Showing posts with label ertogan. Show all posts
Showing posts with label ertogan. Show all posts

Thursday, February 28, 2013

Ερντογανισμοί.........


 
 
 
 
Όταν το 2002 ο Ερντογάν πήρε την εξουσία δεν ήταν δυνατό να προβλεφθεί η μετέπειτα πορεία: Οικονομική ανάπτυξη, κερδισμένες θέσεις στην σύγκρουση με το στρατιωτικό κατεστημένο, διεθνής αναγνώριση. Όπως πάντα η επιτυχία είναι συνδυασμός πολλαπλών επιλογών που έγιναν σε παρελθόντα χρόνο και επιταχυνθήκαν  ή εμπλουτίστηκαν από τον Ερντογάν αλλά και αυθεντικών δικών του πρωτοβουλιών που είχαν τον χαρακτήρα τομής. Σε κάθε περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια ιστορικών διαστάσεων επιτυχία η οποία αφορά άμεσα την ευρύτερη περιοχή. Μια έγκυρη διάγνωση είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις του Kamal Darwish αποτέλεσαν το βάθρο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η οικονομική ανάπτυξη, ενώ οι θεσμικές αλλαγές επιτεύχθηκαν στο πολιτικό περιβάλλον το οποίο συγκρότησε ο Ερντογάν: ένας ήπιος φιλελεύθερος φιλοκοσμικός ισλαμισμός. Ας ονομάσουμε το σύνολο αλλά και τα συγκροτητικά στοιχεία του ιστορικού αυτού εγχειρήματος ερντογανισμό.

Υποστηρίζω πως ο ερντογανισμός αφορά , εμπνέει και αποτελεί έννοια κλειδί για να περιγραφούν εξελίξεις της Αραβικής Άνοιξης αλλά και της Ελληνικής και ίσως Ιταλικής περιπέτειας.

Ο πυρήνας του εγχειρήματος έγκειται στο ότι επιχειρείται μια ιστορικού μεγέθους ένταξη στον υφιστάμενο και εξελισσόμενο κόσμο, για την κατοχύρωση των ευμενέστερων θέσεων, υπό την αναγκαία και ικανή συνθήκη ότι διατυπώνεται  μια ευρύτερη καθολική αφήγηση η οποία εμπνέει σημαντικές μερίδες του λαού. Η ευρεία αυτή αφήγηση αφορά ταυτόχρονα ζητήματα οικονομίας, ηθικής, αισθητικής και έχει συνεκτικό και συγκροτητικό χαρακτήρα. Η αφήγηση έχει την έννοια της αυτοκατανόησης απέναντι σε ένα ρευστό οικονομικό, πολιτιστικό και γεωπολιτικό περιβάλλον.

Ο ερντογανισμός, στην έννοια που παρατέθηκε, αποτελεί μια τέτοια πετυχημένη αφήγηση. Ο ήπιος ισλαμισμός εδώ δεν πρέπει να κατανοηθεί μόνο στην τυπική του διάσταση , ως ρεύμα που διεκδικεί λόγο στα τεκταινόμενα της πολιτικής κοινωνίας σύμφωνα με το ισλάμ, αλλά στη βαθύτερη του πολιτική θεολογία. Ο αυστηρός μη αποδεχόμενος εικονοποίηση μονοθεϊσμός του Ισλάμ με τις αξιώσεις να διατυπώνει ένα ηθικό και αισθητικό κανόνα για όλη την κοινωνία, προσφέρει αυτό τον καθολικό λόγο ως εργαλείο σύνθεσης των οικονομικών και ιδεολογικών συστατικών τα οποία απαιτούνται για ένα τόσο δυναμικό σχέδιο. Ταυτόχρονα η «ηπιότητα» του ευνοεί την απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα για την ένταξη και διεκδίκηση σε ένα μεταλλασσόμενο περιβάλλον. Ο ερντογανισμός ισορροπεί την «καθολικότητα» του πολιτικοθρησκευτικού λόγου με την προσαρμοστικότητα στο δυσμενές περιβάλλον.  Αυτό που εκ πρώτη όψεως φαίνεται προμοντέρνο αρχαϊκό, δηλαδή ο μονοδιάστατος κατηχητικός λόγος του Ισλάμ, εδώ λειτουργεί ως κυρίως ως το δυνατό συγκολλητικό υλικό. Η καθολικότητα του έχει αξία  περισσότερο από το περιεχόμενο της. Απέναντι στον μερικό ορθολογιστικό, αριθμητικό λόγο της οικονομίας , ο οποίος προφανώς είναι τελικά ιδεολογικός, ο ερντογανισμός προσφέρει ένα ανακουφιστικό καθολικό σχέδιο ηθικής και πολιτιστικής αναγέννησης.

 Περιπέτειες της Αραβικής άνοιξης. Ατελής ερντογανισμός

Τόσο στην Τύνιδα όσο και στο Κάιρο οι εκλογικοί νικητές ήσαν απ' ευθείας φορείς ,σχεδόν αντιγραφείς του ερτογανισμού. Φαίνεται ότι αυτό ήταν μια επιθυμητή κατάληξη για την Δύση. Σχεδόν δυο χρόνια μετά ο ερτογανισμός αυτός δείχνει τις ατέλειες του. Το καθολικό πρόταγμα δεν είναι δυνατό να οριοθετήσει και να περιορίσει το λαό, καθώς η οικονομία δεν ανακάμπτει με τους ρυθμούς που απαιτούνται. Ταυτόχρονα  οι συγγενείς φανατικοί μουσουλμάνοι ισχυροποιούνται και δίνουν ένα τόνο πολιτιστικού εγκλεισμού στο δημοκρατικό εγχείρημα. Στην Τύνιδα η αριστερά υφίσταται διώξεις ενώ στο Κάιρο ο κυβερνητικός αυταρχισμός ρέπει προς συνταγματοποίηση. Παρά ταύτα οι βασικές ιδεολογικές συντεταγμένες της κοινωνίας είναι ερτογανικές. Οι προσαρμογές και οι ιδιοσυγκρασιακές ρυθμίσεις έχουν αποτέλεσμα μόνο αν διατηρηθεί η κύρια αφήγηση του ήπιου φιλελεύθερου Ισλαμ.Με την έννοια αυτή η «αραβική άνοιξη» πρέπει να κατανοηθεί ως τραυματική δύσκολη αλλά τελικά επιτυχής ερντογανική εξέλιξη.

 Ιδιότροπες συγγένειες. Εκφράσεις ελληνικού ερντογανισμού

 Όσο και αν το περιεχόμενο του ερτογανισμού δεν έχει ιστορικές ή πραγματολογικές σχέσεις με τα Ελληνικά τεκταινόμενα , η μορφή του είναι παρούσα. Η βαθύτατη οικονομική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί παρά μόνο μέσω μιας καθολικής αφήγησης. Και ως αφήγηση δεν εννοείται το πρόταγμα για μείωση της ανεργίας.

Αν δούμε προσεκτικά σχηματίζονται δύο αδρά σχήματα με πυρήνα έννοιες αξιών και συναισθημάτων: από τη μια αφήγηση «θυσίας υπομονής και λύτρωσης» από την άλλη μια αφήγηση « αξιοπρέπειας ,τομής , ελπίδας» .

Οι αφηγήσεις αυτές υστερούν έναντι του κλασσικού ερντογανισμού στην διατύπωση σαφών προταγμάτων από το χώρο της Ηθικής και Αισθητικής αλλά τείνουν σπασμωδικά να ολοκληρώσουν την καθολικότητα τους.

Πιο ευνοημένη η Συριζαική αριστερά μπορεί να διευρύνει το ρεπερτόριο της από την αναμφισβήτητη ηθική της υπεροχή έναντι των κυβερνητικών, ενώ η διαχείριση του συμβολικού κεφαλαίου της ιστορικής αριστεράς , μπορεί να σχηματίσει ένα τύπο ερντογανισμού με ισχυρούς συγκολλητικούς μηχανισμούς.

Αντίθετα η κυβερνητική συμμαχία , εννοούμενη ως ενιαία  θα δυσκολευτεί να εμπλουτίσει την αφήγηση της με στοιχεία ηθικής και πολύ περισσότερο αισθητικής τάξης, ως ενιαίος φορέας. Αντιθέτως η Σαμαρική ΝΔ έχει ιστορικά αποθέματα από τα οποία μπορεί να αντλήσει τα απαραίτητα υλικά για την κατασκευή του αντίπαλου ερτογανισμού. Η σύγκρουση διαγράφεται μεταξύ αριστερόφωνου και δεξιόφωνου ερντογανισμού. Με την έννοια αυτή η δεξιά στροφή της NΔ είναι  υποχρεωτική  για να διατυπώσει ένα ευρύτερο λόγο πλαίσιο με ευρύτερες συμβολικές συντεταγμένες. Αλλιώς, απέναντι σε ένα πιο ολοκληρωμένο αριστερό ερτογανισμό θα αντιτάξει ένα μερικό ,ορθολογιστικό πρόγραμμα χωρίς αξιώσεις της καθολικής αφήγησης. Η επιχειρούμενη συριζαική πρωτοβουλία  για την προσέγγιση του Καραμανλικού ιδεολογήματος έχει στοιχεία ιδιοφυίας: η κατάτμηση του δεξιού «ερντογανισμού» θα του αποστερήσει στοιχεία καθολικής αφήγησης ώστε το μοναδικό ερντογανικό κόμμα να παραμείνει ο Συριζα.

Δεν είναι τυχαίο βέβαια πως και άλλα  κόμματα της συγκυρίας διατυπώνουν αφηγήσεις με αξιώσεις ενός ευρύτερου ηθικο αισθητικού πλαισίου: Η καθαρή φυλετική Ελλάδα με το ήθος της, ή η ιστορική εργατική τάξη με την ιδεολογία της. Πρόκειται για εκδοχές ερντογανισμού άλλοτε με αντιδραστικά  (ΧΑ) ή εργατιστικά (ΚΚΕ) στοιχεία.  

Το οξύμωρο είναι πως οι ενδιάμεσοι Πασοκ Δημαρ ,μπορούν να διασωθούν και τελικά να λειτουργήσουν ακριβώς γιατί ίσως παραμείνουν ως οι απαραίτητες εξαιρέσεις σε ένα περιβάλλον έντασης ενός ιδεολογικοποιημένου λόγου.Αν η επερχόμενη πόλωση ανάμεσα σε «ερντογανισμούς»  ενταθεί τότε ο ενδιάμεσος χώρος θα συγκροτηθεί ακριβώς λόγω του περιορισμένου τεχνικομεταρρυθμιστικού λόγου του. Ο «ορθολογικός μεταρρυθμισμός»  εξ ορισμού , ως ιδεολογικά αδύνατος και στερούμενος από ηθικές και αισθητικές αξιώσεις ,είναι αδύνατο να δημιουργήσει  αξιόλογο ρεύμα αλλά είναι ικανός να συγκροτήσει ενδιάμεσα κόμματα στελεχών για συμμαχικές κυβερνήσεις  σε ένα σκηνικό έντασης μεταξύ ισχυρών ερντογανισμών.

Κυνικός ερντογανισμός: Beppe Grillo

Στην Ιταλία οι εκλογές ανέδειξαν μια άλλη μορφή ερντογανισμού. Μια μικρή περιδιάβαση στις δραστηριότητες και υποσχέσεις του BG , κυριαρχεί μια απέραντη ηθικολογία με στόχευση την απαξίωση των αντιπάλων ενώ η αποχή από τα κύρια ΜΜΕ , η έμφαση στα νέα δίκτυα έχει μια ισχυρή αισθητική διάσταση. Απέναντι στην κομφορμιστική αισθητική των άλλων κομμάτων ,προβάλει μια νέα συνεκτική και στιβαρή αισθητική του «εναλλακτικού». Τα κλασσικά υλικά του ερτογανισμού υπάρχουν ήδη  , αλλά αυτά συντίθενται με ένα εξωφρενικό κυνισμό  λειτουργεί ως ισότιμο του τελετουργικού ισλαμ. Το νέο έστω και ως έκπληξη είναι μέρος του παιχνιδιού της μαζικής δημοκρατίας. Ο BG διακινεί ένα συνεκτικό ευρύ πολιτικό ηθικό αισθητικό σχέδιο , ένα δυτικότροπο κυνικό ερντογανισμό που είναι δυναμικός όχι μόνο από την οξύτητα των συνθημάτων του αλλά και από την συγκροτητική του αυτάρκεια.

Σε μια εποχή όπου η οικονομία και η κρίση της καταλαμβάνουν το μέγιστο του δημόσιου λόγου, είναι η ιδεολογία εκείνη που θα καθορίσει τα πάντα. Άλλωστε ο οικονομικός είναι πιθανόν ο πιο φορτισμένος ιδεολογικός και αφόρητα υποκειμενικός λόγος.

Εικόνα:

http://renresearch.wordpress.com/2012/12/09/did-renaissance-women-remove-their-body-hair/

 

Monday, September 24, 2012

Ανταπόκριση από τη Snehta: Κοινωνική αναστάτωση και κομματική σταθερότητα στη Leshal-Cerege


 
 
Του ανταποκριτή μας
Οι τελευταίες εξελίξεις στη Snehta δείχνουν μια κομματική σταθεροποίηση σε ένα περιβάλλον κοινωνικής έντασης.
Οι τέσσερεις πολιτικοί πόλοι έχουν δημιουργήσει σταθερούς προσανατολισμούς και λειτουργούν με βάση ένα άρρητο συμβόλαιο συμβίωσης και κατανόησης. Η  τριετής πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης τελικά απέδωσε στο τεχνικό επίπεδο , μειώνοντας σχεδόν σε μηδενικό το πρωτογενές έλλειμμα της χώρας και περιόρισε αισθητά το εμπορικό ισοζύγιο. Το υψηλό κοινωνικό κόστος επιμερίστηκε δυσανάλογα προς τα μεσαία και κατώτερα στρώματα , αλλά οι παραδοσιακοί μηχανισμοί συναλλαγής και εξισορρόπησης παρέμειναν ανέγγιχτοι. Η ιστορική ευκαιρία η κρίση να μεταβάλει τις εσωτερικές ισορροπίες ακυρώθηκε. Τα κλειστά επαγγέλματα δεν άνοιξαν, τα καρτέλ έμειναν στην θέση τους ενώ η  κοσμοπολιτική ελίτ της χώρας είχε εξάγει τα χρήματα της φλερτάροντας με την αποχώρηση από το Ευρώ. Οι ενδιάμεσες κοινωνικές δυνάμεις διαφόρων μορφών προσοδοθηρίας , φοροδιαφυγής και κρατικής προστασίας παρέμειναν άθικτες , προστατευμένες τόσο από την διακυβέρνηση του Ramas όσο και από την επιλεκτική αντιπολίτευση του Prista.Μετά την τριετία η κατάσταση είναι εξαιρετικά απλή: Το χαμηλό κόστος εργασίας, οι απαξιωμένες αξίες της γης και των επιχειρήσεων τα καλύτερα πρωτογενή δημοσιονομικά δημιουργούν τις συνθήκες μιας άγριας ανάπτυξης χαμηλού κόστους. Οι ανολοκλήρωτες μεταρρυθμίσεις  δημιουργούν την προσδοκία μιας νέας κοινωνικής ισορροπίας με βάση την μικρομεσαία προσοδηθηρία την οποία προσδοκούν να εκφράσουν οι Ramas και Prista

 Γεωγραφία πολιτικών σχηματισμών

Η κεντροδεξιά κυβερνητική συμμαχία με επικεφαλής τον Ramas Antoine.

Πρόκειται για την συμμαχία των παραδοσιακών φιλοευρωπαικών δυνάμεων που αποτελείται από τρία κόμματα με διαφορετική εκκίνηση αλλά τελική συμπόρευση. Επιβιώνουν  στη κυβέρνηση παρά την λαϊκή δυσαρέσκεια κυρίως λόγω της ικανότητας του Ramas να παρουσιάζει τον Prista ως αντιευρωπαϊστή .Ταυτόχρονα ο Ramas κατάφερε να προσεταιρισθεί εκείνα τα κοινωνικά στρώματα , τα οποία κινήθηκαν στο κατώφλι ενός υποφερτού επιπέδου ζωής. Αντιπροσωπεύει τον βασικό κορμό των συντηρητικών δυνάμεων , το ισχυρό κόμμα των δημοσίων υπαλλήλων Sokpa  και τις ιστορικά λυμφατικές αριστερές μεταρρυθμιστικές δυνάμεις.

Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση του  Alex Prista .

Πρόκειται για τη πετυχημένη μετεξέλιξη του μικρού σχηματισμού axaziry ο οποίος χάρις το προφίλ του 40χρονου Prista κατάφερε να παρουσιάσει μια παραλλαγή της πρότασης του Ramas ως ριζική αντιπρόταση. Με καθαρό ευρωπαϊκό προσανατολισμό  , σαφείς δημοσιονομικούς στόχους πλεονασματικών προϋπολογισμών κατάφερε να παρουσιάσει μια ατζέντα προθέσεων οι οποίες  υπόκεινται σε διαπραγμάτευση , ως υποτιθέμενη τελική λύση του προβλήματος και να κατακτήσει ένα σημαντικό εκλογικό ποσοστό. Πρόκειται σαφώς  για την επερχόμενη  κυβέρνηση .Χωρίς το χαρισματικό Prista το κόμμα δεν θα είχε καμιά προοπτική. Με πολύ επεξεργασμένο αμφίσημο λεξιλόγιο, επιμελημένες πολυσημίες ο axaryzi παρουσιάζει ένα νέο πολυσυλλεκτισμό.

H φασίζουσα ακροδεξιά του Aloliak Osmich.

Είναι μετά  με το ΚΚ της Priest King  το δεύτερο ιστορικό κόμμα της βουλής που δημιουργήθηκε πριν περίπου 70 χρόνια. Παρά τις ρομαντικές αυταπάτες των πολιτών της  χώρας ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού συνεργάστηκε με τους τότε Τεύτονες κατακτητές .Έκτοτε  η παρουσία  στο κράτος , των λεγομένων Germanotsolia παρέμεινε πανίσχυρη. Στρατός Αστυνομία, Δικαστικοί  και μικρομεσαία αγροτική εργοδοσία είναι οι υποστηρικτές του   Osmich .Ο Osmich εκμεταλλεύτηκε το μεταναστευτικό πρόβλημα για να αναγεννήσει την ιστορική παράταξη του , κρατώντας σε εξευτελιστικά επίπεδα τους μισθούς των μεταναστών οι οποίοι αποτελούν και σήμερα τον πυρήνα της εργατικής τάξης. Δεν αποτελεί σενάριο φαντασίας να αναδειχθεί σε κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης αν ο Ramas `καταρρεύσει και ο Prista πάρει πάνω από 35%.

Το παραδοσιακό ΚΚ της  Priest-King.

Πρόκειται για μικρό πολιτικό ιστορικό σχηματισμό , οποίος έχασε σημαντικό μέρος της κρατικής επιχορήγησης με αποτέλεσμα να ασθμαίνει λειτουργικά . Απολαμβάνει της συμπάθειας πληθάριθμων κοινωνικών επιστημόνων του πολιτισμού καθώς αποτελεί μαζί με τους Εβραίους  της Υεμένης και τους Καλάς του Πακιστάν μια από τις τελευταίες πολιτιστικές κοινότητες με παραδοσιακή γλώσσα ήθη και έθιμα που επιβιώνουν ως μειονότητα σε πολύ εχθρικό περιβάλλον.  Αναμένεται να αυξήσει την επιρροή του στις επόμενες εκλογές.   

Ertoganism η νέα μεγάλη ιδέα της Leshal-Cerege

Παρά το δηλωμένο ευρωπαϊσμό των κύριων κομμάτων η χώρα κινείται στο πλαίσιο αντιγραφής του γειτονικού πετυχημένου μοντέλου του ήπιου ισλάμ του Ertogan.Παρουσιάζεται η ανάγκη μιας νέας  αναγεννητικής πλατφόρμας :,υπόρρητη αποδοχή του οικονομικού φιλελευθερισμού  χωρίς ρητή προσχώρηση στο φιλελεύθερο συμβόλαιο, αλλά ένα ηθικό  προτάγμα μιας οριζόντιας κάθαρσης με θεολογική παρά συμβολαιακή-πολιτειακή ισχύ. Η κοινωνία της Leshal-Cerege είχε  διαμορφώσει μια ασθενή κοινωνική και πολιτική συμφωνία συγκρουσιακής συμβίωσης η οποία έφτασε στα όρια της. Αν δεν καταφύγει σε συνταγματικές εκτροπές είναι αναγκασμένη να ανασυγκροτηθεί με βάση μια προπολιτική ηθικολογική συμφωνία. Μια τέτοια συμφωνία προσιδιάζει περισσότερο προς τα αιτήματα του υπό περιορισμό ισλάμ στην προ Ertogan εποχής. Ένα τεράστιο ποσοστό της κοινωνίας δυσπραγεί αποκλεισμένο από την εργασία, την ώρα που κεμαλικού τύπου καρτέλ διαχειρίζονται την κρίση με ένα εγγενές φλερτ προς τον αυταρχισμό. Με ασθενή κοινωνία πολιτών , κατακερματισμένη ιδιοκτησία , αδύναμη βιομηχανία οι μη αυταρχικές λύσεις δεν στέκονται χωρίς μια προϋπόθεση ενός ηθικού συμβολαίου.