμενου).Με ποιους όρους με ποιες ανταλλαγές άγνωστο.

Συμπέρασμα;Κανένα

Ο κόσμος είναι τόσο περίπλοκος για να μπορείς να έχεις ατρανταχτες βεβαιότητες

Η πρωτη ανακοίνωση για την σιωπηλή επαναχώρηση στις 15/1/09 εδω
http://www.iht.com/articles/2009/01/15/america/venez.php

Οι ξένες επενδύσεις στην Βενεζουέλα εδω
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/02/19/1631687.htm