Lixouri-Nicosia-Buddha Bar

Στις 11 Ιουνίου 1958 ο Γιάνννης Πασαλίδης εκφωνεί μια ιστορική ομιλία στην Ελληνική Βουλή. Μόλις 9 χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου η αριστερά γίνεται αξιωματική αντιπολίτευση σε γεωπολιτικές συνθήκες «ψυχρού πολέμου» , πολιτικών κρατουμένων κλπ. Ο Πασαλίδης εκφωνεί ένα ιστορικό λόγο όπου σε άψογα κοινοβουλευτικά ελληνικά, χωρίς να αποστεί από την βασική πολιτική της Εδα διατυπώνει ένα σχέδιο το οποίο ενσωματώνει την Ελληνική Αριστερά ως υπεύθυνη εθνική δύναμη. Η περίοδος είναι κρίσιμη για το Κυπριακό και οι διατυπώσεις του έχουν ένα σαφές εθνικό περιεχόμενο:

Διαβάζουμε από τα προσφάτως εκδομένα πρακτικά της βουλής φράσεις όπως « να τρομοκρατηθεί το Έθνος εις την Κύπρον και την Ελλάδα και να υποκύψει εις την συνθηκολόγησιν..», «ας είναι βέβαιοι εκείνοι που συνομωτούν κατά της Κυπριακής ελευθερίας , ότι το έθνος θα απαντήσει …..».Είναι σαφές ότι μέσω Κυπριακού η μετεμφυλιακή αριστερά επανέρχεται ως εθνική δύναμη στο πολιτικό παιχνίδι. Το Κυπριακό , με τον γνωστό αναπάντεχο ιστορικό συγχρονισμό, αναμετασχηματίζει την πλοκή των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Καταλυτικές αλλαγές στην Κύπρο ,επιβάλλουν στους πόλους του πολιτικού παιγνίου να  στέκονται με τρόπους  ιδιόρρυθμους αναπάντεχους εκτός τρέχουσας ρουτίνας.

Εδώ και καιρό υποστηρίζω (πηγή) (πηγή)  ότι παρά τα επιφαινόμενα, οι συντεταγμένες της συγκυρίας δημιουργούν μια πολιτική σταθερότητα, η δε τάση είναι ένας «ιστορικός συμβιβασμός a la ελληνικά» δηλαδή νευματικός, υπόρρητος, με εξωτερική μορφή πόλωσης αλλά εσωτερική στρατηγική συναίνεση .Έχουμε μια ισόμορφη πλοκή με την περίοδο Α.Παπανδρέου και Κ.Καραμανλή.Αν η ιστομαντεία  έχει αξία , τότε θα απολαύσουμε  εκλογές σε ρυθμούς Buddha Bar αλλά  σε καμία περίπτωση Heavy Metal.

Εκτός από τα θεμελιώδη της συγκυρίας , υποστηρίζω ότι στην τάση αυτή συνηγορούν και οι αστάθμητοι παράγοντες. Αναφέρομαι στους σεισμούς στην Κεφαλονιά και τις ρηγματώδεις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Στην Κεφαλονιά έχουμε μια καταστροφή η οποία πυροδοτεί μια ευρύτερη συμφωνία η οποία πηγάζει από την φύση της οικονομίας του νησιού. Η κλασσική ρουτίνα της εκάστοτε αντιπολίτευσης είναι η διεκτραγώδηση κρατικής αμέλειας .Όμως σε ένα τουριστικό προορισμό , η αμέριμνη υπερβολή της μικροκομματικής ρουτίνας θα μπορούσε να λειτουργήσει καταστροφικά. Η οριακότητα  της κατάστασης έκανε όλους πολύ προσεκτικούς. Ο Δήμαρχος ως αναμενόταν , λόγω νεοδημοκρατικής καταγωγής κράτησε ένα χαμηλό προφίλ και έδωσε ένα τόνο ότι «όλα τα εφικτά γίνονται». Ωστόσο η στάση της μοναδικής βουλετίνας της μονοεδρικής , η οποία ανήκει στον Συριζα είναι αξιοσημείωτη. Εδώ (πηγή)υπάρχει ένα ηχητικό απόσπασμα όπου , με ένα ήρεμο καθόλου πολωτικό τρόπο, επιβεβαιώνει χωρίς πλέγματα την βασική αίσθηση ότι «εφικτά γίνονται» και απομακρύνει οποιαδήποτε πιθανότητα ενός εκτραχηλισμένου ανταγωνισμού πάνω από τα χαλάσματα του Ληξουρίου. Δεν είναι η πρώτη φορά που φυσικά ή αναπάντεχα φυσικά φαινόμενα μοχλεύουν την πολιτική με απρόσμενα αποτελέσματα. Οι περιπτώσεις των Σρέντερ , Θαπατέρο είναι χαρακτηριστικές. Στην δική μας περίπτωση η Κεφαλονιά πυροδοτεί και ενισχύει την υπολανθάνουσα εθνική συναίνεση.

Ταυτόχρονα εισάγεται ξαφνικά στην πολιτική συζήτηση μια προσυμφωνημένη διαδικασία λύσης του Κυπριακού. Οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές, αλλά είναι σαφές ότι κινείται σε μια θεμελιακή βάση προερχόμενη από μια αριστερή φιλολογία: Το νέο κράτος δεν αναφέρεται συνταγματικά σε δύο κοινότητες αλλά σε ένα Κυπριακό Λαό (πηγή)  Η Συριζαική αριστερά θα κινηθεί στις ιστορικές συντεταγμένες της συσχέτισης Ελληνικής Αριστεράς –Κυπριακού. Το Κυπριακό θα είναι και πάλι το βασικό υπομόχλιο ενός μηχανισμού ο οποίος στο τέλος θα παράγει εθνική συναίνεση.

Στην τρέχουσα  και τα δύο κεντρώα (πηγή) σχήματα του παιγνίου δείχνουν  εμφατικά τις αδύνατες πλευρές τους: η ΝΔ παραβιάζει τον εκλογικό νόμο και ο Συριζα μιμείται το ΚΚΕ δεν υποστηρίζει δημάρχους ή περιφερειάρχες αλλά αντιμνημονιακούς πολιτικούς. Ωστόσο το γεωπολιτικό και κρατικό πλαίσιο είναι το απόλυτο όριο του παιχνιδιού τους. Καθώς λοιπόν τα φυσικά φαινόμενα και το Κυπριακό εισβάλουν στην συγκυρία, η λανθάνουσα εθνική συναίνεση θα εκβάλει στην επικαιρότητα με τον ελληνικό τρόπο: σπασμωδικά και υποκριτικά.  

 

Info:Τετράδια Κοινοβουλευτικού λόγου ΙΙ.Ι.Πασαλίδης «Ομιλία κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων» 1958

To όχι και το όχι της KPMG

Ξαφνικά η κυπριακή βουλή έκανε την κίνηση ματ. Διαμόρφωσε μια κατάσταση όπου επικρατεί αμηχανία παντού. Το υπάκουο ναι ηττήθηκε χωρίς το αντιστασιακό όχι να είναι σίγουρο για την νίκη του. Παρακολούθησα μέσω ΡΙΚ την εισαγωγική συζήτηση για τη ψηφοφορία όπου ο καλεσμένος διευθυντής της KPMG Κύπρου έκανε την πιο εμπεριστατωμένη τεχνική ανάλυση για την απόρριψη της πρότασης του Eurogroup.Βέβαια η άψογη τεχνική του ανάλυση γινόταν από την πλευρά των Ρώσων πελατών του. Το ενδιαφέρον της Κύπρου δεν είναι το όχι. Το ενδιαφέρον είναι ο πρωτοφανής συγχρονισμός  απόψεων , κινήσεων, πολιτικών θέσεων, κομμάτων ,συμφερόντων που εκκινούν από καταστατικά από τις πλέον διαφορετικές αφετηρίες . Η διαμόρφωση του συμπαγούς όχι, μετά τον ελιγμό του Αναστασιάδη τελικά ενισχύει μόνο τους Ρώσους. Αποδεικνύονται οι απόλυτοι ρυθμιστικοί παράγοντες του παιγνίου. Τα πάντα θα κριθούν στα τηλεφωνήματα Μέρκελ Πούτιν.

Το συναινετικό όχι προέρχεται από την προηγούμενη συναινετική φάση. Η απόλυτη ετερογενής προέλευση του , ακυρώνει μια υποτιθέμενη «αντιμνημονιακή» φύση του. Αντιθέτως διαλύει την αντιμνημονιακή ατζέντα γιατί αναδεικνύει  πως το παίγνιο δεν μπορεί να αποτυπωθεί διαζευκτικά.

Το όχι δεν αποτυπώνει μόνο μια αντίδραση αποτυπώνει και ένα συγκυριακό «εθνικό συγχρονισμό» ο οποίος διαμόρφωσε  μια ισορροπία μεταξύ πολλών συντελεστών. Το κύριο δεν είναι το όχι αλλά   η μορφή του κυπριακού συγχρονισμού . Αυτή η μορφή   θα επικρατήσει ως «αντιμνημονιακή» φαντασίωση . Η ιδιοσυγκρασιακή ταύτιση  εργαζομένων, συνταξιούχων της Κύπρου με τα μεσοπρόθεσμα συμφέροντα των ξένων επενδυτών ,προκάλεσε το όχι. Χωρίς αυτές τις ιδιομορφίες τέτοιο όχι δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Και αυτό που θα επικρατήσει είναι η εικόνα μιας «εθνικής» ανάτασης.

Ελπίζω ότι το όχι δεν γίνει μεθαύριο καμία τραγωδία μεγαλύτερη από το ναι.

Αν το όχι επιβεβαιώσει την επιτυχία του, τότε παραδόξως θα υπονομεύσει τους ένθερμους αριστερούς υποστηρικτές του γιατί φέρει και το ιδεολογικό του στίγμα. Εντός αυτού του ιδεολογικού περιγράμματος η επόμενη συγκυρία θα ευνοήσει τις πολιτικές καινοτομίες: Μόνο αν ο  Τσίπρας συνεχίσει τις γόνιμες περιπλανήσεις στους Ομπαμισμούς, Καραμανλισμούς,Τσαβσιμούς, δημιουργώντας ένα πολύχρωμο παζλ νοημάτων και συμμάχων τότε μπορεί να δημιουργήσει ένα «όχι» κυπριακού τύπου δηλαδή «εθνικής» στόχευσης με περίεργους συμμάχους, αρκεί βέβαια να τους βρει όπως τους είχε η Κύπρος.

Αν το όχι είναι το νέο Κυπριακό δράμα, τότε θα πάρει στο λαιμό του  το ναι μαζί και τους Ελλαδικούς του υποστηρικτές. Σε κάθε περίπτωση  η μεταμνημονιακή συγκυρία περιπλέκεται και αναμένεται να συσκοτίσει  σοβαρά  όλους όσοι αρέσκονται σε διλληματικές ευκολίες.     

 

The Nocosia Consensus

 

 

 

Η είσοδος της Κύπρου σε μηχανισμό μνημονίου δημιουργεί μια νέα συνθήκη η οποία σταθεροποιεί περαιτέρω το πολιτικό σκηνικό. Το γεγονός ότι το Κυπριακό μνημόνιο υπογράφεται επί προεδρίας Χριστόφια προσδίδει ειδικά χαρακτηριστικά στην σταθερότητα αυτή.

Η Κύπρος ιστορικά είναι μήτρα πολλών εξελίξεων που γίνονται στην Ελλάδα. Η γενέθλια ιδρυτική συνθήκη της μεταπολίτευσης έγινε πάνω στα συντρίμμια της κατεχόμενης Κύπρου. Η κοινή μνημονιακή πορεία Αθηνών Λευκωσίας , και η ισχυρή διασύνδεση με το Τελ Αβίβ, δημιουργούν πλέγμα συμφερόντων και ιδεών το οποίο υπερβαίνει τη συγκυρία και παγώνει τις συντεταγμένες που δημιουργήθηκαν μετά την αποπομπή ΓΑΠ.

Η αποπομπή ΓΑΠ ,με τον τρόπο που έγινε και η κωματώδης παραλυσία των δύο ημερών, στην οποία βρέθηκε η τότε αντιπολίτευση ,είναι το ορόσημο της συγκυρίας. Μετά από την τομή αυτή και την κυβέρνηση Παπαδήμου ,οι εκλογές ήταν "καταδικασμένες" να παράξουν σταθερότητα (πηγή) , η οποία διαφάνηκε αμέσως (πηγή) , με τη συνδρομή των πιο αναπάντεχων παικτών (πηγή) και τελικά διαμόρφωσαν την παρατεταμένη περίοδο συγκροτημένης αναταραχής (πηγή) που διάγουμε.

Με τη γνωστή περίτεχνη ρητορεία , κτήμα της ανανεωτικής αριστεράς , και πριν καν τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις, στην Αυγή εμφανίζονται θερμές συνηγορίες προς τον Χριστόφια, οι οποίες υπερβαίνουν την ταξινομική βάση του Σύριζα "μνημόνιο-αντιμνημόνιο" , ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα προς συναινετικές διαπραγματεύσεις , οψέποτε γίνουν, εντός ενός τύπου "καλού" μνημονίου αλά Χριστόφια (πηγή).Δεν χρειάζονται παρά μερικές δημιουργικές λεκτικές κατασκευές οι οποίες θα σηματοδοτήσουν τη στροφή χωρίς εσωτερικές αναταράξεις. Άλλωστε εδώ και καιρό στον Σύριζα οι διακινούμενες απόψεις , έχουν χάσει την εσωτερική ελεγκτική τους ισχύ και απλώς παρατίθενται ως συλλογές ιδεών.Την ώρα που με τη χρήση αυστηρών κριτηρίων ελέγχονται όλες οι ιδέες, γνωματεύσεις, λέξεις, αναφορές του αστικού πλέγματος, ο Τσίπρας ως τυπικός φιλελεύθερος διακηρύσσει στους Ελληνοαμερικάνους επενδυτές ότι το κράτος είναι ουδέτερο, το κακό το κάνουν οι ιδιώτες διαπλεκόμενοι, και ο Σύριζα θα αποκαταστήσει τους κανόνες της αγοράς(πηγή).Anything goes.....

Με βάση λοιπόν το Κυπριακό μνημόνιο θα δημιουργηθεί μια φιλολογία εκδοχών ,και ερμηνειών , χωρίς ουδείς να πάρει ρητή κατηγορηματική απόσταση από τον Χριστόφια. Πρόκειται στην κυριολεξία για την κατίσχυση της γεωπολιτικής απέναντι στην πολιτική και την πολιτική οικονομία.
Για να αναδειχθεί το εύρος της συναίνεσης ας δοκιμάσουμε να ελέγξουμε τις πιθανές συνέπειες στην υποθετική περίπτωση όπου ο "αντιμνημονιακός" χώρος πάρει σαφείς και ρητές αποστάσεις από το Κυπριακό μνημόνιο.

1.Ο "μνημονιακός" χώρος θα μετατοπίσει το ζήτημα στο πεδίο του "εθνικού" επίδικου.Η αποκήρυξη του Χριστόφια θα πάρει το χαρακτήρα "εθνικής" μομφής. Η Σαμαρική δεξιά θα παίξει το χαρτί με μεγάλη χαρά ,γιατί μέσω αυτού θα συνεχίσει την προσπάθεια υπονόμευσης από τα κάτω της ρατσιστικής ατζέντας.

2.Ο Χριστόφιας θα βρεθεί σε μια πρωτοφανή απομόνωση , φλερτάροντας με την εκλογική κατάρρευση , τροφοδοτώντας τις πιο περίπλοκες εξελίξεις.

3.-Η απόσταση και η χρόνια κατανόηση των Κυπριακών ζητημάτων στην "εξωτική " τους διάσταση , θα μπορούσαν να αναγεννήσουν ένα νέο "Κυπριακό" εντός Ελλάδος με χαρακτηριστικά "τραγωδίας"

Επομένως το κόστος εγκατάλειψης του Χριστόφια είναι εκθετικό. Κανείς δεν μπορεί να το αναλάβει. Σχεδόν υποχρεωτικά, δημιουργείται μια άρρητη συναίνεση "εθνικού" περιεχομένου, η οποία ενσωματώνει εκδοχές και παραλλαγές μνημονιακής συμφωνίας. Άλλωστε ο μηχανισμός επιμόλυνσης της Κυπριακής Οικονομίας είχε ελλαδική καταγωγή.

Εντός αυτού του σταθερού πλαισίου, τα φλερτ πολλαπλασιάζονται. Ο Στουρνάρας επιχαίρει για την επιτυχία Τσακαλώτου στις εκλογές του Σύριζα, ενώ ο "στρατηγικός" εγκέφαλος του Σαμαρά , Λαζαρίδης σε μια επίδειξη ψυχραιμίας αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για απλή αναλογική, υπολογίζοντας στην ωριμότητα του δυνητικού νικητή Σύριζα.Η συζήτηση για την κεντροαριστερά γίνεται σιγά σιγά περιττή καθώς ο Σύριζα έκων άκων καταλαμβάνει τον χώρο , όπως εύστοχα παρατηρεί ο ιδεολογικός του αντίπαλος Σ. Καλύβας(πηγή)

 

Εικόν: http://24.media.tumblr.com/tumblr_mbiit6uv7y1qkezl7o1_1280.jpg