Το R&D του μπακλαβά

Στις αρχές του 60 ένας Ηπειρώτης φούρναρης στον Νέο Κόσμο έχει μια περίεργη έλξη για τα μηχανήματα. Αντί να φωνάζει το γνωστό του μάστορα όποτε κάποιο μηχάνημα είχε πρόβλημα, παρατούσε τα ζυμωτήρια και τις πινακωτές, άρπαζε τα κατσαβίδια και τις βίδες και τα έφτιαχνε μόνος του. Σε λίγο καιρό δίπλα από το φούρνο δημιούργησε ένα χώρο 50 τετραγωνικών για να ασχολείται με το χόμπυ του. Άρχισε να επιδιορθώνει όχι μόνο τα δικά του μηχανήματα αλλά και των συναδέλφων του. Κράτησε το μηχανουργείο ως δεύτερη δουλεία μέχρι την στιγμή που η φήμη του άρχισε να του φέρνει μια πολύ περίεργη σχεδόν απελπισμένη πελατεία. Οι παραγωγοί κανταιφιού και μπακλαβά, που έτσι και αλλιώς ήταν λίγοι, είχαν πολύ περισσότερο την ανάγκη του. Οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες της αρτοποιίας ούτε καν ήξεραν το φύλλο μπακλαβά. Ο φούρναρης εξειδικεύεται τόσο στα μηχανήματα αυτά , ώστε στα πενήντα τετραγωνικά φτιάνει με αντιγραφή το πρώτο δικό του μηχάνημα αυτόματης παραγωγής φύλλου μπακλαβά.


Πενήντα χρόνια μετά συνάντησα τον εγγονό του ΑΒ

Το χόμπυ του παππού είχε μετεξελιχθεί μέσα σε δυο γενιές σε μια πολύ μικρή αλλά ειδικευμένη βιοτεχνία που εξάγει το 80 % της παραγωγής της. Πρόκειται για μια εταιρεία οκτώ (8) ανθρώπων που ουσιαστικά έχει know how engineering μπακλαβά, γιατί αναθέτει με outsourcing σε ελληνικά μηχανουργία τα διάφορα εξαρτήματα. Η εταιρεία ουσιαστικά διαχειρίζεται το brand της, και η τεχνολογία της είναι ο σχεδιασμός και το μοντάρισμα συστημάτων που παράγουν άλλοι. Ο εγγονός έχει ένα βαρύ πρόγραμμα ταξιδιών καθώς οι εξαγωγές εκτείνονται από την Οσάκα ως το Ντητρόιτ και από το Χαρτούμ ως την Τύνιδα. Η βιοτεχνία των οκτώ (8 ) ατόμων είναι ουσιαστικά μια εταιρεία R&D .Τα προϊόντα φύλλου μπακλαβά είναι η βάση πολλών gourmet που δημιουργούν νέες ανάγκες σε ποιότητα χαρακτηριστικά , και άρα τα μηχανήματα πρέπει να βελτιώνονται συνεχώς.

Ο ΑΒ εξήγησε πως βρίσκεται τεχνολογικά στην παγκόσμια πρωτοπορία, ουσιαστικά ανταγωνίζεται τον εαυτό του. Η αυτόματη κατασκευή φύλλου μπακλαβά και κανταϊφιού είναι μια υπόθεση με πολλά τεχνολογικά tips.

Ήπιαμε το καφεδάκι μας και ο ΑΒ είχε δυο παράπονα

Συμμετέχει σε 4 παγκόσμιες εξειδικευμένες εκθέσεις. Στην τελευταία στο Ντουμπάι έμενε σε ξενοδοχείο όπου πλήρωνε 60 Ευρώ την διανυκτέρευση. Ο αρμόδιος του σχετικού φορέα εξαγωγών που βρέθηκε και αυτός στην ίδια έκθεση ,έμενε σε ξενοδοχείο των 350 Ευρώ. Δεν το επισκέφθηκε ούτε μια φορά, και οι παροχές του οργανισμού ήταν υποτυπώδεις.

Οι δουλειές του για το 2011 έχουν αύξηση 30 %.Ωστόσο δεν μπορεί να βρει ένα συνεργάτη που να μπορεί να συνδυάσει κάποιες ικανότητες. Γνώση τεχνολογίας τροφίμων, διάθεση για ταξίδια, με λελογισμένο προϋπολογισμό, αλλά αποδοχές ακριβώς διπλάσιες από όσα παίρνει ένας επίκουρος στο πανεπιστήμιο. Τέτοιο πρόσωπο δεν υπάρχει στην Ελληνική αγορά.

Αυτή είναι η Ελλάδα του μνημονίου. Ταλαντούχα με άγνωστες επιτυχίες, σοβαρές στρεβλώσεις, ασυνάρτητες διαδρομές και άγνωστες σχεδόν γραφικές δυνατότητες. Αυτή η ιδιόρρυθμη Ελλάδα του R&D του μπακλαβά είναι η μειοψηφία. Όντας μειοψηφία δεν μπορεί να δημιουργήσει κανένα σοβαρό ρεύμα. Αυτό είναι το πρόβλημα μας αλλά και η μύχια ελπίδα μας.