Showing posts with label Βουλγαρης. Show all posts
Showing posts with label Βουλγαρης. Show all posts

Wednesday, November 11, 2009

Ψυχή Βαθιά:Εντιμο Σινεμά,Ανακόλουθοι Σχολιαστές

Η ταινία του Βούλγαρη προκαλεί μεγάλες συζητήσεις
Συνεχή άρθρα στα ιστολόγια και τις εφημερίδες,στα οποία γενικώς η αριστερά καταλογίζει ιδεολογική υπαναχώρηση,αισθητικές ακαταστασίες,ιστορικές ανακρίβιες.Και όλα αυτά με ένα «γιατί» που απευθύνεται σε ένα σκηνοθέτη που παρέδωσε τα κλασσικά «Πέτρινα Χρόνια» και το επίσης αμφιλεγόμενο “Happy Day”.
Είδα την ταινία και πέρασα δύο ώρες απορροφημένος βλέπωντας ένα πολύ αξιοπρεπές πολεμικό μελόδραμα.
Οπως όλα τα μελοδράματα είχε αδρούς χαρακτήρες χωρίς γωνίες,ανθρώπους καλούς προθέσεων που οι συγκυρίες τσακίζουν,love story,οικογενειακές δυστυχίες,αυστηρούς που κατα βάθος είναι καλοί,και υπερδομές που καταδυναστεύουν τους πολλούς.Και όλα αυτά σε μια πανέμορφη ορεινή Ελλάδα,και πολεμικές σκηνές που δεν έχουμε ξαναδεί στο Ελληνικό σινεμά.Με τα χαρακτηριστικά αυτά η ταινία θα ξεσκίσει τα εισητήρια.
Το πρόβλημα περιπλέκεται γιατί κάποιοι θεωρούν οτι ο Βούλγαρης είναι υποχρεωμένος να γίνει Αγγελόπουλος.Δηλαδή να κάνει ένα κινηματογράφο της ιστορίας, της ανάλυσης,του προβληματισμού.Και προφανώς εισπράτεται μια μαγελειώδης απογοήτευση.
Να πω την καθαρή αλήθεια,ο Βούλγαρης κάνει μια χαρά την δουλειά του.Βρίσκει ένα ερεθιστικό θέμα και το χρησιμοποιεί ως αφορμή για να στήσει το δράμα του.Κι οποιος νομίζει οτι το μελό είναι εύκολο,κάνει μεγάλο λάθος.
Το πρόβλημα είναι αλλού.
Ο εμφύλιος στην Ελλάδα είναι ουσιαστικά ταμπού,και επειδή κανένας δεν το έχει ξεκαθαρίσει ακριβώς,βρίσκει τον Βούλγαρη να του αναθέσει το καθήκον να ξεμπλέξει το κουβάρι.Σε λίγο θα του ζητήσουμε να κάνει ταινία για το Δημόσιο Χρέος.......
Με την έννοια αυτή η ταινία κάνει την δουλειά της,ακόμη και ως πολιτική.Γιατί πυροδοτεί τον διάλογο.Και το ότι ένα αξιοπρεπές μελόδραμα είναι ικανό να ξεσηκώσει αντιδράσεις αυτό σημαίνει πως οι αναφερόμενοι στον εμφύλιο δεν έχουν καν ταξινομήσει το πρόβλημα.
Η Βαθιά Ψυχή δεν μπορεί να είναι ευθέως πολιτική ταινία,γιατί η αισθητική της είναι κλισέ.Είναι υπέροχη αλλά κλισέ όπως τα αριστουργήματα του Χόλυγουντ.Είναι πολιτική όσο και το Safe Sex.Για αυτό θα κάνει αντίστοιχα εισητήρια.
Αν μπορεί να σταθεί μια ανάλυση είναι μάλλον ψυχαναλυτική και κυνική.
Ο τρόπος που ο Βαν Φλιτ κοιτάει τους Ελληνες Στρατηγούς,μου έκανε για ψιλοκαμάκι Αμερικανού Gay ,τα αδελφάκια ίσως γουστάριζαν την αντάρτισσα ταυτοχρόνως,ο υπολοχαγός καραγουστάρει Γιαννούλα,ο ασπρομάλλης αρχηγός Αντάρτης με το φουλαρισμένο μαλλί «παρακουνιέται» στον χορό ,τι κάνουν οι αντάρτες με τις ανάρτισες,και τι οι φαντάροι μεταξύ τους; κλπ.
Να προσπαθήσεις να πάρεις στην ονομαστική του αξία το μελό,επειδή εσυ δεν έχει λύσεις τα υπαρξιακά σου με τον εμφύλιο είναι σχεδόν συμπλεγματικό.Μου κάνει καποιον που δυσανασχετεί γιατι το Nitro δεν έχει βιβλιοκριτική για τον Badiou.
Ο Βούλγαρης προσφέρει 2 ωρίτσες αυθεντική απόλαυση με όλα τα κλισέ ,με υπέροχη εικόνα ,με καταπληκτική μουσική.Είναι έντιμος ,καθαρός ,και αξίζει το δεκάευρω.
Οι ιδεολογικές ταινίες για τον εμφύλιο περνάνε απαρατήρητες,και αυτό απόγυμώνει τις ενστάσεις για τον Βούλγαρη.
Ο αριστουργηματικός τελευταίος Αγγελόπουλος κρατήθηκε με το ζόρι δύο εβδομάδες,και το ΤΡΟΜΕΡΟ ντοκυμαντέρ του Λαμπρινού για τον «καπετάν Κεμάλ»,είδαμε σε μιά προβολή καμιά πενηνταριά θεατές εκ των οποίων οι μισοί φίλοι του σκηνοθέτη .(Οποιος τρέξει θα το προλάβει σε προσεχή προβολή στην Αγορά της Κυψέλης)
Ο εμφύλιος δεν έχει αξιολογηθεί αναλυθεί ταξινομηθεί από τους άμεσα και έμεσα εμπλεκόμενους.Και αυτό δεν θα γίνει ποτέ,δεν έχουμε το θάρρος να αναμετρηθούμε.